Copyright © by
J.H. Friesen

Daut FEFTE BUAK

Psalm 107
1 Dankt Gott (dem Harrn), dan hee es goot, dan siene Jnod blift eewijch!
2 Soo selle de Erleeste Gottes (vom Harrn) saje, dee hee üt de Haund de Bedrenja erleest haft,
3 en dee hee jesaumelt haft üt de Lenda, vom Oosten en vom Wasten, vom Nuade en vom Mäa.
4 See errde ommhäa enn de Wieste, opp eedem Wajch, see funge tjeene Wohnuat.
5 See weare hungrijch en darschtijch, daut veschmacht enn ahn äare Seel.
6 Doa schreaje see too Gott (tom Harrn) enn äare Bedrenjnis, en üt äare Noot rad hee ahn.
7 En hee leid ahn opp eenem rajchten Wajch, daut see no eenen Wohnuat jelangte.
8 See selle Gott (dem Harrn) danke wäajen siene Jnod en wäajen siene Wundawoatje aun de Menschetjinja!
9 Dan hee haft de darschtje Seele saut jemoakt en de hungaje Seel met Goodem erfellt.
10 De Bewohna de Diestaness en von Doodes'Schaute, jefasselt enn Elend en Iesa:
11 Wiel see wadaspanstijch jewäse weare jäajen de Wead Gottes en veacht haude dem Rot vom Hejchsten,
12 soo buag hee äa Hoat derjch Miesaum; see worde schwack, en tjeen Helpa wea doa.
13 Donn schreaje see too Gott (tom Harrn) enn äare Noot, en üt äare Bedrenjnis rad hee ahn.
14 Hee fead ahn erüt üt de Diestaness en dem Doodes'Schaute, en vereet äare Fassle.
15 See selle Gott (dem Harrn) danke wäajen siene Jnod en wäajen siene Wundawoatje aun de Menschetjinja!
16 Dan hee haft de iesane Däare vebroake en de iesane Rijel veschloage.
17 De Noare liede wäajen dem Wajch äare Äwaträdung en wäajen äare Onnjerajchtijchtjeit.
18 Äare Seel äatjelt sich fe jiedre Speise ##(Äte), en see kohme bet aun de Doodes'Puat.
19 Donn schreaje see too Gott (tom Harrn) en äare Noot, en üt äare Bedrenjnise rad hee ahn.
20 Hee schetjt sien Wuat en heelt ahn, en hee rad ahn üt äare Jräwa.
21 See selle Gott (dem Harrn) danke wäajen siene Jnod en wäajen siene Wundawoatje aun de Menschetjinja;
22 en Dankopfa opfre en met Jubel vetale siene Dode!
23 Dee sich opp Schäp oppem Mäa bejäwe, opp groote Wota Haundel driewe,
24 diese sache de Woatje Gottes (det Harr) en siene Wundawoatje em deepen Mäa:
25 Hee sajcht en bestalt eenen Stormwind, de siene Walle huag drift.
26 See foahre enopp nom Himmel, sintje deep rauf; daut schmelt enn de Noot äare Seel.
27 See taumle en schwanke aus een Bedrunkna, en aul äare Weissheit woat too nuscht.
28 Dan schriee see too Gott (tom Harrn) enn äare Bedrenjnis, en hee feat ahn erüt üt äare Noot ##(Bedrenjnis).
29 Hee vewaundelt dem Storm en daut woat stell, en daut laje sich de Walle.
30 En see freie sich, daut see sich berüje, en hee feat ahn enn dem jewenschtem Howe.
31 See selle Gott (dem Harrn) danke wäajen siene Jnod, en wäajen siene Wundawoatje aun de Menschetjinja,
32 en ahm erhäwe enn de Vesaumlung daut Voltj, en enn dee Jemeenschoft de Elltesta ahm lowe!
33 Hee moakt Streem too Wieste en Wotatjwale too dreajem Laund,
34 fruchtboaret Laund too Soltstape wäajen de Boosheit dee doa Wohnende.
35 Hee moakt too Wota'Läajcht de Wieste en dreajet Laund too Wotatjwale;
36 En hee lat Hungaje doa selfst wohne en ahn eene bewohnte Staut jrinde.
37 En see beseie Felda en plaunte Wiengoades, dee Frucht brinje aus Arnte;
38 en hee säajend ahn, en see vemeade sich sea, en äa Veeh lat hee nijch weinijch senne.
39 En see worde weinja en woare jeboage derjch Bedretjung, Onnjletj en Jauma.
40 Hee sched veachtung opp Ferschte, en lat ahn ommhäa erre enne Wieste – ohne Wajch;
41 en hee häwt dem Oamen nehejcht üt dem Elend, en moake Häade aus siene Jeschlajchta.
42 De Opprejchtje woare daut seehne en sich freie, en aule Onnjerajchtijchtjeit woat äa Mül veschlüte.
43 Wäa weis es, dee woat dit beachte, en see woare de Jnod Gottes (det Harrn) vestohne.
 
Psalm 108
1 Een  Leed. Een Psalm. Von Doft.
2 Faust es mien Hoat {Ps.57,8-12}, o Gott! Etj well sinje en Psalme sinje; uck miene Seel. {Ps.7,5}
3 Woak opp, Hoap en Zitta! Etj well de Morjeroote oppwatje.
4 Etj well die preise unja de Veltja, Gott (Harr), en die besinje unja Natsjoone;
5 Dan groot es diene Jnod, bet äwa de Himmel, en bet aunne Woltje diene Trü.
6 Erhäw die äwa de Himmel, o Gott! En äwa de gaunse Ead es diene Harlijchtjeit!
7 Doamet diene Jeleefte {Ps.60,7-14} frie jemoakt woare, rad derjch diene Rajchte en erhea ons!
8 Gott haft enn siene Heilijchtjeit jerät: Etj well frooh senne, well Siechem vedeele, en daut Dohl Sukkot ütmäte.
9 Mien es Gilead, mien Manase, en Efraim es de Macht von mienem Haupt, Juda mien Harscha'Stock.
10 Moab es miene Wauschkomm; opp Edom well etj miene Schoo schmiete, äwa de Filista well etj juble.
11 Wäa woat mie enn de fauste Staut feahre, wäa woat mie bet no Edom leide?
12 Nijch dü, Gott, dee dü ons veschmäte hast en nijch üttrockst, o Gott, met onse Häasch?
13 Schauf ons ne Halp üt de Bedrenjnis! Dan Mensche'Help es iedel.
14 Met Gott woa wie majchtje Dode doone; en hee, hee woat onse Bedrenja veklunje.

Psalm 109
1 Dem Väasenja. Von Doft. Een Psalm.
Gott es mien Riem, sie nijch stell!
2 Dan daut Mül de Gottloose en daut Mül de Läajes ha sich jäajen mie opjemoakt, met läajna Tunge ha see too mie jeräd;
3 en met Wead von Hauss ha see mie ommrinjt en ha ohne Uasoak jäajen mie jesträde.
4 Fe miene Leew fiende see mie aun; oba etj sie emma emm Jebäd.
5 En see ha mie Beeset fe Goodet erwesse en Hauss fe miene Leew.
6 Bestal eenen Gottloosen äwa ahm, en een Aunkloaga ##( Soton) steit aun siene Rajchte!
7 Wan hee jerejcht woat, jeit hee schuldijch üt, en sien Jebäd woat too ne Sind!
8 Siene Doag send weinje, sien Aumt tjrijcht een aundra!
9 Siene Säns send Weise, en sien Wief eene Wätfrü!
10 En muchte siene Säns ommhäa tratje en prachre en wiet auf von äare vewieste Wohninje no Broot seatje!
11 De Wuchra nehmt aules, waut hee haft, en Framde muchte siene Oabeit roowe!
12 Hee haft tjeenem, dee ahm Jnod bewoat, en daut es tjeena, dee siene Weise jnädijch es!
13 Siene Nokohme mucht ütjerot woare; emm foljendem Jeschlajcht lasch äa Nome üt!
14 Ver Gott (dem Harrn) woat de Onnjerajchtijchtjeit siene Vodasch jedocht, en de Sinde siene Mutta woare nijch ütjelascht woare!
15 See send beständijch ver Gott (dem Harrn), en hee rot äa Jedajchtniss vonne Ead üt!
16 Wiel hee nijch doaraun docht, Jnod too eewe, en vefoljd dem elenden en oamen Maun, en dem, dee emm Hoat vezoagt wea, omm ahm ommtobrinje.
17 En hee leewd den Fluch, soo tjemt hee opp am! En hee haud tjeen Jefaule aun Säajen,
soo es hee wiet auf von am!
18 En hee trock Fluch aun aus sien Tjleet, soo drintjt hee aus Wota enn sienem Ennalijchen en aus
Eelj enn siene Jläda!
19 Hee es ahm aus een Tjleet, enn daut hee sich betjleet, en met eenem Jirtel,
doamet hee sich emma ommgortet!
20 Daut es de Loon miena Jäajna von Gott (vom Harrn) üt, en dee, dee Beeset räde jäajen miene Seel!
21 Oba dü, Gott (Harr), mien Harr, haundel met mie omm dienen Nomes haulwe; wiel diene Jnod goot es,
rad mie!
22 Dan etj, etj sie elend en oam, en mien Hoat es vewundet enn mienem Ennalijchen.
23 Aus een Schaute, wann hee sich stratjt, etj goh doahan, woa vejoagt aus de Heischratje.
24 Miene Tjnee schwäatje vom Fauste, en mien Fleesch es aufjemoagat.
25 En etj, etj sie ahn tom Spott jeworde; wan see mie seehne, scheddre see äa Kopp.
26 Halp mie, Gott (Harr), mien Gott! Rad mie no diene Jnod!
27 Doamet see weete, daut dit diene Haund es, daut dü, Gott (Harr), daut jedohne hast.
28 Loht ahn fleatje, oba dü säajen! See stohne opp, soo loht ahn beschämt woare, en dienen Tjnajcht sich freie.
29 Loht miene Jäajna betjleet woare met Schaund, en enn äare Schmacht sich betjleede aus enn eenen Mauntel!
30 Etj woa Gott (dem Harrn) sea preise met mienem Mül, en enne Med väle woa etj ahm lowe.
31 Dan hee stund too Rajche vom Oamen, omm ahm too rade von den, dee siene Seel rejchte.

