Tüß

Semorjenst wie dout bie ons drock,
Dann stund wie gounz tiedech op
En besorjden dann ons Veuh,
Ziemlich pienech, era tweu.

Dout Strouh, dout houd wie ene Schien,
Det Dranck, dout tjrechen onse Schwien,
Daut Fadafeuh tjrech Tjetjeljrett,
Dann holpen onse Tjinja mett.

"Pult dout Kolftje büte on,
Speult uk üt de gröte Pohn,
En vejet nich von`e Schliesa!"
Uba spöut sich doch de Wiesa...

Daut es uk ollwada Tieht,
Utem Hüß - wie motte rüt.
"Tjenja, hah jie uck jejete,
Daut jie mie dout nich vejete!"

Etj mot noch deh Hew guoh kuocke,
In tou Meddach noch wout muocke,
Mot oprieme em Hüß en Tjetj ...
Meßt tou enj es wa de Wetj!

Send em Guode lange Reje,
Mot sich vehl ons Redje beje
En de Henj sich houstech drejen,
Dout Fiehntech mot wie doch ensejen ...

Es deu Uobet dann jedunne,
Koun de Rejen uck mul kumme,
Sett wie dann jemietlich benne,
Kumm wie nochmul te Besennenj.

Loßtich retjat dann de Hiet,
En de Brenninj brinjt de Wiet,
Scheune gröute Wuffelkucke
Onse Mah's te Medach mucke.

En duo töh noch seutet Fatt,
Duovon wud wie oulla sout.
Mensch, dout schmatjt, etj wuo die saje
Etj wull mie ne Fupp voll laje!

Neutha, dü wouschst venduog op,
ütfejen mott de tjliene Popp,
Peuta, drenjtj dout Koulftje mul,
Etj en Pah, wie laje ons duhl.

En numeddach mot wie Backe,
Vone'm Hüß dem Leum lößhacke,
Enem Troch dem dann enwetje,
En jhi, Tjenja, Pietschiet setje.

Pah, dü koust dem Koultj dann hulle
En de Nubasch de Schuld bethule,
En wann wie daut olles ha jedune,
Tje wie uck bölt schlupe gune."

"Mah, ene Lauftie jeft'et Fesch,
Deu send enjefruore fresch,
Send uck Zockatjes jekumme,
Etj hab Otscheredj enjenuhmme".

"Houns, guh'dü dout olles tjepe,
Etj mot noch deh Wousch enseupe,
Wouschen mot wie morje,
Dout muockt mie vehl Sorje.

Unkost jeft'et wout guoh en kluoh,
En etj saij jünt, dout es Wuoh:
Wie etj jeschoufft en wie etj meud
Etj wie em Bad touh foullen reud!

Uba wie houden noch ons Veuh,
Dout besorjd' wie era tweu.
Ma muck dout Wutta heut
En wie wohschen ons de Feut.
Sö es de Dach uk üt,
En Morje mot wi wada rüt.

Scheun datjt onse Ma mi tö,
Mine Uegen schleupat söh…
"Morje es en frescha Dach,
Nü schlupt scheun - en gutnacht...

Tjinja,döt dout Bede nich fejete,
De Herr, deu det ons Lewe mete,
Wö wi d´t enn dout jedune,
Heu koun ons uck mull vemuhne."

Jintj seuwens dout sö scheun,
Tjijt de Mund t´m Fensta nen,
Rundom dann de Stierens funkten
En les ämm seuten Dreum wi sunken...

Oh, wö wie de Tiet sö scheun,
Ous wi wiere noch sö tjleun!
Rom ons sorjden Mutta, Vuda,
Wie de Jletj ons ämma nuda...

Nü send deu ämm Himmelsritj,
Inn ons blift sich dout nich jlitj
Wue wi eunsmul han wuore gune,
Inn ous wi duo wuore oppjenume.

Duonuh well wi hie doch strewe,
Reud senne t´m euwjem Lewe,
Dönen de Uobet, deu tjemt uck von Gott,
Dann tje wi jetröst sen, inn tjitje veropp.


(Jeschrewe von Maria Ens(Rempel) juni 2000. Te ounjedentj oun onse öule Heimat in Orenburg, Rußlound, Darp Nr.8 Romanowka)
 

 

 

Hiemet ertjlea etj uetdretjlich: Aule Rachschriewfehler send min, oda de Autoren ere  Jestlichea Ejentuma.
© by Webmaster: Viktor Sewautztje (Viktor, von Sewen)

Etj dank aulem, deu mi jeholpe haben diese Sied te buje. Etj dank uck aulem wea mi Jedichta, Jesichte Leuda .... toojeschetjt haft. Sool hie ne Sach bene sene, deu unja Copyright steht, dann schrift mi daut. Etj nem daut dann rüt.

Webstatistik