|
Daut VEADE BUAK
Psalm 90
1 Een Jebäd von Moses, dem Maun Gottes.
Harr, dü best onse Wohninj jewäse von Jeschlajcht too Jeschlajcht.
2 Eea de Boaj jebuare worde, en dü de Ead en den Eadtjreiss erschaufe ##(jebuare) hautst – jo, von Eewijchtjeit too Eewijchtjeit best dü Gott.
3 Dü latst dem Mensch tom Stoff tridjkohme, en sajchst: Kohmt tridj, jie Menschetjinja!
4 Dan düsent Joah send enn diene Uage aus de jistasche Dach, wan hee vegohne es, en aus eene Nachtwoak.
5 Dü schwamst ahn wajch, see send aus een Schlop, Zemorjest aus Grauss, daut ütlat;
6 zemorjest bläjt daut en wausst; oppenowend woat daut waltj en vedräjt.
7 Dan wie vegohne derjch dienen Zorn, en derjch diene Wutt woa wie beänjst.
8 Dü hast onse Onnjerajchtijchtjeite ver die jestalt, ons jeheemet Doone ver daut Lijcht von dienem Aunjesejcht.
9 Dan aule onse Doag veschwinje derjch dienen Oaja, wie brinje onse Joahre too aus een Sefze.
10 De Doag – onse Joahre, – daut send zäwentijch Joah, en wann enn Krauft ##(huag) tachentijch Joah, en äa Stolt es Mäj en Nijchtijchtjeit, dan schwind ielt daut vebie, en wie fläaje doahan.
11 Wäa ertant de Krauft von dienem Zorn, en, diene Ferjcht jemäss, diene Wutt?
12 Soo leah ons dan onse Doag too tale, omm daut wie een weiset Hoat erlange!
13 Kohm wada, Gott (Harr)! – Woo lang? – En erboarm die äwa diene Tjnajchts!
14 Moak ons Zemorjest saut met diene Jnod, soo woa wie juble en ons freie enn aule onse Doag.
15 Moak ons no de Doag frooh, doa dü ons jeboage hast, no de Joahre, doa wie Iebel jeseehne.
16 Loht diene Tjnajchts seehne dien Doone, en diene Maistät äare Säns!
17 En de Huld vom Harrn, onsem Gott, es äwa ons! En moak faust äwa ons daut Woatj von onse Henj; jo, daut Woatj von onse Henj, moak daut faust!
Psalm 91
1 Wäa unjrem Schorm ##(emm Schutz) vom Hejchsten sett, woat bliewe emm Schaute vom Aulmajchtjen.
2 Etj saj too Gott (tom Harrn): Miene Tooflucht en miene Burjch; mien Gott, opp ahm well etj vetrüe.
3 Dan hee woat die rade von de Schlenj dee Voagel'Jäajasch, von de vedoawliche Past.
4 Met siene Fitijche woat hee die bedatje, en dü woascht Tooflucht finje unja siene Flijchte; Schild en Schutz es siene Woahrheit.
5 Dü woascht die nijch ängste fe dem Schratj enne Nacht, ver dem Feila, de aum Dach flijcht,
6 fe de Past, dee emm Diestren waundelt, ver de Ploag, dee opp Meddach vedoawt.
7 Düsent woare faule aun diene Sied, en tiendüsent aun diene Rajchte – die woat daut nijch nokohme.
8 Bloos met diene Uage woascht dü tjitje, en woascht seehne de Vejeltung de Gottloose.
9 Wiel dü Gott (de Harr), miene Tooflucht, dem Hejchsten, too diene Wohninj jesat hast,
10 soo woat die tjeen Onnjletj toosteete ##(bejäajne), en tjeene Ploag dienem Zelt nodakohme;
11 Dan hee woat siene Enjel äwa die befeele, die too bewoare opp aule diene Wäaj.
12 Oppe Henj woare see die droage, doamet dü dienen Foot nijch aun eenen Steen statst.
13 Opp Leiw en Otta woascht dü klunje, junge Leiw en Drache woascht dü dohlklunje.
14 Wiel hee aun mie henjt, well etj ahm rade; etj well ahm enn Sejchaheit satte, wiel hee mienen Nome tjannt.
15 Hee woat mie aunroope, en etj woa ahm auntwuade, etj woa bie ahm senne enn de Bedrenjnis; etj woa ahm rüt riete en ahm too Ea brinje.