Psalm 110
1 Von Doft. Een Psalm.
Gott (de Harr) säd too mienem Harrn: Satt die too miene Rajchte; bet etj diene Fiend laj too de Footbentj diene Feet!
2 Daut Zepta diena Macht woat Gott (de Harr) üt Zion schetje; harsche enne Med von diene Fiend!
3 Dien Voltj woat voll Wellijchtjeit senne aum Dach diene Macht; enn heilje Pracht, üt dem Schoot de Morjeroot woat die de Deiw diene Jügend kohme.
4 Jeschwuare haft Gott (de Harr), en daut woat ahm nijch leet doone: “Dü best Priesta enn Eewijchtjeit no de Wies Melchisedek!“
5 De Harr aun diene Rajchte, veschmatat Tjeenijchs aum Dach enn sienem Zorn.
6 Hee woat de unja de Veltja rejchte, hee fellt aules met Doodes; daut Haupt äwa een grootet Laund veschmatat hee.
7 Oppem Wajch woat hee drintje, üt dem Bach, doaromm woat hee daut Haupt opphäwe.
 
Psalm 111
1 Preist ##(Dankt) Gott (dem Harrn)!
Preise well etj Gott (dem Harrn) von gaunsem Hoate emm Tjreiss de Opprejchtje en enn de Jemeende.
2 Groot send de Woatje Gottes (det Harrn), dee woare von aule erforscht, dee aun ahn Lost ha.
3 Maistät en Pracht es sien Doone; en siene Jerajchtijchtjeit besteit eewijch.
4 Hee haft een Jedajchtness jejrindet fe siene Wunda; jnädijch en boarmhoatijch es Gott (de Harr).
5 Hee haft den Speise jejäft, dee ahm ferjchte; hee jedentjt enn Eewijchtjeit sien Bunt.
6 Hee haft sienem Voltj kund jemoakt de Krauft von siene Dode, omm ahn toojäwe daut Oawgoot de Veltja.
7 De Woatje von siene Henj send Woahrheit en Rajcht; toovelohtijch send aule siene Väaschrefte,
8 faustjestalt oppemma, opp eewijch, ütjefeat enn Woahrheit en Opprejchtijchtjeit.
9 Hee haft Erleesung sienem Voltj jeschetjt, sienen Bunt opp eewijch veordnet;
heilijch en furjchtboa es sien Nome.
10 De Ferjcht Gottes (det Harrn) es de Weissheit Aunfang; goode Ennsejcht ha aule, dee ahn üteewe. Sien Riem besteit eewijch.

Psalm 112
1 Lofft Gott (dem Harrn)!
Jletjseelijch de Maun, dee Gott (dem Harrn) ferjcht, dee groote Lost haft aun siene Jeboote!
2 Sien Some woat majchtijch senne oppe Ead; daut woat jesäajent woare daut Jeschlajcht de Opprejchtje.
3 Vemäje en Ritjdoom woat enn sienem Hüs senne, en siene Jerajchtijchtjeit besteit eewijch.
4 Dem Opprejchtjen jeit Lijcht opp enn de Diestaness; hee es jnädijch boarmhoatijch en jerajcht.
5 Wool dem Maun, dee jnädijch es en liet! Hee woat siene Sache emm Jerejcht derjch feahre;
6 Dan enn Eewijchtjeit woat hee nijch wanke. Tom eewijen Aundentje woat de Jerajchta senne.
7 Hee woat sich nijch ferjchte fe beese Norejcht; sien Hoat es faust, vetrütent opp Gott (oppem Harrn).
8 Befaustijt ##(jestett) es sien Hoat; hee ferjcht sich nijch, bet hee siene Lost sitt aun siene Bedrenja.
9 Hee streit üt, jeft dem Oamen; siene Jerajchtijchtjeit besteit eewijch; sien Huarn woat jehowe woare enn Ea.
10 De Gottloosa woat daut seehne en sich oajre; met siene Täne woat hee tjnirsche en vegohne, daut Jankre de Gottloose woat unjagohne.
 
Psalm 113
1 Lofft Gott (dem Harrn)!
Lofft, jie Deena Gott (dem Harrn), lofft dem Nome Gottes (det Harrn)!
2 Jepriese es de Nome Gottes (det Harrn) von nü aun bott enn Eewijchtjeit!
3 Von Sonneoppgang bet too äarem Unjagang es jelofft de Nome Gottes (det Harrn)!
4 Huag äwa aule Veltja es Gott (de Harr), äwa de Himmel siene Harlijchtjeit.
5 Wäa es aus Gott (de Harr), ons Gott, dee huag bowe troont;
6 dee sich erauf betjt, omm de Himmel en opp de Ead too tjitje?
7 Dee üt dem Stoff opphäwt dem Jerinjen, üt dem Dratj opphäwt dem Oamen,
8 omm ahm sette too lohte bie de Väanähme, {1Sam.2,8} bie de Väanähme von sienem Voltj.
9 Dee de Onnfruchtboare emm Hüs wohne lat aus eene froohe Mutta von Säns. Lofft Gott (dem Harrn)!

Psalm 114
1 Aus Iesrael üt Ejipte trock, daut Hüs Joakopp üt dem Voltj met eene framde Sproak,
2 doa wea Juda sien Heilijchtüm, Iesrael siene Harschoft.
3 Daut Mäa sach daut en rand doavon, de Jordan rand tridjaun ;
4 De Boaj huppse aus de Batj, de Hoajel aus junge Schop.
5 Waut wea met die, dü Mäa, daut dü doavon randsd? Dü Jordan, daut dü tridjaun randsd?
6 Jie Boaj, daut jie huppste aus Batj? Jie Hoajel, aus junge Schop?
7 Erbäb ver dem Harrn, dü Ead, ver dem Gott Joakopps,
8 dee dem Fäls vewaundelt enn eenen Wotabach, dem Tjiselsteen enn eene Wotatjwal.

Psalm 115
1 Nijch ons, Gott (Harr), nijch ons, sonda dienem Nome jeef Ea, omm aul dien Goodet,
omm diene Woahrheit welle!
2 Wuaromm selle de Veltja saje: Wua es dan äa Gott?
3 Oba ons Gott es enn dem ##(dee) Himmel; aules, waut ahm jefellt, deit hee.
4 Äare Jetse send Selwa en Gold, een Woatj von Menschehenj.
5 Een Mül ha see en räde nijch; Uage ha see en seehne nijch;
6 Uahre ha see en heare nijch; eene Näs ha see en ritje nijch;
7 See ha Henj en tauste nijch, Feet, en see gohne nijch; tjeen Jelüd jäwe see met äarem Tjälkopp.
8 Ahn jlitj send dee, dee ahn moake, een jiedra, dee opp ahn vetrüt.
9 Iesrael, vetrü opp Gott (dem Harrn)! Äare Help en äa Schild es hee.
10 Hüs Aaron, vetrüt opp Gott (dem Harrn)! Äare Help en äa Schild es hee.
11 Jie, dee jie Gott (dem Harrn) ferjchte, vetrüt opp Gott (dem Harrn)! Äare Help en Schild es hee.
12 Gott (de Harr) haft aun ons jedocht, hee woat säajne;
hee woat säajne daut Hüs Iesrael, säajne daut hüs Aaron.
13 Hee woat säajne, dee Gott (dem Harrn) ferjchte, de Tjliene met de Groote.
14 Gott (de Harr) woat junt doatoo doone, too jünt en too jüne Tjinja.
15 Jesäajent send jie von Gott (dem Harrn), dee Himmel en Ead jemoakt haft.
16 De Himmel send dee Himmel Gottes (det Harrn), oba de Ead haft hee de Menschetjinja jejäft.
17 De Doodje woare Gott (dem Harrn) nijch lowe, noch aula, dee tom Stellsenne rauf foahre;
18 Oba wie, wie woare Gott (dem Harrn) preise von nü aun bet enne Eewijchtjeit. Lowt Gott (dem Harrn)!

Psalm 116
1 Etj ha Gott (dem Harrn) leef; dan hee head miene Stemm, miene Bedd;
2 Dan hee haft sien Uah no mie jeneijcht; en etj well ahm aunroope enn aule miene Doag.
3 Daut ommjäwe mie Doodesüadeel, en de Bedrenjnise vom Scheol hole mie enn; etj fung Noot en Kumma.
4 En etj roopt dem Nome Gottes (det Harrn) aun: Bitte, Gott (Harr), rad miene Seel!
5 Jnädijch es Gott (de Harr) en jerajcht, en ons Gott es boarmhoatijch.
6 Gott (de Harr) bewoat de Eenfeltje; etj wea elend, en hee haft mie jerad.
7 Kohm wada, miene Seel, too diene Rüh! Dan Gott (de Harr) haft jefaule aun die.
8 Dan dü hast miene Seel jerad vom Doot, miene Uage von Trone, miene Feet vom Faule.
9 Etj woa ver Gott (dem Harrn) waundle en dem Laund de Läwendje.
10 Etj jleew, doaromm räd etj. Etj sie sea jebetjt jewäse.
11 Etj säd enn miene Veläajenheit: Aule Mensche send Läajna!
12 Woo saul etj Gott (dem Harrn) aule siene Gootsdoone aun mie vejelte?
13 Dem Bejcha de Radung well etj näme en aunroope dem Nome Gottes (det Harrn). 14 Etj well Gott (dem Harrn) mien Vespräatje betohle, jo, emm doabie senne ver sienem gaunsem Voltj.
15 Kostboa es enn de Uage Gottes (det Harrn) de Doot siene Fromme.
16 Bitte, Gott (Harr)! Dan etj sie dien Tjnajcht; etj sie dien Tjnajcht, de Sän von diene Tjäatjsche;
dü hast miene Fassle jeleest.
17 Die well etj Dankopfa opfre, en dem Nome Gottes (det Harrn) aunroope.
18 Etj well Gott (dem Harrn) mien Vespräatje betohle, jo, emm doabie senne ver sienem gaunsem Voltj,
19 enn de Väahäw vom Hüs Gottes (det Harrn), enn diene Medd, Jerusalem. Lofft Gott (dem Harrn)!

Psalm 117
1 Lofft Gott (dem Harrn), aule Veltja! Riemt ahm, aule Natsjoone!
2 Dan mächtijch äwa ons es siene Jnod; en de Woahrheit Gottes (det Harrn) blift eewijch.
Lofft Gott (dem Harrn)!

