|
Fe … tom jebursdach
1. Wie welle aulem von Hoate hia bejreesse, en freie ons - daut so väl jekohme send. Von wiet en breet, es nijch too wiet jewäse, disem scheenen Dach, jemeensaum too jeneete.
2. Dü hast die aul so lang, opp disem Dach jefreit, aulem noch mol tooseene, de noch jebläwe send. En welle aula toop aun dee Tiet jedentje, aun Friedensfeld, - aun daut tjliene Darptje.
3. Väl Schwoaret ha wie doa erläwt - erfoahre, oba de Tiet, dee jintj - en wie worde met jedräwe. So aus daut nijch wea, hungrijch en jefroare, wua es de schwoare Tiet - en aules daut jebläwe?
4. De Vodasch en de Onkels weare aula wajch, de Sorje, - en aule Oabeit rühd opp äare Wiewa. En uck de Tjinja bleewe, doavon - nich wietwajch, välet es mie aus Vondoag, im Senn jebläwe.
5. Etj kaun mie noch dentje; Taunte Sara dreit de Schliesa, maltje deed de Taunte Minna. Kombanjor, wea Ditje Taunte Neeta, in von Ulof Klosses, - Onkel Peeta.
6. Taunte Justin, besorjd de Schwien, Traktorist, wea Niefels Sus en Niefels Tin. Predzedatel, wea Onkel Davied Hahn, Leahrerin, fe aules - wea Inna dann.
7. Taunte Tintje en Taunte Susa deede uck een goodet Woatj, dee roopte aule Tjinja, en vetalde ahn ut Gottes Wuat. Dann kaume noch Junge en Oole no ahn. So entstund, en fong de Vesaumlung dan aun.
8. Omm ne Tiet kaum Onkel Woatjentien nohüs, dee eena von aule, dee lenjst jenohme weare. 18 Joah haud hee aufjesette - enne Kollema, De Freid wea groot, de eena wea wada Tüs.
9. Daut gaunse Darp wea frooh en oppjeräajcht, väle Tjinja tjannde nijch dem äjnen Pa. En väle haude uck veloare noch de Ma, uk dü best Eene, dee de Ellre veloah, derjch Jerejcht.
10. Oba dü haudst noch de Tauntes, Dee weare noch om die besorjcht, daut hast dü Den, uck too fe danke, sonst weascht dü nijch, - aun disen Uat.
11. Dü haudst veloare uck de Breeda, enn jane schwuare Tiet, dee worde aula - enn een Mausse-Grauf jelajcht. Nijch länjst hast dü disem Uat besocht, Doa haft en weisa Onkel een Tün doaromm jebrocht.
12. Doa sitt daut nu gauns schmock en jreen, en stohne uck een Poa groote Pappelbeem, - tom Aunjedentj fe den, dee noch aum Läwe send, - doch send wie nu gauns wiet von doa jetrannt.
13. Mucht wie doch niemols mea soone Tiet erläwe, mucht wie doch bewoat bliewe met Tjinja en Groottjinja. Mucht de leewe Gott doch - äwa onst hia wache, en onst fe aulem Schlemmen doch bewoare.
14. En wie send schuldijch too danke en too preise, fe aules waut wie hia jeneete däawe. Wie ha Tjleeda en ha Schooh, wie habe Drintje, en habe Broot, en välet aundre noch doatoo.
15. Wie wensche die väl Gottes Säajen, en Sienen Biestaund jieda Dach, saulst daut vetrüe, en daut Sträwe habe, aun Ahm auleen, uck Dach en Nacht.
Aulet Baste… Helene Derksen - ut Espelkamp
|