16 Etj woa ahm saut moake met een langem Läwe en ahm mien Heil seehne lohte.
Psalm 92
1 Een Psalm, een Leed. Fe dem Saubatdach.
2 Daut es goot, Gott (den Harrn) too danke, en Psalme too sinje dienem Nome, o Hejchsta!
3 Zemorjest too vetjindje diene Jnod, en de Nacht diene Trü,
4 too Tienseidje en too Hoap, tom seidespäl met de Zitha!
5 Dan dü hast mie frooh jemoakt, Gott (Harr), derjch dien Doone; äwa de Woatje diene Henj well etj juble.
6 Woo groot send diene Woatje, Gott (Harr)! Sea deep send diene Jedanke.
7 Een onnveninftja Mensch ertjant daut nijch, en een Noa vesteit soowaut nijch.
8 Wan de Gottloose ütlohte aus Grauss, en aula, dee Iebel doone, bläje, soo passeat daut, doamet see vetiljt woare fe emma.
9 Oba dü best de Hejchsta ##(hüach bowe) opp eewijch, Gott (Harr)!
10 Dan tjitj, diene Fiend, Gott (Harr), dan tjitj, diene Fiend woare ommkohme; daut woare vestreit woare aule, dee Iebel doone.
11 Oba dü woascht mien Huarn opphäwe aus von eenem Beffel; met freschem Eelj woa etj äwajegohte woare.
12 En mien Uag woat siene Lost seehne aun miene Fiend, miene Uahre woare äare Lost heare aun de Iebel doonende, dee jäajen mie oppstohne.
13 De Jerajchta woat ütlohte aus de Palmboom; aus eene Zeeda opp dem Libanon woat hee wausse.
14 Dee jeplaunt send enn dem Hüs Gottes (det Harrn) woare bläje enn de Väahäw von onsem Gott.
15 Noch em Jreissenella droage ##(brinje Frucht) see, send sauftvoll en jreen,
16 omm too vetjindje, daut Gott (de Harr) jerajcht es. Hee es mien Fäls, en tjeen onnrajcht es enn ahm.
Psalm 93
1 Gott (de Harr) rejeat, hee haft sich betjleet met Huagheit; Gott (de Harr) haft sich betjleet, hee haft sich met Macht ommgortet; uck de Eadtjreiss steit faust, hee woat nijch wanke.
2 Dien Troon steit von jeehäa faust, von Eewijchtjeit häa best dü.
3 Streem erhoowe, Gott (Harr), Streem erhoowe äare Stemm, Streem erhoowe äare Jebrüzh.
4 Gott (de Harr) doa hüach Bowe es jewaultja aus de Stemme groote Wotasch,
aus de jewaultje Walle vom Mäa.
5 Diene Zeijnise send sea toovelohtijch. Dienem Hüs jeziemt Heilijchtjeit, Gott (Harr), opp lange Doag.
Psalm 94
1 Gott de Rache, Harr, Gott de Rache, strohl väa!
2 Erhäw die, Rejchta de Ead, vejelt de Stolte äa Doone!
3 Woo lang woare de Gottloose, Gott (Harr), woo lang woare de Gottloose jüble,
4 woare väasprüdle, Frajchet räde, aule sich rieme, dee Iebel doone?
5 Dien Voltj, Gott (Harr), veklunje en dien Oawgoot bedretje see.
6 See brinje de Wätfrües en de Framde omm, en see morde de Weise.
7 En saje: Jah (de Harr) sitt daut nijch, en de Gott Joakopps moatjt daut nijch.
8 Nähmt Ennsejcht, jie Onnveninftje unjrem Voltj! En jie Noare, wanea woa jie veständijch woare?
9 Dee daut Uah jeplaunt haft, sull hee nijch heare? Dee daut Uag jebild, sull hee nijch seehne?
10 Dee de Veltja trajchtwiest, sull hee nijch strofe, hee, dee de Mensche Ertjantnis leahat?
11 Gott (de Harr) tjannt de Jedanke von Mensche, daut see een Frodem ##(Iedel) send.
12 Jletjseelijch dee Maun, dem dü strofst, Gott (Harr), en dem dü beleahscht üt dienem Jesatz,
13 omm ahm Rü too jäwe ver de beese Doag, bott dem Gottloosen de Kühl jegrowt woat!