Psalm 118
1 Dankt Gott (dem Harrn)! Dan hee es goot, dan siene Jnod es eewijch.
2 Doch daut sajcht Iesrael: Dan siene Jnod es eewijch.
3 Doch daut sajcht daut Hüs Aarons: Dan siene Jnod es eewijch.
4 Doch daut saje, dee Gott (dem Harrn) ferjchte: Dan siene Jnod es eewijch.
5 Üt de Bedrenjnis roopt etj too Jah (*Gott); *Jah erhead mie en sad mie enn eenen wieden Rüm.
6 Gott (de Harr) es fe mie, etj woa mie nijch ferjchte; waut kaun de Menschen mie doone?
7 Gott (de Harr) es fe mie unja miene Helpa, en etj woa miene Lost seehne aun miene Haussa.
8 Daut es bäta, opp Gott (dem Harrn) too vetrüe, aus sich opp de Mensche too velohte.
9 Daut es bäta, opp Gott (dem Harrn) too vetrüe, aus sich opp Ferschte too velohte.
10 Aule Natsjoone haude mie ommrinjt; jewess, emm Nome Gottes (det Harrn) vetiljd etj ahn.
11 See ha mie ommrinjt, jo, mie ommrinjt; jewess, emm Nome Gottes (det Harrn) vetilj etj ahn.
12 See ha mie ommrinjt aus Biee; see send ütjelascht aus Stachelfia; jewess, emm Nome Gottes (det Harrn) vetiljd etj ahn.
13 Dü hast mie hoat jestat, omm mie tom Faul too brinje; oba Gott (de Harr) haft mie jeholpe.
14 Miene Krauft en mien Jesang es *Jah, en hee es mie too Radung jeworde.
15 De Jubel Stemme en de Radung es enn de Zelte de Jerajchte; de Rajchte Gottes (det Harrn) deit Majchtjet.
16 De Rajchte Gottes (det Harrn) es erhoowe, de Rajchte Gottes (det Harrn) deit Majchtjet.
17 Etj woa nijch stoawe, sonda läwe en de Dode ##(Woatje) *Jahs vetale.
18 *Jah haft mie hoat jestroft, oba dem Doot haft hee mie nijch äwajäft.
19 Moakt mie de Dooasch de Jerajchtijchtjeit op: Etj well derjch dee enenn gohne, *Jah well etj preise.
20 Dit es daut Dooa Gottes (det Harrn): De Jerajchte woare doaderjch enenn gohne.
21 Etj well die preise, dan dü hast mie erheat en best mie too Radung jeworde.
22 Dee Steen, dem de Bülied veschmäte ha, es too Atjsteen jeworde.
23 Von Gott (dem Harrn) es dit passeat; wundaboa es daut enn onse Uage.
24 Dit es de Dach dem Gott (de Harrn) jemoakt haft; loht ons juble en loht ons enn ahm frooh senne.
25 Ach, Gott (Harr), rad doch! Ach, Gott (Harr), jef doch Jelinje!
26 Jesäajent es, dee doa tjemt emm Nome Gottes (det Harrn)! Von dem Hüs Gottes (det Harrn)
üt ha wie jünt jesäajent.
27 Gott (Harr) es Gott, en hee haft ons Lijcht jejäft; binjt daut Fastopfa met Strenj bet aun de
Häahna vom Aultoa.
28 Dü best mien Gott, en etj well die preise; mien Gott, etj well die erhäwe.
29 Dankt Gott (dem Harrn)! Dan hee es goot, dan siene Jnod es eewijch.