14 Dan Gott (de Harr) woat sien Voltj nijch vesteete, en sien Oawgoot nijch velohte;
15 dan too Jerajchtijchtjeit woat daut Jerejcht tridjfeahre, en aule von Hoate Opprejchtje woare ahm folje.
16 Wäa woat fe mie oppstohne jäajen de Bees'Jesennte?
Wäa woat fe mie oppstohne jäajen dee, dee Iebel doone?
17 Wäa nijch Gott (de Harr) mie eene Help jewäse, weinijch fehld,
soo haud miene Seel emm Schweije jewohnt.
18 Wan etj säd: Mien Foot wankt, soo unjastett mie diene Jnod, Gott (Harr).
19 Bie miene väle Sorje, enn mienem Enneren, dien Trost erfälle miene Seel.
20 Sull met die veeent senne de Troon det Vedoawniss, dee üt Onnrajcht een Jesatz moakt?
21 See drinje ennen opp de Seel de Jerajchte, en onnschuldjet Bloot veüadeele see.
22 Doch Gott (de Harr) es miene huage Fastinj, en mien Gott de Fäls miene Tooflucht.
23 En hee lat äare Onnjerajchtijchtjeit opp ahn tridjkohme, en derjch äare Boosheit woat hee ahn vetilje; vetilje woat ahn Gott (de Harr), ons Gott.
Psalm 95
1 Kohmt, loht ons Gott (dem Harrn) toojüble, loht ons toojauchze dem Fäls von onsem Heil!
2 Loht ons ahm entjäajen gohne met Dank, loht ons met Psalme ahm toojauchze!
3 Dan een groota Gott es de Harr, en een groota Tjeenijch äwa aule Jetta;
4 enn siene Haund send de Deepe de Ead, en de Huage Boaj send siene;
5 dan sien es daut Mäa, hee haft daut jemoakt; en daut Dreaje, siene Henj ha daut jemoakt.
6 Kohmt, loht ons aunbäde en ons dohl betje ##( tjneee), loht ons dohltjnee ver Gott (dem Harrn), dee ons jemoakt haft!
7 Dan hee es onsa Gott, en wie send daut Voltj opp siene Weid en de Häad siene Haund. – Vondoag, wan jie siene Stemm heare,
8 vehoat jüne Hoate nijch, aus too Meriba, aus aum Dach von Massa enn de Wieste;
9 aus jüne Vodasch mie vesochte, mie proowde, en see sache doch mien Woatj!
10 Veatijch Joah haud etj Äatjel aun dem Jeschlajcht, en etj säd: Een Voltj met errendem Hoate send see. Oba see ha miene Wäaj nijch ertjant;
11 soo daut etj enn mienem Zorn schwua: Wan see enn miene Rü enngohne woare!
Psalm 96
1 Sinjt Gott (dem Harrn) een niehet Leed, sinjt Gott (dem Harrn), aule Welt!
2 Sinjt Gott (dem Harrn), preist sienem Nome, vetjindijt von Dach too Dach siene Radung!
3 Vetalt unja Natsjoone siene Harlijchtjeit, unja aule Veltja siene Wunda!
4 Dan Gott (de Harr) es groot en sea too lowe, furjchtboa es hee äwa aule Jetta.
5 Dan aule Jetta de Veltja send Nijchtijchtjeit, oba Gott (de Harr) haft dee Himmel jemoakt.
6 Maistät en Pracht send ver sienem Aunjesejcht, Macht en Harlijchtjeit enn sienem Heilijchtum.
7 Jefft Gott (dem Harrn), jie Veltja'Stam, jefft Gott (dem Harrn) Ea en Macht!
8 Jefft Gott (dem Harrn) de Harlijchtjeit sienem Nome; brinjt eene Opfagow en kohmt enn siene Väahäw!
9 Bäd Gott (dem Harrn) aun enn heilja Pracht! Zettat ver ahm, de gaunse Ead!
10 Sajcht unja de Natsjoone: Gott (de Harr) rejeat! Uck de Eadtjreiss steit faust, hee woat nijch wanke. Hee woat de Veltja rejchte enn jerajchtijchtjeit.
11 Daut freit sich de Himmel, en de Ead freit sich! Daut rüzht daut Mäa en siene Felle!
12 Daut freie sich de Felda en aules, waut doabowe es! Dan woare juble aule Beem emm Woold –
13 ver Gott (dem Harrn); dan hee tjeemt, dan hee tjeemt, de Ead too rejchte:
Hee woat dem Eadtjreiss rejchte enn Jerajchtijchtjeit, en de Veltja enn siene Trü.