Psalm 119
1 Jletjseelijch, dee oppem Wajch onnschuldijch send, dee doa emm Jesatz Gottes (det Harrn) waundle.
2 Jletjseelijch, dee siene Zeijnise bewoare, dee ahm von gaunsem Hoaten seatje.
3 Dee uck tjeen Onnrajcht doone, enn siene Wäaj waundle!
4 Dü hast diene Väaschrefte jebode, omm dee flietijch too beobachte.
5 O daut miene Wäaj jerajcht weare, {Hiob 11,13} omm diene Satzunge too beobachte!
6 Dan woa etj nijch beschämt woare, wan etj acht ha opp aule diene Jeboote.
7 Met Opprejchtjen Hoate woa etj die preise, wan etj de Rajchte diene Jerajchtijchtjeit jeleat ha.
8 Etj woa diene Satzunge beobachte; veloht mie nijch gauns en goa.
9 Woo derjch woat een Jinjlintj sienen Stijch enn Reinheit waundle? Enn dem hee sich no dienem Wuat bewoat.
10 Met mienem gaunsen Hoate ha etj die jesocht: Loht mie nijch auferre von diene Jeboote!
11 Enn mienem Hoate ha etj dien Woat bewoat, omm daut etj nijch jäajen die sindje.
12 Jepriese best dü Gott (Harr)! Leah mie diene Satzunge!
13 Met miene Leppe ha etj aule diene Rajchte üt dienem Mül vetalt.
14 Aun dem Wajch diene Zeijnise ha etj mie jefreit aus äwa aulem Ritjdom.
15 Äwa diene Väaschrefte well etj senne en achthabe opp diene Stiej.
16 Aun diene Satzunge ha etj miene Lost; dien Wuat woa etj nijch vejäte.
17 Doo goodet aun dienem Tjnajcht, soo woa etj läwe; en etj well dien Wuat bewoare.
18 Moak miene Uage op, doamet etj enn dienem Jesatz Wunda seeh.
19 Etj sie een Framda emm Laund, vestäatj diene Jeboote nijch fe mie.
20 Miene Seel es aule Tiet veräwe vom Velange no diene Rajchte.
21 Dü hast de Äwamootje jeschellt, de Vefluchte, dee auferre von diene Jeboote.
22 Nehm von mie Schmach en Veachtung! Dan diene Zeijnise ha etj bewoat.
23 Uck Ferschte sette en beräde sich jäajen mie, dien Tjnajcht dentjt äwa diene Satzunge.
24 Diene Zeijnise send uck miene Freid, miene Rotjäwa.
25 Miene Seel backt aum Stoff; beläw mie no dienem Wuat!
26 Miene Wäaj ha etj vetalt, en dü hast mie erheat; leah mie diene Satzunge!
27 Loht mie dem Wajch met diene Väaschrefte vestohne, en senne well etj äwa diene Wunda.
28 Miene Seel verant fe Trüarijchtjeit enn Troone; rejcht mie opp no dienem Wuat!
29 Drei von mie auf dem Wajch de Läajes en bejnodij mie met dienem Jesatz!
30 Etj hab dem Wajch de Woahrheit erwält, ha ver mie jestalt diene Rajchte.
31 Etj henj aun diene Zeijnise; Gott (Harr), loht mie nijch beschämt woare.
32 Dem Wajch diene Jeboote woa etj rane, wann dü mienem Hoate Rüm jemoakt habe woascht.
33 Leah mie, Gott (Harr), dem Wajch no diene Satzunge, en etj well ahm bet aum Enj bewoare.
34 Jef mie Ennsejcht, en etj well dien Jesatz bewoare en daut hoole von gaunsem Hoate.
35 Loht mie opp dem Stijch diena Jeboote waundle! Dan aun ahm ha etj miene Lost.
36 Neij mien Hoat no diene Zeijnise en nijch nom Jewenn!
37 Wenj miene Uage auf, daut see Iedlet nijch seehne! Beläw mie enn diene Wäaj!
38 Bestädij dienem Tjnajcht diene Vespräatjunge, waltje diene Ferjcht too saje!
39 Wende auf miene Schmach, dee etj ferjcht! Dan diene Rajchte send goot.
40 Tjitj, etj velang no diene Väaschrefte; beläw mie enn diene Jerajchtijchtjeit!
41 En loht äwa mie kohme diene Jnod, Gott (Harr), diene Radung no dienem Vespräatje!
42 soo woa etj Auntwuat jäwe dem, dee mie Vespott; dan etj vetrü opp dien Wuat.
43 En nehm mienem Mül nijch gauns wajch daut Wuat de Woahrheit! Dan etj hop opp diene Rajchte.
44 En hoole well etj dien Jesatz beständijch, emma en eewijch.
45 En etj woa waundle emm wiedem Rüm; dan no diene Väaschrefte ha etj jetracht.
46 En ver Tjeenijchs well etj räde von diene Zeijnise en mie nijch schäme.
47 En etj woa miene Freid habe aun diene Jeboote, dee etj leef ha.
48 En woa miene Henj opphäwe no diene Jeboote, dee etj leef ha; en äwa diene Satzunge well etj dentje.
49 Jedentj aun daut Wuat aun dienem Tjnajcht, opp waltje dü mie hast hope lohte!
50 Dit es mien Troost enn mienem Elend, daut diene Vespräatjunge mie beläwt habe.
51 De Frajche ha mie äwa aule Moht vespott; von dienem Jesatz sie etj nijch aufjegohne.
52 Etj docht, Gott (de Harr), diene Rajchte von oole Tiede häa, en etj treest mie.
53 Zorn'Glooje haft mie jepackt wäajen de Gottloose, dee dien Jesatz velohte.
54 Diene Satzunge send mien Jesang jewäse emm Hüs miene Piljareis.
55 De Nacht ha etj aun dienen Nome jedocht, Gott (Harr), en etj ha dien Jesatz jehoole.
56 Daut es mie passeat, wiel etj diene Väaschrefte bewoat ha.
57 Mien Deel, Gott (Harr), ha etj jesajcht, es, diene Wead too bewoare.
58 Von gaunsem Hoate ha etj die jebedd; sie mie jnädijch no dienem Vespräatje!
59 Etj ha miene Wäaj äwadocht, en miene Feet jedreit no diene Zeijnise.
60 Etj spood mie en nijch jesiemt, diene Jeboote too hoole.
61 De Fassle de Gottloose ha mie ommjäwt, dien Jesatz ha etj nijch vejäte.
62 Omm Meddanacht stoh etj opp, omm die too preise wäajen de Rajchte diene Jerajchtijchtjeit.
63 Etj sie een Frint aun aule, dee die ferjchte, en dee, dee diene Väaschrefte befolje.
64 Von diene Jnod, Gott (Harr), es de Ead erfellt; leah mie diene Satzunge!
65 Dü hast Goodet jedohne aun dienem Tjnajcht, Gott (Harr), no dienem Wuat.
66 Goode Ennsejcht en Ertjantnis leah mie; dan etj ha diene Jeboote jejleewt.
67 Eea etj jedemütijcht word, errd etj, oba nü bewoa etj dien Wuat.
68 Dü best goot en deist Goots; leah mie diene Satzunge.
69 Läajes ha de Stolte jäajen mie ütjedocht; etj bewoa diene Väaschrefte von gaunsem Hoate.
70 Äa Hoat es ditj jeworde aus Fat; etj ha miene Lost aun dienem Jesatz.
71 Daut es goot fe mie, daut etj jedemütijcht word, doamet etj diene Satzunge lead.
72 Bäta es mie daut Jesatz üt dienem Mül aus Dusende von Gold en Selwa.
73 Diene Henj ha mie jemoakt en jeschauft; jeff mie Ennsejcht, en etj well diene Jeboote leahre.
74 Dee die ferjchte, woare mie seehne en sich freie; dan etj ha opp dien Wuat jehopt.
75 Etj weet, Gott (Harr), daut diene Jerejchte jerajcht send en daut dü jedemütijcht hast enn Trüe.
76 Loht doch diene Jnod mie tom Troost senne, no dienem toosaje aun dienem Tjnajcht!
77 Loht diene Erboarmunge äwa mie kohme, soo woa etj läwe; dan dien Jesatz es miene Lost.
78 Loht de Stolte beschämt woare; dan see ha mie ohne Grund Onnrajcht jedohne:
etj dentj äwa diene Väaschrefte.
79 Loht sich no mie dreie, dee die ferjchte en dee diene Zeijnise tjanne!
80 Loht mien Hoat onnschuldijch senne enn diene Satzunge, doamet etj nijch beschämt woa!
81 Miene Seel velangt no diene Radung, etj hop opp dien Wuat.
82 Miene Uage schmachte no dienem Wuat, enn dem etj froag: Wann woascht dü mie treeste?
83 Dan aus een Schlauch emm Ruak sie etj jeworde; diene Satzunge ha etj nijch vejäte.
84 Woo väl woare de Doag von dienem Tjnajcht senne? Wanea woascht dü Jerejcht eewe aun miene Vefolja?
85 De Stolte ha mie Kühle jegrowt, dee, dee nijch no dienem Jesatz send.
86 Aule diene Jeboote send Trü. See ha mie vefoljt ohne Grund: Halp mie!
87 Doa fäld weinijch, soo haude see mie oppe Ead venijcht; oba etj ha diene Väaschrefte nijch velohte.
88 Beläw mie no diene Jnod, en etj well daut Zeijnis üt dienem Mül bewoare.
89 Enn Eewijchtjeit, Gott (Harr), steit dien Wuat faust enn dee Himmel;
90 Von Jeschlajcht too Jeschlajcht blift diene Trü; dü hast de Ead faustjestalt, en see steit.
91 No diene Veordninj stohne see vondoag doa, dan aule Dinje deene die.
92 Wea nijch dien Jesatz miene Lost jewäse, dan wea etj ommjekohme enn mienem Elend.
93 Opp eewijch woa etj diene Väaschrefte nijch vejäte, dan derjch ahn hast dü mie beläwt.
94 Etj sie diena, rad mie! Dan etj ha no diene Väaschrefte jetracht.
95 De Gottloose ha opp mie jelüat, omm mie ommtobrinje; etj acht opp diene Zeijnise.
96 Von aule Vollkohmenheit ha etj een Enj jeseehne; sea ütjedehnt es dien Jeboot.
97 Woo leew etj dien Jesatz! Daut es mien Senne dem gaunsen Dach.
98 Weisa aus miene Fiend muake mie diene Jeboote, dan emma send see bie mie.
99 Etj sie veständja aus aule miene Leahra, dan diene Zeijnise send mien Senne.
100 Etj ha mea Ennsejcht aus de Oole, dan diene Väaschrefte ha etj bewoat.
101 Von jiedrem beesen Stijch ha etj miene Feet tridjjehoole, doamet etj dien Wuat bewoa.
102 Etj sie nijch von diene Rajchte aufjegohne, dan dü, dü hast mie jeleat.
103 Woo seet send mienem Bähn diene Wead, mea aus Honijch mienem Mül!
104 Üt diene Väaschrefte emfang etj Ennsejcht; doaromm hauss etj jiedrem Stijch de Läajes.
105 Dien Wuat es Lijcht fe miene Feet en Lijcht fe mienem Stijch.
106 Etj hab jeschwuare en hool daut, too beobachte de Rajchte von diene Jerajchtijchtjeit.
107 Etj sie äwa de Moht jedemütijcht; Gott (Harr), beläw mie no dienem Wuat!
108 Loht die doch wooljefaule, Gott (Harr), de friewellje Opfa üt mienem Mül, en leah mie diene Rajchte!
109 Mien Läwe es emma enn miene Haund, oba dien Jesatz ha etj nijch vejäte. 
110 De Gottloose ha mie eene Schlenj jelajcht, oba von diene Väaschrefte sie etj nijch aufjeerrt.
111 Diene Zeijnise ha etj mie aus Oawgoot opp eewijch jenohme, dan see send de Freid fe mien Hoat.
112 Etj ha mien Hoat jeneijcht, diene Satzunge too doone eewijch bet aum Enj.
113 Dee Dobbelhoatje hauss etj, en etj leew dien Jesatz.
114 Mien Vestäatj en mien Schilt best dü; opp dien Wuat vetrü etj.
115 Goht von mie, jie Iebel doonende: Etj well de Jeboote von mienem Gott bewoare.
116 Unjastett mie no dienem Wuat, soo woa etj läwe; en loht mie nijch beschämt woare enn miene Hopninj!
117 Unjastett mie, soo woa etj jerad woare; en etj well emma opp diene Satzunge tjitje.
118 Dü hast aule veacht, dee von diene Satzunge auferre; dan Läajes es äa Droch.
119 Aus Schlag hast dü wajchjeriemt aule Gottloose de Ead; doaromm leew etj diene Zeijnise.
120 Ver dienem Schratj schaudat mien Fleesch, en etj ferjcht mie fa dienem Jerejcht.
121 Etj ha Rajcht en Jerajchtijchtjeit jeeewt; äwaloht mie nijch miene Bedrenja.
122 Sie Birja fe dienem Tjnajcht tom Gooden; Loht de Stolte mie nijch bedrenje!
123 Miene Uage schmachte no dienem Heil en no dienem Wuat diene Jerajchtijchtjeit.
124 Haundel met dienem Tjnajcht no diene Jnod, en leah mie diene Satzunge!
125 Etj sie dien Tjnajcht, jef mie Ennsejcht, soo woa etj diene Zeijnise ertjane.
126 Daut es Tiet fe Gott (dem Harrn) too haundle: See ha dien Jesatz jebroake.
127 Doaromm leew etj diene Jeboote mea aus Gold en reinet Gold;
128 doaromm hool etj aule diene Väaschrefte fe rajcht; jiedrem Stijch de Läajes hauss etj.
129 Wundaboa send diene Zeijnise, doaromm bewoat see miene Seel.
130 Daut opmoake von dienem Wuat jeft Lijcht, en jeft Ennsejcht dem Eenfeltjen.
131 Etj ha mien Mül wiet opjemoakt en letjmüld, dan etj ha velange no diene Jeboote.
132 Drei die no mie en sie mie jnädijch, no dee äa Rajcht, dee dienen Nome leewe!
133 Moak miene Schräd faust enn dienem Wuat, en loht tjeen Onnrajcht mie beharsche!
134 Erlees mie von de Bedretjung de Mensche, en etj well diene Väaschrefte beobachte.
135 Loht dien Aunjesejcht schiene äwa dienen Tjnajcht, en leah mie diene Satzunge!
136 Wotabäjche rane üt miene Uage rauf, wiel see dien Jesatz nijch hoole.
137 Dü best Jerajcht, Gott (Harr), en jerajcht send diene Jerejchte.
138 Dü hast enn Jerajchtijchtjeit diene Zeijnise jebode en sea enn Trü.
139 Vetäajt haft mie mien Iewa, dan miene Bedrenja ha diene Wead vejäte.
140 Sea rein es dien Wuat, en dien Tjnajcht haft daut leef.
141 Jerinj en veacht sie etj; diene Väaschreft ha etj nijch vejäte.
142 Diene Jerajchtijchtjeit es eene eewije Jerajchtijchtjeit, en dien Jesatz es Woahrheit.
143 Angst en Bedrenjnis ha mie errätjt; diene Jeboote send miene Lost.
144 Jerajchtijchtjeit send diene Zeijnise opp eewijch; jeff mie Ennsejcht, soo woa etj läwe.
145 Von gaunsem Hoate ha etj jeroopt; erhea mie, Gott (Harr)! Etj well diene Satzunge beobachte.
146 No dem roopt etj, rad mie! En etj well diene Zeijnise bewoare.
147 Ver de Morje schemma kaum etj en ha jeschräje; opp dien Wuat ha etj mie velohte.
148 Miene Uage send de Nachtwoak veropp jekohme, omm äwa dien Wuat too dentje.
149 Hea miene Stemm no diene Jnod; Gott (Harr), beläw mie no diene Rajchte!
150 Nojekohme send dee, dee Schaundboarem nojoage; see send wiet auf von dienem Jesatz.
151 Dü best dijchtbie, Gott (Harr); en aule diene Jeboote send Woahrheit.
152 Von oole Tiede häa ha etj üt diene Zeijnise jewisst, daut dü ahn jejrindet hast opp eewijch.
153 Seeh aun mien Elend en moak mie frie! Dan dien Jesatz ha etj nijch vejäte.
154 Feah mien Rajcht'Stried en erlees mie! Beläw mie no diene Zeijnise!
155 De Radung es wiet auf vonne Gottloose, dan no diene Satzunge trachte see nijch.
156 Väl send diene Erboarmunge, Gott (Harr); beläw mie no diene Rajchte!
157 Väl send miene Vefolja en miene Bedrenja; von diene Zeijnise sie etj nijch aufjegohne.
158 De Trüloose ha etj jeseehne, en daut äatjelt mie aun, wiel see dien Wuat nijch beachte.
159 Tjitj, dan etj ha diene Väaschrefte leef; no diene Jnod, Gott (Harr), beläw mie!
160 De Somm von dienem Wuat es Woahrheit, en aule Veordnunge von diene Jerajchtijchtjeit bliewe eewijch.
161 Ferschte ha mie vefoljt ohne Uasoak; oba ver dienem Wuat haft sich mien Hoat jeferjcht.
162 Etj frei mie äwa dien Wuat aus eena, dee grooten Raup finjt.
163 Läajes hauss en veaufschue etj; etj leew dien Jesatz.
164 Säwen mol aum Dach loow etj die omm de Rajchte diene Jerajchtijchtjeits haulwe.
165 Groote Fräd ha dee, dee dien Jesatz leewe, en tjeen faule jeft daut fe dee.
166 Etj ha opp diene Radung jelüat, Gott (Harr); en diene Jeboote ha etj jedohne.
167 Miene Seel haft diene Zeijnise bewoat, en etj leew dee sea.
168 Diene Väaschrefte en diene Zeijnise ha etj bewoat, dan aule miene Wäaj send ver die.
169 Loht mien Schriee dijcht ver die kohme, Gott (Harr); jeff mie Ennsejcht no dienem Wuat!
170 Loht miene Bedd ver die kohme; rad mie no dienem Wuat!
171 Miene Leppe selle dienen Loff väastreeme lohte, wann dü mie jeleat hast diene Satzunge.
172 Miene Tung saul lüd von dienem Wuat räde, dan aule diene Jeboote send Jerajchtijchtjeit.
173 Loht diene Haunt mie too Help kohme! Dan etj ha diene Väaschrefte erwält.
174 Etj ha Velange no dienem Heil, Gott (Harr); en dien Jesatz es miene Lost.
175 Loht miene Seel läwe, en see woat die lowe; en diene Rajchte muchte mie halpe!
176 Etj sie ommhäa jeerrt aus een veloarnet Schop; seatj dienen Tjnajcht!
Dan etj ha diene Jeboote nijch vejäte.

Psalm 120
1 Een  Leed – Choral.
No Gott (dem Harrn) roopt etj enn miene Bedrenjnis, en hee erhead mie.
2 Gott (Harr), rad miene Seel vom de läajes Leppe, von de faulsche Tung!
3 Waut saul hee die jäwe en waut doatoo doone, dü faulsche Tung?
4 Schoape Feilasch von eenem Jewaultjen, met jläjendje Kole de Ginsta.
5 Wee mie, daut etj enn Meschech sie, daut etj bie de Zelte Kedar wohn!
6 Lang haft miene Seel bie den jewohnt, dee den Fräd hausse.
7 Etj well bloos Fräd, oba wan etj räd, soo send see fe Tjrijch.

Psalm 121
1 Een  Leed – Choral.
Etj häw miene Uage opp no de Boaj, wuahäa miene Help kohme woat.
2 Miene Help tjemt von Gott (dem Harrn), dee Himmel en Ead jemoakt haft.
3 Hee woat nijch toolohte, daut dien Foot wankt; dien Beschitza schlapt nijch.
4 Tjitj, de Beschitza Iesraels, hee es nijch schleeprijch noch schlapt hee.
5 Gott (de Harr) es dien Beschitza, Gott (de Harr) es dien Schaute äwa diene rajchte Haund.
6 De Sonn woat die äwadach nijch steatje, noch de Mon de Nacht.
7 Gott (de Harr) woat die bewoare fe aulem Iebel, hee woat diene Seel bewoare.
8 Gott (de Harr) woat bewoare dienen Ütgang en dienen Enngang, von nü aun bet enne Eewijchtjeit.

Psalm 122
1 Een  Leed – Choral. Von Doft.
Etj freid mie, aus see too mie säde: Loht ons nom Hüs Gottes (det Harrn) gohne!
2 Onse Feet woare enn diene Puate stohne, Jerusalem!
3 Jerusalem, dee dü oppjebüt best aus eene faust enn sich jeschlohtne Staut,
4 wuahan de Stam nopp gohne, dee Stam Jahs, een Zeijnis fe Iesrael, too preise dem Nome Gottes (det Harrn)!
5 Dan doa selfst stohne de Troone tom Jerejcht, de Troone von Dofts Hüs.
6 Bedd omm Fräd fe Jerusalem! Daut jeit goot den, dee die leewe!
7 Fräd es enn diene Fastinj, sejchre Rüh enn diene Paulauste!
8 Omm miene Breeda en miene Frind äa haulwe well etj saje: Fräd es enn die!
9 Omm daut Hüs Gottes (det Harrn), von onsem Gott, welle well etj dien Bastet seatje.
 
Psalm 123
1 Een  Leed – Choral.
Etj häw miene Uage opp no die, dee dü troonst enn dee ##(dem) Himmel!
2 Tjitj, woo de Uage de Tjnajchts opp de Henj von äarem Harren, woo de Uage de Tjäatjsche opp de Henj von äare Jebeedende, aulsoo send onse Uage jerejcht opp Gott (dem Harrn),
onsem Gott, bet hee ons jnädijch es.
3 Sie ons jnädijch, Gott (Harr), sie ons jnädijch! Dan wie send ritjlijch met Veachtung saut jemoakt worde;
4 Ritjlijch es onse Seel saut jemoakt met dem Spott de Sorjloose, met de Veachtung de Stolte.

Psalm 124
1 Een  Leed – Choral.
Wan nijch Gott (de Harr) fe ons jewese wea, soo saj doch Iesrael, 
2 wan nijch Gott (de Harr) fe ons jewese wea, aus de Mensche wada jäajen ons oppstunde,
3 dan wudde see ons läwendijch veschlunge ha, aus äa Zorn jäajen ons oppflaumd;
4 dan wudde de Wota ons äwaschwamt habe, wudd een Stroom äwa onse Seele jegohne senne;
5 dan wudde äwa onse Seele de stolte Wota jegohne senne.
6 Jepriese es Gott (de Harr), dee ons nijch äare Täne tom Raup jeef!
7 Onse Seel es wajchjerant aus een Voagel üt de Schlenj de Voagelstala;
de Schlenj es veräte, en wie send wajchjerant.
8 Onse Help es emm Nome Gottes (det Harrn), dee Himmel en Ead jemoakt haft.

Psalm 125
1 Een  Leed – Choral.
Dee opp Gott (dem Harrn) vetrüe, send aus de Boajch Zion, dee nijch wankt, de eewijch blift.
2 Jerusalem – Boaj send rundomm die häa, soo es Gott (de Harr) rundomm sien Voltj,
von nü aun bet enn Eewijchtjeit.
3 Dan de Zepta de Gottloosijchtjeit woat opp dem Loos de Jerajchte nijch rühe, doamet de Jerajchte äare Henj nijch ütstratje no Onnrajcht.
4 Doo Goodet, Gott (Harr), den Gooden en den, dee opprejchtijch send enn äarem Hoate!
5 Oba dee opp äare kromme Wäaj aufbäaje, dee woat Gott (de Harr) doahan foahre lohte met den, dee Fräfel doone. Fräd äwa Iesrael!

Psalm 126
1 Een  Leed – Choral.
Aus Gott (de Harr) de Jefangne Zions tridjfeahd, wea wie aus Dreemende.
2 Doa wea ons Mül voll Lache, en onse Tung voll Jubel; doa säd maun unja de Veltja: Gott (de Harr) haft Grootet aun ahn jedohne!
3 Gott (de Harr) haft Grootet aun ons jedohne: Wie weare freelijch!
4 Feah onse Jefangne tridj, Gott (Harr), aus Bäatja emm Meddachslaund!
5 Dee met Trone seie, woare met Jubel arnte.
6 Hee jeit han unja Hiele en drajcht dem Some tom Ütseie;
hee tjeemt nohüs met Jubel en drajcht siene Goawe.

Psalm 127
1 Een  Leed – Choral. Von Salomo.
Wann Gott (de Harr) daut Hüs nijch büt, vejäfs oabeide doaraun de Bülied; wann Gott (de Harr) de Staut nijch bewacht, vejäfs wacht de Wajchta.
2 Vejäfs es daut fe jünt, daut jie tiedijch oppstohne, loht oppbliewe, daut Broot de Mäaj äte; aulsoo jeeft hee sienem Jeleeften emm Schlop.
3 Tjitj, een Oawgoot Gottes (det Harrn) send Säns, eene Beloohninj de Liefs'Frucht.
4 Aus Feilasch enn eenem Stoatjen siene Haund, soo send de Säns de Jügent:
5 Jletjseelijch de Maun, dee met ahn sienen Boagehaulta jefellt haft! See woare nijch beschämt woare, wann see met Fiend emm Dooa räde.

Psalm 128
1 Een  Leed – Choral.
Jletjseelijch jiedra, dee Gott (dem Harrn) ferjcht, dee doa waundle enn siene Wäaj!
2 Dan äte woascht dü de Oabeit von diene Henj; jletjseelijch woascht dü senne, en daut woat die woolgohne.
3 Diene Frü woat aus een fruchtboara Wienstok emm Enneren von dienem Hüs senne, diene Säns aus Eeljbeem’Auflaja room dienem Desch.
4 Tjitj, aulsoo woat jesäajent senne de Maun, dee Gott (dem Harrn) ferjcht.
5 Säajne woat die Gott (de Harr) von Zion üt, en dü woascht daut Jletj Jerusalems seene
aule Doag enn dienem Läwe,
6 en seene dee Tjinja diene Tjinja. – Fräd äwa Iesrael!

Psalm 129
1 Een  Leed – Choral.
Foaken ha see mie bedrenjt von miene Jügend aun, sajcht doch Iesrael,
2 Foaken ha see mie bedrenjt von miene Jügend aun; dannoch ha see mie nijch äwawaultijt.
3 Pläaja ha opp mienem Ridje jepläajcht, ha äare Foare lang jetrocke.
4 Gott (de Harr) es jerajcht; hee haft daut Strang de Gottloose derjchjeschnäde.
5 Muchte beschämt woare en tridjgohne aule, dee Zion hausse!
6 Muchte see senne aus daut Grauss oppe Däatja, daut doa vedräjt, eea maun daut ütrot.
7 Wuamet de Oabeida siene Haund nijch fellt, noch de Goawebinja sienen Schoot.
8 En de Vebiegohnende saje nijch: Gottes (det Harrn) Säajen äwa jünt! – Wie säajne jünt emm Nome Gottes (det Harrn).

Psalm 130
1 Een  Leed – Choral.
Üt dem Deepen roop etj too die, Gott (Harr)!
2 Harr, hea opp miene Stemm! Loht diene Uare oppmoatjsom senne opp miene beddende Stemm!
3 Wan dü, Gott (Harr), opp de Onnjerajchtijchtjeite moatjst: Harr, wäa woat bestohne?
4 Doch bie die es Vejäwunk, doamet dü jeferjcht woascht.
5 Etj hop opp Gott (dem Harrn), miene Seel hopt; en opp sien Wuat lüa etj.
6 Miene Seel lüat opp dem Harrn, mea aus de Wajchta opp den Morje, de Wajchta opp den Morje.
7 Hop, Iesrael, opp Gott (dem Harrn)! Dan bie Gott (biem Harrn) es de Jnod, en väl Erleesung bie ahm.
8 En hee, hee woat Iesrael erleese von aule siene Sinde.

Psalm 131
1 Een  Leed – Choral. Von Doft.
Gott (Harr)! Mien Hoat es nijch huag, noch droage sich huag miene Uage; en etj waundel nijch enn Dinje, dee too groot en too wundaboa fe mie send.
2 Ha etj miene Seel nijch berüjt en jestellt? Aus een aufjewandet Tjint bie siene Mutta, aus daut aufjewande Tjint es miene Seel enn mie.
3 Hop, Iesrael, opp Gott (dem Harrn) von nü aun bott enn Eewijchtjeit!