Psalm 97
1 Gott (de Harr) rejeat. Daut freit sich de Ead, daut freie sich väle Insle!
2 Woltje en Dunkel send omm ahm häa; Jerajchtijchtjeit en Jerejcht send de Grund'Fauste von sienem Troon.
3 Fia jeit ver ahm häa en entzindet siene Fiend rundomm.
4 Siene Blitze bedachte dem Eadtjreiss: De Ead sach daut en scheddad.
5 De Boaj veschmelte aus Waus, ver Gott (dem Harrn), ver dem Harrn de gaunse Ead.
6 De Himmel vetjindijde siene Jerajchtijchtjeit, en aule Veltja sache siene Harlijchtjeit.
7 Mucht beschämt woare aule Deena de Bilda, dee de Jetze sich rieme; fault ver ahm dohl,
jie aule Jetta! {Ps.8,6}
8 Zion head daut en freid sich, en de Dajchta Judas freide sich, wäajen diene Jerejchte, Gott (Harr).
9 Dan dü, Gott (Harr), best de Hejchsta äwa de gaunse Ead; dü best sea erhoowe äwa aule Jetta.
10 Dee jie Gott (dem Harrn) leewe, hausst daut Beese! Hee bewoat de Seele von siene Fromme; üt de Haund de Gottloose rad hee ahn.
11 Lijcht es dem Jerajchten jeseit, en Freid den von Hoate Opprejchtjen.
12 Freit jünt, jie Jerajchte, enn Gott (dem Harrn), en preist sien heiljet Jedajchtness.
Psalm 98
1 Een Psalm.
Sinjt Gott (dem Harrn) een niehet Leed! Dan hee haft Wunda jedohne; Radung haft ahm siene Rajchte veschauft en sien heilja Oarm.
2 Gott (de Harr) haft kund jedohne siene Radung, ver de Uage de Veltja jeopenboat siene Jerajchtijchtjeit.
3 Hee haft siene Jnod en siene Trü dem Hüs Iesrael jedocht; aule Enj de Ead ha de Radung von onsem Gott jeseehne.
4 Jubelt Gott (dem Harrn), de gaunse Ead! Bräatjt enn Jubel üt en sinjt Psalme!
5 Sinjt Psalme Gott (dem Harrn) met de Zitha, met de Zitha en de Stemm met Jesang!
6 Met Trompeete en dem Schaul de Poosaune jubelt ver dem Tjeenijch, Gott (dem Harrn)!
7 Daut Mäa rüzht en siene Felle, de Eadtjreiss en dee doabowe wohne!
8 Muchte de Streem klautsche enn de Henj, muchte juble de Boaj aulatoop –
9 ver Gott (dem Harr)! Dan hee tjemt, de Ead too rejchte: Hee woat dem Eadtjreiss rejchte enn Jerajchtijchtjeit, en de Veltja enn Rajchtheit.
Psalm 99
1 Gott (de Harr) rejeat: Doa zettre de Veltja; hee troont tweschen dee Cherubim: De Ead wankt.
2 Groot es Gott (de Harr) enn Zion, en huag es hee äwa aule Veltja.
3 Preise selle see dienen Nome, dem grooten en furjchtboaren, heilijch es hee, –
4 en de Krauft vom Tjeenijch, dee daut Rajcht leeft! Dü stalst de Opprejchtijchtjeit faust, dü eewst Rajcht en Jerajchtijchtjeit enn Joakopp.
5 Erhäwt Gott (den Harrn), onsem Gott, en fault dohl ver de Footbentj, siene Feet! Heilijch es hee.
6 Moses en Aaron unja siene Priesta, en Samuel unja den, dee sienen Nome aunroope, roopte too Gott (tom Harrn), en hee auntwuad ahn.
7 Enn de Woltje'Stenda räd hee too ahn; see bewoade siene Zeijnise en de Satzung, dee hee ahn jeef.
8 Gott (Harr), ons Gott, dü hast ahn jeauntwuat! Een vejäwenda Gott weascht dü ahn, en een racheewenda ##(strofenda) äare Dode.
9 Erhäwt Gott (dem Harrn), onsem Gott, en fault dohl aun sienem heiljen Boaj!
Dan heilijch es Gott (de Harr), ons Gott.
Psalm 100
1 Een Psalm biem Dankopfa.
Jubelt Gott (dem Harrn), de gaunse Ead.
2 Deent Gott (dem Harrn) met Freid; kohmt ver sien Aunjesejcht met Jubel!
3 Ertjant, daut Gott (de Harr) Gott es! Hee haft ons jemoakt, en nijch wie selfst, – sien Voltj en de Häad opp siene Weid.
4 Kohmt enn siene Puate met Dank, enn siene Väahäw met Loffjesang! Dankt ahm, preist sienen Nome.
5 Dan goot es Gott (de Harr); siene Jnod blift eewijchlijch, en siene Trü von Jeschlajcht too Jeschlajcht.
Psalm 101
1 Von Doft. Een Psalm.
Von Jnod en Rajcht well etj sinje; die, Gott (Harr), well etj Psalme sinje.
2 Etj well weis haundle opp vollkohmnem Wajch; – wanea woascht dü no mie kohme? – Emm Enneren enn mienem Hüs well etj met opprejchtijchtjeit enn mienem Hoate waundle.
3 Etj well tjeen Stetj von Bieleal ver miene Uage stale; daut Doone de Äwaträdunge hauss etj: Daut saul mie nijch aunhafte.
4 Een vetjeadet Hoat saul von mie wätje; daut Beese well etj nijch tjanne.
5 Wäa sienen Näajsten heimlijch schwoatmoakt, dem well etj vetilje; wäa stolte Uage en huagmootjen Hoate es, den well etj nijch dulde.
6 Miene Uage woare opp de Trühe emm Laund jerejcht senne, doamet see bie mie wohne; wäa opp vollkohmnem Wajch waundelt, dee saul mie deene.
7 Enn mienem Enneren emm Hüs saul nijch wohne, wäa Druach ##(onnopprejchtijchtjeit) eewt; wäa Läajes räd, saul nijch bestohne ver miene Uage.
8 Jieda Morje well etj vetilje aule Gottloose emm Laund, omm üt de Staut Gottes (det Harrn) aule üttorotte, de Iebel doone.
Psalm 102
1 Eenem Elenden sien Jebäd, wann hee veschmacht en siene Kloag ver Gott (dem Harrn) ütsched.
2 Gott (Harr), hea mien Jebäd, en loht mien Schriee no die kohme!
3 Vestäatj dien Aunjesejcht nijch ver mie aum Dach miene Bedrenjnis; neij dien Uah no mie; aun dem Dach, doa etj roop, erhea mie schwind!
4 Dan aus Ruak veschwinje miene Doag, en miene Jläda ##(Knoakes) jläje aus een Braund.
5 Aus Krüt es mien Hoat vesenjt en vewaltjt, daut etj vejäte ha, mien Broot too äte.
6 Vom Sefze tjleewt miene Stemm en miene Knoakes aun mienem Fleesch.
7 Etj sie aus een Pelikan enn de Wieste, sie aus de Ul enn de velohtne Städa.
8 Etj woak, en sie aus een eensauma Voagel oppem Dak.
9 Dem gaunsen Dach vespotte mie miene Fiend; dee jäajen mie rose, vewensche mie.
10 Dan etj ät Ausch aus Broot, en mien Jedrentj vemisch etj met Troone,
11 ver dienem Zorn en dienem Oaja; dan dü hast mie nehejcht jehowe en hast mie hanjeschmäte.
12 Miene Doag send aus een lang jestratjta Schaute, en etj vedräj aus Grauss.
13 Oba dü, Gott (Harr), blifst opp eewijch, en dien Jedajchtness {2Mose 3,15}
es von Jeschlajcht too Jeschlajcht.
14 Dü woascht oppstohne, woascht die äwa Zion erboarme; dan daut es Tiet, daut too bejnodje, dan de bestemmte Tiet es jekohme.
15 Dan diene Tjnajchts ha Jefaule aun siene Steena en ha Metlied met sienem Mellacka.
16 En de Heide woare dem Nome Gottes (det Harrn) ferjchte, en aule Tjeenijchs de Ead diene Harlijchtjeit.
17 Dan Gott (de Harr) woat Zion oppbüe, woat enn siene Harlijchtjeit erschiene;
18 hee woat sich dreie nom Jebäd de Heimatloose, en äa Jebäd woat hee nijch veachte.
19 Daut woat oppjeschräwe woare fe daut kohmende Jeschlajcht; en een Voltj, daut jeschaufe woare saul, woat Gott (dem Harrn) lowe.