Psalm 132
1 Een  Leed – Choral.
Jedentj, Gott (Harr), dem Doft aul siene Mäaj!
2 Aus hee Gott (dem Harrn) schwua, een Vespräatje deed dem Majchtjen Joakopps:
3 “Wann etj enn daut Zelt von mienem Hüs enenn goh, wann etj opp daut Loaga, von mienem Bad, stiee;
4 wann etj miene Uage nijch schlope loht, noch miene Uageläd schleeprijch too senne;
5 bott etj eene Städ fe Gott (dem Harrn) finj, Wohninje fe dem Majchtjen Joakopps!“ 
6 Tjitj, wie heade von äa ##(Bundes'Lohd) enn Efrata, wie funge ahr enn dem Fäld Jaar.
7 Loht ons enenn gohne enn siene Wohninj, dohlfaule ver de Footbentj siene Feet!
8 Stoh opp, Gott (Harr), too diene Rü, dü en de Lohd diene Macht!
9 Loht diene Priesta betjleed woare met Jerajchtijchtjeit, en diene Fromme juble!
10 Omm Doft, dienen Tjnajcht, haulwe wies nijch auf daut Aunjesejcht von dienem Jesaulwten!
11 Gott (de Harr) haft dem Doft jeschwuare en Woahrheit, hee woat nijch doavon aufgohne: „Von de Frucht von dienem Lief well etj opp dienem Troon satte.
12 Wan diene Säns mienen Bunt en miene Zeijnise bewoare, dee etj ahn leahre woa, soo selle uck äare Säns opp dienem Troon eewijch sette.“
13 Dan Gott (de Harr) haft Zion erwält, daut hee fe siene Wohninj habe wull.
14 Dit es eewijch miene Rü, hia well etj wohne, dan etj wull daut habe.
15 Siene Speise well etj ritj säajne, siene Oame met Broot saut moake.
16 En siene Priesta well etj met Heil betjleede, en siene Fromme woare lüd juble.
17 Doa well etj daut Huarn Dofts wausse lohte, ha een Laump reed jemoakt fe mienem Jesaulwten.
18 Siene Fiend well etj met Schaund betjleede, en opp ahm woat siene Kroon bläje.

Psalm 133
1 Een  Leed – Choral.
Tjitj, woo goot en woo leeftolijch es daut, wann Breeda enn Eentracht met eenaunda wohne!
2 Aus daut tjestlijche Eelj opp dem Haupt, daut raufrant opp dem Boat, opp dem Boat Aarons, daut raufrant opp dem Soom siene Tjleeda;
3 Aus de Deiw vom Hermon, de raufrant opp de Boajch Zion; dan doa haft Gott (de Harr) den Säajen vesproake, Läwe bet enn Eewijchtjeit.

Psalm 134
1 Een  Leed – Choral.
Tjitj, preist Gott (dem Harrn), aul de Tjnajchts Gottes (det Harrn), dee jie de Nacht em Hüs
Gottes (det Harrn) stohne!
2 Erhäwt jüne Henj em Heilijchtum en preist Gott (dem Harrn)!
3 Gott (de Harr) säajent die von Zion üt, dee Himmel en Ead jemoakt haft!

Psalm 135
1 Lofft Gott (dem Harrn)!
Lofft dem Nome Gottes (det Harrn)! Lofft jie Tjnajchts Gottes (det Harrn),
2 dee jie em Hüs Gottes (det Harrn) stohne, enn de Väahäw vom Hüs von onsem Gott!
3 Lofft Gott (dem Harrn)! Dan goot es Gott (de Harr); sinjt Psalme sienem Nome! Dan hee es leeftolijch.
4 Dan Gott (de Harr) haft sich Joakopp erwält, Iesrael too sienem Äjendoom.
5 Dan etj weet, daut Gott (de Harr) groot es, en ons Harr groot äwa aule Jetta.
6 Aules, waut Gott (de Harr) wooljefellt, deit hee enn dee Himmel en opp de Ead, em Mäa en enn aule Deepe;
7 Dee Donst oppstiehe lat vonne Enj de Ead, dee Blitz moakt tom Räajen,
dee dem Wind rüt feat üt siene Väarotskoma;
8 Dee de Easchtjebuarne Ejiptens schluag vom Mensch bet tom Veeh,
9 Teatjen en Wunda schetjt enn diene Medd, Ejipten, jäajen dem Faraoo en jäajen aule siene Tjnajchts;
10 dee groote Veltja schluach en stoatje Tjeenije dootmuak:
11 Sihon, dem Tjeenijch de Amorita, en Og, dem Tjeenijch von Basan, en aule Tjeenijchritje Kanaans;
12 En äa Laund aus Oawgoot jeef, aus Oawgoot sienem Voltj Iesrael.
13 Gott (de Harr), dien Nome, blift eewijch, Gott (de Harr),
dien Jedajchtness {2Mos.3,15} von Jeschlajcht too Jeschlajcht.
14 Dan Gott (de Harr) woat sien Voltj rejchte, en hee woat sich erboarme äwa siene Tjnajchts. {5Mos.32,36}
15 De Jetta de Veltja send Selwa en Gold, een Woatj von Menschehenj.
16 Een Mül ha see en räde nijch; Uage ha see en seene nijch.
17 Uahre ha see en heare nijch, uck es tjeen Odem enn äarem Mül.
18 Ahn jlitj send dee, dee ahn moake, een jiedra, dee opp ahn vetrüt.
19 Hüs Iesrael, preist Gott (den Harrn)! Hüs Aaron, preist Gott (den Harrn)!
20 Hüs Levi, preist Gott (den Harrn)! Dee jie, Gott (den Harrn) ferjchte, preist Gott (den Harrn)!
21 Jepriese es Gott (de Harrn) von Zion üt, dee enn Jerusalem wohnt! Lofft Gott (dem Harrn!

Psalm 136
1 Preist Gott (den Harrn)! Dan hee es goot, dan siene Jnod blift eewijchlijch.
2 Dankt den Gott de Jetta, dan siene Jnod blift eewijchlijch.
3 Dankt den Harrn äwa aule Harren! Dan siene Jnod blift eewijchlijch;
4 dem, dee groote Wunda deit, hee auleen, dan siene Jnod blift eewijchlijch;
5 dem, dee de Himmel jemoakt haft met Ennsejcht, dan siene Jnod blift eewijchlijch.
6 Dem, dee de Ead äwa de Wota ütjebreet haft, dan siene Jnod blift eewijchlijch;
7 dem, dee groote Lijchta jemoakt haft, dan siene Jnod blift eewijchlijch:
8 De Sonn omm dem Dach too beharsche, dan siene Jnod blift eewijchlijch,
9 de Mon en de Stearns omm de Nacht too beharsche, dan siene Jnod blift eewijchlijch;
10 dem, dee Ejipten schluach aun äare Easchtjebuart, dan siene Jnod blift eewijchlijch,
11 en Iesrael erüt fead üt äare Medd, dan siene Jnod blift eewijchlijch,
12 met ne stoatje Haunt en met ütjestratjtem Oarm, dan siene Jnod blift eewijchlijch;
13 dem, dee daut Schelp'Mäa enn twee Deele deeld, dan siene Jnod blift eewijchlijch;
14 en Iesrael medden derjchgohne leet, dan siene Jnod blift eewijchlijch,
15 en dem Faraoo en sien Häa emm Schelp'Mäa schmeet, dan siene Jnod blift eewijchlijch;
16 dem, dee sien Voltj derjch de Wieste feahd, dan siene Jnod blift eewijchlijch;
17 dem, dee groote Tjeenijchs schluach, dan siene Jnod blift eewijchlijch,
18 en majchtje Tjeenijchs schluach, dan siene Jnod blift eewijchlijch:
19 Sihon, de Tjeenijch de Amorita, dan siene Jnod blift eewijchlijch,
20 en Og, dem Tjeenijch von Basan, dan siene Jnod blift eewijchlijch,
21 en äa Laund tom Oawgoot jeef, dan siene Jnod blift eewijchlijch,
22 tom Oawgoot sienem Tjnajcht Iesrael, dan siene Jnod blift eewijchlijch;
23 dee aun ons docht enn onse Leajchheit, dan siene Jnod blift eewijchlijch,
24 en ons rad von onse Bedrenja, dan siene Jnod blift eewijchlijch,
25 dee aulem Fleesch Äte jeeft, dan siene Jnod blift eewijchlijch.
26 Dankt dem Gott de Himmel, dan siene Jnod blift eewijchlijch!

Psalm 137
1 Aun de Streem Babels, doa saut wie en hielde, enndem wie aun Zion dochte.
2 Aun de Wiede, enn ahn hong wie onse Hoape opp.
3 Dan dee ons jefange wajchjefeat haude, vodade doa, von ons, de Wead von eenem  Leed, en onse Pienja, velangde frooh too senne: “Sinjt ons eent von Zions Leeda!“
4 Woo sull wie een Leed Gottes (det Harrn) opp framde Ead sinje?
5 Wan etj die vejät, Jerusalem, soo vejat miene Rajchte!
6 Daut backt miene Tung aun mienem Bähn aun, wan etj aun die nijch dentj, wan etj Jerusalem nijch erhäw, äwa miene hejchste Freid!
7 Jedentj, Gott (Harr), de Tjinja Edom den Dach Jerusalem,
dee doa säde: Vetäajt, vetäajt ahn bet opp äaren Grund! {Obad.1,11-}
8 Dochta Babel, dü Vewiestete! Jletjseelijch, dee die daut selje vejelt, waut dü ons jedohne hast!
9 Jletjseelijch, dee diene Tjinja nehmt en ahn veschmatat aun dem Fäls!

Psalm 138
1 Von Doft.
Preise well etj die met mienem gaunsem Hoate, ver de Jetta well etj die besinje.
2 Etj well jäajen dienen heiljen Tempel aunbäde, en dienen Nome preise omm diene Jnod en diene Woahrheit haulwe; dan dü hast dien Wuat groot jemoakt äwa aul dienen Nome.
3 Aun dem Dach, doa etj roopt, auntwuadst dü mie; dü hast mie ermuntat: Enn miene Seel wea Krauft.
4 Aule Tjeenije de Ead woare die danke, Gott (Harr), wann se jeheat ha de Wead üt dienem Mül;
5 en see woare de Wäaj Gottes (det Harrn) besinje, dan groot es de Harlijchtjeit Gottes (det Harrn).
6 Dan Gott (de Harr) es huag, en hee sitt dem Läajen, en dem Stolten tjannt hee von wiet.
7 Wan etj medden enn de Jefoah waundel, woascht dü mie beläwe; jäajen dem Zorn miene Fiend woascht dü diene Haund ütstratje, en diene Rajchte woat mie rade.
8 Gott (de Harr) woat et fe mie vollende, Gott (de Harr),
diene Jnod blift eewijchlijch. Loht nijch de Woatje diene Henj!

Psalm 139
1 Dem Väasenja. Von Doft. Een Psalm.
Gott (de Harr)! Dü hast mie erforscht en ertjant.
2 Dü tjannst mien Sette en mien Oppstohne, dü vesteist miene Jedanke von wiet.
3 Dü sittst mien Waundel en mien Lidje en best vetrüt met miene aule Wäaj.
4 Dan daut Wuat es noch nijch opp miene Tung, tjitj, Gott (de Harr), dü weetst daut gauns.
5 Von hinje en von feare hast dü mie ennjeschlohte, en opp mie diene Haund jelajcht.
6 Ertjantnis, too wundaboa fe mie, too huag: Etj kaun daut nijch bejriepe!
7 Wuahan sull etj gohne ver dienem Jeist, en wuahan rane ver dienem Aunjesejcht?
8 Fuah etj enopp tom Himmel, dü best doa; en moak etj mien Loaga enn dem Scheol ##(Doodesritj),
tjitj, dü best doa.
9 Nehm etj Flijchte de Morjeroot, leet etj mie rauf aum bütaschten Enj vom Mäa,
10 uck doa selfst wudd diene Haund mie leide, en diene Rajchte mie hoole.
11 En etj säd: Bloos Diestaness mucht mie ommrinje, en Nacht wea daut Lijcht omm mie häa:
12 uck Diestaness wudd ver die nijch diesta, en de Nacht wudd schiene aus de Dach, de Diestaness wea aus daut Lijcht.
13 Dan dü hast miene Neare jeschaufe; dü muakst mie enn miene Mutta'Lief.
14 Etj dank die doaväa, daut etj opp eene erstaunlijche, wundaboare Oat jemoakt sie. Wundaboa send diene Woatje, en miene Seel weet daut sea goot.
15 Miene Jestault wea ver die nijch vestoake, aus etj jemoakt word em Jeheemen, jewirtjt aus een Kunnstwoatj enn de unjaschte Uate de Ead.
16 Mienem Tjiem sache diene Uage, en enn dien Buak weare see aula ennjeschräwe; de Doag, dee noch woare sulle, aus nijch eena von ahn wea.
17 En woo kostboa send mie diene Jedanke, o Gott! Woo groot send äare Somme!
18 Wull etj dee tale, äare send mea aus daut Saunt. Etj watj opp en sie noch bie die.
19 Muchst dü, o Gott, dem Gottloosen dootmoake! En jie Blootmensche goht wajch von mie!
20 Dee, dee die tom Vebräatje aunräde, dee too Läajes schweare, {2Mos.20,7} diene Fiend.
21 Hauss etj nijch, Gott (Harr), dee die hausse, en veaufschue etj nijch, dee jäajen die oppstohne?
22 Met vollkohmnem Hauss hauss etj ahn, see send Fiend fe mie.
23 Erforsch mie, Gott, en ertjan mien Hoat; proow mie en ertjan miene Jedanke!
24 En seeh, auf een Wajch de Mäj bie mie es, en leid mie opp eewijem Wajch!

Psalm 140
1 Dem Väasenja. Een Psalm von Doft.
2 Rad mie, Gott (Harr), von dem beesen Mensch; fe dem Maun de Jewault deit bewoa mie!
3 Waltje em Hoat Boosheit ersenne, en jieda Dach Tjrijch aunreitse!
4 See schoape äare Tunge aus eene Schlang; Ottajeft es unja äare Leppe! (Selah)
5 Bewoa mie, Gott (Harr), fe de Henj de Gottloose, fe dem Maun de Jewault deit bewoa mie, waltje doaropp senne, miene Schräd tom Faul too brinje!
6 De Stolte ha mie heimlijch eene Schlenj en Faul'Strenj jelajcht, een Nat jespaunt aune Sied vom Stijch, see ha mie Faule jestalt. – (Selah)
7 Etj säd too Gott (tom Harrn): Dü best mien Gott! Nehm too Uahre, Gott (Harr),
de Stemm von mienem Bedde!
8 Gott (Harr), de Harr, es de Krauft miene Radinj; dü hast mien Haupt bedatjt aum Kaumf'Dach.
9 Loht nijch too, Gott (Harr), de Janka dee Gottloose, loht sien Väahabe nijch jelinje:
see wudde sich erhäwe. (Selah)
10 Dee äare Tjap, dee mie ommrinje, daut Onnheil von äare Leppe bedatjt ahn!
11 Muchte brennende Kole opp ahn rauf faule! Emm Fia schmit hee ahn, enn Wotastreem,
daut see nijch oppstohne!
12 De Maun met eene beese Tung woat nijch fauststohne em Laund; de Maun de Jewault deit – daut Beese mucht ahm joage bet tom Faul!
13 Etj weet, daut Gott (de Harr) ütfeare woat de Rajcht'Sach de Elende, daut Rajcht de Oame.
14 Jo, de Jerajchte woare dienen Nome preise, de Opprejchtje woare ver dienem Aunjesejcht wohne.

Psalm 141
1 Een Psalm. Von Doft.
Gott (Harr)! Too die ha etj jeroope, kohm schwind no mie;
nehm too Uahre miene Stemm, wann etj too die roop!
2 Loht aus Rüakwoatj ver die bestohne mien Jebäd, daut opphäwe miene Henj aus Owent'Opfa!
3 Satt, Gott (Harr), een Wajchta äwa mien Mül; bewoa de Däa von miene Leppe!
4 Neij mien Hoat nijch too eene beese Sach, omm enn Gottloosijchtjeit Haundlunge too eewe met Manna, dee Fräfel doone; en etj mucht nijch äte von äare Latjabätje!
5 De Jerajchta schleit mie: Daut es Jnod, en hee stroft mie: Daut es Eelj fe daut Haupt; mien Haupt woat sich nijch weare; dan noch es enn äarem Onnjlätjsfaul mien Jebäd fe ahn.
6 Send äare Rejchta de Fälse raufjeschupst worde,
soo woare see miene Wead heare, daut see leeftolijch send.
7 Aus eena dee de Ead schnit ##(pläjcht) en spoolt,
soo send onse Knoakes hanjestreit aum Raund vom Scheol.
8 Doch opp die, Gott (Harr), mien Harr, send miene Uage jerejcht, opp die trü etj; sched miene Seel nijch üt!
9 Bewoa mie fe de Schlenj, dee see mie jelajcht ha, en ver de Faulstrenj von den, dee Fräfel doone!
10 Loht de Gottloose enn äare eajne Nats faule, wann etj vebie goh!

Psalm 142
1 Een Maskil ##(Belearung). Von Doft. Een Jebäd, aus hee enne Heel wea.
2 Met miene Stemm schriee etj too Gott (tom Harrn) met miene Stemm bedd etj too Gott (tom Harrn).
3 Etj sched miene Kloag ver ahm üt, miene Bedrenjnis doo etj ver ahm kund.
4 Aus mien Jeist enn mie Meed word, doa tjannst dü mien Stijch. Opp dem Wajch, dem etj waundel, ha see mie heimlijch eene Schlenj jelajcht.
5 Tjitj too Rajchte, en seeh: Etj ha tjeenem, dee mie tjannt; veloare es mie jiedre Tooflucht, tjeena frajcht no miene Seel.
6 Too die ha etj jeschräje, Gott (Harr)! Etj ha jesajcht:
Dü best miene Tooflucht, mien Deel emm Laund de Läwendje.
7 Horjch opp mien Schriee, dan etj sie sea schwak; rad mie von miene Vefolja, dan see send mie too majchtijch!
8 Feah miene Seel rüt üt dem Jefentjniss, doamet etj dienen Nome preis! De Jerajchte woare mie ommrinje, wann dü mie wooljedohne hast.

Psalm 143
1 Een Psalm. Von Doft.
Gott (Harr)! Hea mien Jebäd, nehm too Uahre miene Bedd; erhea mie enn diene Trü, enn diene Jerajchtijchtjeit!
2 En goh nijch emm Jerejcht met dienem Tjnajcht! Dan ver die es tjeen Läwendja jerajcht.
3 Dan de Fient vefoljt miene Seel, klunjt mien Läwe enne Ead,
lat mie wohne enn Diestaness aus de Doodes de Aunfang'Tiede.
4 En mien Jeist woat meed enn mie, mien Hoat es beteibt enn mienem Enneren.
5 Etj dentj aun de Doag de oole Tiet, etj äwalaj aul dien Doone; etj senn äwa daut Woatj diene Henj.
6 No die breed etj miene Henj üt; aus een darschtjet Laund darscht miene Seel no die. (Selah)
7 Erhea mie boolt, Gott (Harr)! Mien Jeist veschmacht. Vestäatj dien Aunjesejcht nijch ver mie! Sest woa etj soo aus dee senne, dee rauf enne Kühl foahre.
8 Loht mie zemorjest heare diene Jnod, dan opp die vetrü etj; doo mie dienen Wajch kund, dem etj waundle saul, dan no die erhäw etj miene Seel!
9 Rad mie, Gott (Harr), von miene Fiend! No die nehm etj miene Tooflucht.
10 Leah mie dien Wooljefaule too doone! Dan dü best mien Gott; dien gooda Jeist leid mie opp jlitjem Laund!
11 Omm dienen Nomes haulwen, Gott (Harr), beläw mie;
enn diene Jerajchtijchtjeit feah miene Seel üt de Bedrenjnis!
12 En enn diene Jnod vetilj miene Fiend, en de Bedrenja von miene Seel brinj omm! Dan etj sie dien Tjnajcht.

Psalm 144
1 Von Doft.
Jesäajent es Gott (de Harr), mien Fäls, dee miene Henj leaht too Tjampfe, miene Finjasch tom Tjrijch:
2 Miene Jnod en miene Burjch, miene huage Fastinj en mien Rada; mien Schild en dee, opp dem etj vetrü, dee mie mien Voltj unjadon moakt!
3 Gott (de Harr), waut es de Mensch, daut dü von ahm Tjantnis nehmst,
de Sän de Mensche, daut dü ahm beachst?
4 De Mensch es aus de Odem; siene Doag send aus een vebie gohnenda Schaute.
5 Gott (de Harr), neij diene Himmel en foah rauf; rea de Boaj aun, daut see rätjre!
6 Blitz met Blitze en vestrei dee; scheet diene Feilasch en vewerr ahn!
7 Stratj diene Haunt von Bowe üt; rit mie rüt en rad mie üt dee groote Wotasch,
üt de Haund de Säns de Framde,
8 den äa Mül Läajes räd, en den äare Rajchte eene Rajchte de Läajes es!
9 Gott! Een niehet Leed well etj die sinje, met de tienseidje Hoap well etj die Psalme sinje;
10 die, dee Radung jefft de Tjeenijchs, dee sienem Tjnajcht Doft vom beesen Schweat rad.
11 Rit mie rüt en rad mie üt de Haund de Säns de Framde, dee äa Mül Faulschheit räd, en dee äare Rajchte eene Rajchte de Läajes es;
12 Daut onse Säns enn äare Jügent sennt aus groot jewossne Plaunte, onse Dajchta aus behackte Atjfeilasch no de Büoat von eenem Paulaust;
13 daut onse Spitjasch voll send, von aulalei Oat – Väarot; daut ons Tjlienfee düsentfach sich vemeat, tien düsentfach opp onse Stape;
14 daut onse Rinda droagend send; [aundre Äwasatinj: daut onse Osse väl oabeide;] daut tjeen ennbräatje en tjeen Ütfaul es en tjeen Kloag'Jeschrejcht opp onse Gausse!
15 Jletjseelijch daut Voltj, dem aulsoo es! Jletjseelijch daut Voltj, den äa Gott de Harr es!