20 Dan hee haft Huag von sienem Heilijchtum rauf jetjitjt,
Gott (de Harr) haft rauf jetjitjt vom Himmel opp de Ead,
21 omm too heare daut Sefze de Jefangne, omm too leese de Doodes’Tjinja.
22 Doamet maun dem Nome Gottes (det Harrn) vetjindijt enn Zion, en enn Jerusalem sien Loff,
23 wan de Veltja aulatoop sich vesaumle woare, en de Tjeenijchritje, omm Gott (dem Harrn) too deene.
24 Hee haft miene Krauft opp dem Wajch jeboage, haft miene Doag vetjartat.
25 Etj säd: Mien Gott, nehm mie nijch enn de Halft miene Doag wajch! – Von Jeschlajcht too Jeschlajcht
send diene Joahre.
26 Dü hast ver langem de Ead jejrind, en de Himmel send diene Henj äa Woatj.
27 See woare unjagohne, oba dü blifst; en see aula woare oolt woare aus een Tjleet; aus enn Äwarock woascht dü dee vewaundle, en see woare vewaundelt woare;
28 Oba dü best dee selwja, {5Mose 32,39; Neh.9,6} en diene Joahre ha tjeen Enj.
29 De Säns von diene Tjnajchts woare wohne, en äa Some woat ver die fauststohne.
Psalm 103
1 Von Doft.
Preis Gott (dem Harrn), miene Seel, en aul mien Enneret sienen heiljen Nome!
2 Preis Gott (dem Harrn), miene Seel, en vejat nijch aule siene Wool'Dode!
3 Dee vezeit die aule diene Sinde, dee doa aule diene Krankheite heelt;
4 dee dien Läwe erleest von de Kühl, dee die met Jnod en Erboarme kroont;
5 dee met Goodem dien Aultoa saut moakt; diene Jügend moakt sich niee aus de vom Odla.
6 Gott (de Harr) eewt Jerajchtijchtjeit {Ps.11,7} en schauft Rajcht aulem, dee unjadretjt woare.
7 Hee muak siene Wäaj dem Moses kund, den Tjinja Iesrael siene Dode.
8 Boarmhoatijch en jnädijch es Gott (de Harr) langsom tom Zorn en groot aun Jnod;
9 Hee woat nijch emma strofe en nijch eewijch nodroage.
10 Hee haft ons nijch no onse Sinde jedohne, en no onse Onnjerajchtijchtjeit ons nijch vejelt.
11 Dan soo huag dee Himmel äwa de Ead es ##(send), es siene Jnod jewaultijch äwa dee, dee ahm ferjchte;
12 soo wiet de Ooste es vom Waste, haft hee von ons onse Äwaträdunge wajchjenohme.
13 Aus een Voda sich äwa de Tjinja erboarmt, soo erboarmt sich Gott (de Harr) äwa dee, dee ahm ferjchte.
14 Dan hee tjannt ons Jebild, hee dentjt doaraun, ##(es een jedentj), daut wie Stoff send.
15 De Mensch – aus Grauss send siene Doag; aus de Bloom oppe Stap, aulsoo bläjt hee.
16 Dan een Wint foaht doaäwa, enn see es nijch mea, en äare Städ tjannt ahn nijch mea.
17 Oba de Jnod Gottes (det Harrn) es von Eewijchtjeit too Eewijchtjeit äwa dee, dee ahm ferjchte, en siene Jerajchtijchtjeit opp Tjinjasch'Tjinja han;
18 fe dee, dee sienen Bunt hoole, en siene Jeboote jedentje, omm dee too doone.
19 Gott (de Harr) haft sienen Troon enn dem Himmel faustjestalt, en sien Ritj harscht äwa aules.
20 Preist Gott (dem Harrn), jie siene Enjel, jie Jewaultje aun Krauft, sien Wuat doonende,
jehuarsom de Stemm von sienem Wuat!
21 Preist Gott (dem Harrn), aul siene Häaschoa, jie siene Deena, sienen Welle Doonende!
22 Preist Gott (dem Harrn), aul siene Woatje, aun aule Uate siene harschoft!
Preist Gott (dem Harrn), miene Seel!