Psalm 145
1 Een Loffjesang. Von Doft.
Etj well die erhäwe, mien Gott, dü Tjeenijch, en dienen Nome emma en eewijch preise.
2 Jieda Dach well etj die preise, en dienen Nome emma en eewijch lowe.
3 Groot es Gott (de Harr) en sea too lowe, en siene Huachheit es onnerforschlijch.
4 Een Jeschlajcht woat dem aundren diene Woatje rieme, en diene majchtje Woatje woare see vetjindje.
5 Etj well von de harlijche Pracht diene Maistät räde en von diene Wundawoatje.
6 En see woare von de Krauft diene furjchtboare Dode räde, en diene groote Dode woa etj vetale.
7 Daut Jedajchtness von diene groote Leew woare see väastreeme lohte, en diene Jerajchtijchtjeit bejuble.
8 Jnädijch en boarmhoatijch es Gott (de Harr), langsom tom Zorn en groot aun Jnod.
9 Gott (de Harr) es jäajen aule goot, en siene Erboarmunge send äwa aule siene Woatje.
10 Daut woare die lowe, Gott (Harr), aule diene Woatje, en diene Fromme die preise.
11 See woare von de Harlijchtjeit enn dienem Tjeenijchtum räde en von diene Macht räde,
12 omm de Menschetjinja kund too doone siene majchtje Dode en de prachtvolle
Harlijchtjeit von sienem Tjeenijchritj.
13 Dien Ritj es een Ritj von aule Tiede, en diene Harschoft derjch aule Jeschlajchta.
14 Gott (de Harr) steet aule Faulende en rejcht opp aule Dohljedretjte.
15 Aule Uage lüare opp die, en dü jeefst ahn äa Äte too siene Tiet;
16 dü deist diene Haunt op en moakst aulet Läwendje met Jnod saut. {5Mos.33,23}
17 Gott (de Harr) es enn aul siene Wäaj jerajcht en jnädijch enn aul siene Woatje.
18 Noh es Gott (de Harr) aule, dee ahm aunroope, aule, dee ahm enn Woahrheit aunroope.
19 Hee deit dee äa Velange, dee ahm ferjchte; äa Schriee heat hee en rad ahn.
20 Gott (de Harr) bewoat aule, dee ahm leewe, en aule Gottloose vetiljt hee.
21 Mien Mül saul den Loff Gottes (det Harrn) vetjindje;
en aulet Fleesch preis sienen heiljen Nome emma em eewijch!

Psalm 146
1 Lofft Gott (dem Harrn)! Loff Gott (dem Harrn), miene Seel!
2 Lowe well etj Gott (dem Harrn) mien Läwe lang, well Psalme sinje mienem Gott, soo lang etj sie.
3 Vetrü nijch opp Ferschte, opp eenen Menschesän, bie dem tjeene Radinj es!
4 Sien Jeist jeit üt, hee tjeemt wada too siene Ead: Aun dem seljen Dach veschwinje siene Pläne.
5 Jletjseelijch dee, dem siene Help de Gott Joakopps, dem siene Hopninj opp Gott (dem Harrn),
sienen Gott, es!
6 Dee Himmel en Ead jemoakt haft, daut Mäa en aules, waut doabenne es; de Woahrheit opp eewijch helt;
7 Dee Rajcht schauft dem Unjadretjten, daut Broot jefft dem Hungajen. Gott (de Harr) leest de Jebungne.
8 Gott (de Harr) moakt dem Blinjen de Uage op, Gott (de Harr) rejcht de Unjadretjte opp, Gott (de Harr) leeft de Jerajchte;
9 Gott (de Harr) bewoat de Framde, de Weise en Wätfrües erhelt hee;
oba hee vedreit dem Wajch de Gottloose.
10 Gott (de Harr) woat rejeare emm Eewijchtjeit, dien Gott, Zion, von Jeschlajcht too Jeschlajcht. Lofft Gott (dem Harrn) !

Psalm 147
1 Lofft Gott (dem Harrn)! Dan daut es goot, onsem Gott too besinje; dan daut es leeftolijch, daut jeziemt sich Loffjesang.
2 Gott (de Harr) büt Jerusalem, de Vejoagte Iesraels saumelt hee.
3 Dee doa heelt, dee jebroaknen Hoates send, en äare Wunde vebinjt;
4 dee doa talt de Zohl de Stearns, dee aule nant met Nome.
5 Groot es ons Harr, en ritj aun Krauft; siene Ennsejcht haft tjeene Moht.
6 Gott (de Harr) helt de Elende opprajcht; hee dretjt de Gottloose bet aune Ead.
7 Stemmt Gott (dem Harrn) een Dankleet aun, sinjt Psalme onsem Gott met de Hoap!
8 Ahm, dee de Himmel met Woltje bedatjt, dee Räajen fe de Ead reed moakt,
dee Grauss opp de Boaj wausse lat;
9 dee dem Veeh sien Fooda jefft, de junge Krauje, dee doa roope.
10 Hee haft nijch Lost aun de Pead äare Krauft, noch Jefaule aun dem Maun siene Been.
11 Gott (de Harr) haft Jefaule aun den, dee ahm ferjchte, aun den, dee opp siene Jnod hope.
12 Riem, Jerusalem, Gott (dem Harrn)! Loff Zion, dienen Gott!
13 Dan hee haft de Dooa'Rijel faust jemoakt, haft diene Tjinja jesäajent enn diene Medd;
14 hee, dee enn diene Jrenze Fräd jeft, die saut moakt met dem Fat vom Weit;
15 dee sienen Befeel opp de Ead schetjt: Sea schwind rant sien Wuat;
16 dee Schnee jeft aus Woll, Riep aus Ausch streit;
17 dee sien Ies schmit aus Brocke: Wäa kaun bestohne ver sienem Frost?
18 Hee schetjt sien Wuat en see schmelte; hee lat sien Wind blose: Daut rant daut Wota.
19 Hee vetjindijt Joakopp sien Wuat, Iesrael siene Satzunge en siene Rajchte.
20 Tjeenem Voltj haft hee aulsoo jedohne; en de Rajchte, see ha dee nijch jetjannt. Lofft Gott (dem Harrn)!

Psalm 148
1 Lofft Gott (dem Harrn)! Lofft Gott (dem Harrn) von dem Himmel häa; lofft ahm Huachbowe!
2 Lofft ahm, aul siene Enjel; lofft ahm, aule siene Häaschoa!
3 Lofft ahm, Sonn en Mon; lofft ahm, aul jie schienende Stearns!
4 Lofft ahm, jie Himmel de Himmel, en jie Wotasch, dee jie äwa de Himmel send!
5 Lowe selle see dem Nome Gottes (det Harrn)! Dan hee jeboot, en see weare jeschaufe;
6 en hee stald ahn han fe emma en eewijch; hee gauf ahn eene Satzung, en see woare dee nijch äwaschräde.
7 Lofft Gott (dem Harrn) vonne Ead häa, jie See’Onnjeheia en aule Deepe!
8 Fia en Hoagel, Schnee en Näwel, dü Stormwind, de dü sien Wuat ütrejchst;
9 jie Boaj en aule Hoajel, Fruchtbeem en aule Zeeda;
10 wille Tiare en aulet Veeh, krüpende Tiere en fleajende Väajel!
11 Jie Tjeenije de Ead en aule Veltja, jie Ferschte en aule Rejchta de Ead;
12 jie Jinjlinje en uck jie Jungfrües, jie Oole met de Junge!
13 Lowe sell jie dem Nome Gottes (det Harrn)! Dan sien Nome es huag jeeat, hee aulen;
siene Maistät es äwa de Ead en Himmel.
14 En hee haft jehowe daut Huarn von sienem Voltj, dem Rüm aul siene Fromme,
de Tjinja Iesrael, vom Voltj, daut ahm no es. Lofft Gott (dem Harrn)!

Psalm 149
1 Lofft Gott (dem Harrn)! Sinjt Gott (dem Harrn) een niehet  Leed, sien Loff enn de Vesaumlung de Fromme.
2 Iesrael freie sich äwa sienen Erschaufa; de Tjinja Zions selle frooh senne äwa äaren Tjeenijch!
3 Lowe selle see sienen Nome met Reije, met Trompeete en Hoape ahm Psalme sinje!
4 Dan Gott (de Harr) haft Wooljefaule aun sienem Voltj; hee veharlijcht de Deemütje met Radung.
5 De Fromme selle frooh senne äwa de Harlijchtjeit, juble opp äare Loaga!
6 Loffjesang Gottes es enn äare Tjäl, en een twei schniedjet Schweat enn äare Haund,
7 omm Rache üttoeewe aun de Natsjoone, Bestrofunge aun de Veltja;
8 äare Tjeenijchs met Tjäde too binje, en äare Väanehme met iesane Fassle,
9 aun ahn üttoeewe daut jeschräwne Jerejcht! Daut es de Ea aule Fromme. Lofft Gott (dem Harrn)!

Psalm 150
1 Lofft Gott (dem Harrn)! Lofft Gott enn sienem Heilijchtum; lofft ahm enn de Fauste Himmel siene Macht!
2 Lofft ahm wäajen siene majchtje Dode; lofft ahm no de Vell siene Grootheit ##(Maistät)!
3 Lofft ahm met Poosauneschaul; Lofft ahm met Hoape en Trompeete!
4 Lofft ahm met met Trompeete en Reije; lofft ahm met Seidespäl en Fleete!
5 Lofft ahm met tjlinjende Zimmbel; lofft ahm met Zimmbelschaul!
6 Aules, waut Odem haft, low Jah! Lofft Gott (dem Harrn) ##(Haleluja)!

Copyright © by
J.J. Friesen

 

Hiemet ertjlea etj uetdretjlich: Aule Rachschriewfehler send min, oda de Autoren ere  Jestlichea Ejentuma.
© by Webmaster: Viktor Sewautztje (Viktor, von Sewen)

Etj dank aulem, deu mi jeholpe haben diese Sied te buje. Etj dank uck aulem wea mi Jedichta, Jesichte Leuda .... toojeschetjt haft. Sool hie ne Sach bene sene, deu unja Copyright steht, dann schrift mi daut. Etj nem daut dann rüt.

Webstatistik