Psalm 104
1 Preist Gott (dem Harrn), miene Seel! Gott (de Harr), mien Gott, dü best sea groot, met Maistät en Pracht best dü jetjleet,
2 Dü, dee sich aus enn eenem Lijcht tjleet aus enn eenem Äwarock, dee de Himmel ütspreed aus eene Zelt'Datj;
3 dee siene Bowastowe büst enn de Wotasch; dee de Woltje moakt too sienem Foahtijch, dee doa ommhäa jeit opp de Flijchte vom Wint;
4 dee siene Enjel too Wint moakt, siene Deena too flaumendem Fia.
5 Hee haft de Ead jejrind opp äare Grund'Fauste; see woat nijch wanke emma en eewijch.
6 Met de Deepe Wotasch hautst dü ahn bedatjt aus met eenem Äwarock; de Wota stunde äwa de Boaj.
7 Ver dienem Schelle rane see, ver diene Donna’Stemm jinje see haustijch wajch –
8 de Boaj hoowe sich, daut sentje sich de Schluchte – aun dem Uat, dem dü ahn faustjesat hast.
9 Dü hast ahn eene Jrens jesat, dee see nijch äwaschräde woare; see woare nijch tridjkohme,
de Ead too bedatje.
10 Dü, de Tjwale schetjt enn de Schluchte; tweschen de Boaj rane see doahan;
11 see drentje aule Tiare oppe Stap, de wille Äsels lasche äarem Darscht;
12 aun dem selwjen wohne de Himmels’Väajel, tweschen de Asta lohte see äare Stemm schaule.
13 Dü, dee de Boaj drentjt üt siene Bowastowe; von de Frucht diene Woatje woat de Ead saut.
14 Dee Grauss wausse lat fe daut Veeh, en Krüt tom Deenst de Mensche, omm Broot väatobrinje üt de Ead,
15 en doamet Wien daut Mensche Hoat frooh moakt; omm daut Aunjesejcht jlenzend too moake von Eelj, en doamet Broot daut Mensche Hoat stoatjt.
16 De Beem Gottes (det Harrn) woare saut, de Zeeda vom Libanon, dee hee jeplaunt haft,
17 wuaselfst de Väajel naste; de Storjch – Züprese send sien Hüs.
18 De hüage Boaj send fe de Steenbatj, en enne Steenklufte eene Tooflucht fe de Kluft’Dacks.
19 Hee haft den Mon jemoakt fe de bestemmte Tiede; de Sonn weet äaren unjagang.
20 Dü moakst Diestaness, en daut woat Nacht; enn äa räaje sich aule Tiare de Weela;
21 de junge Leiws brelle no Raup en vodre von Gott äare Speise ##(Äte).
22 De Sonn jeit opp: See tratje sich tridj en loagre sich enn äare Heele.
23 De Mensch jeit üt aun sien Woatj en aun siene Oabeit, bott Oppenowend.
24 Woo väl send diene Woatje, Gott (Harr)! Dü hast dee aula met Weissheit jemoakt,
voll es de Ead met diene Erschaufung.
25 Dit Mäa, groot en ütjebreet no aule Siede han: Doa wimmelt daut, ohne Zohl, von Tiare tjlin en groot.
26 Doa foahre Schäp ommhäa; de Lewiatan, dem dü jemoakt hast, omm doarenn too späle.
27 See aula lüare opp die, daut dü ahn äare Speise ##(Äte) jeffst too siene Tiet.
28 Dü jeffst ahn: See saumle enn; dü deist diene Haud op: see woare saut met goodem.
29 Dü vestatjst dien Aunjesejcht: See änjste sich;
dü nehmst äarem Odem wajch: see püste üt en gohne tridj no äarem Stoff.
30 Dü schetjst dienem Odem ##(Jeist) üt: See woare jeschaufe, en dü moakst nie daut Ütseehne de Ead.
31 De Harlijchtjeit Gottes (det Harrn) woat eewijch senne, Gott (de Harr) woat sich freie aun siene Woatje;
32 dee de Ead auntjitjt, en see scheddat; hee reat de Boaj aun, en see rätjre.
33 Sinje well etj Gott (dem Harrn) mien Läwe lang, well mienem Gott Psalme sinje, soo lang etj sie.
34 Mucht ahm mien Senne aunjenehm senne! Etj woa mie enn Gott (dem Harrn) freie.
35 De Sinda woare vonne Ead veschwinje, en de Gottloose nijch mea senne.
Preis Gott (dem Harrn), miene Seel! Haleluja!
Psalm 105
1 Dankt Gott (dem Harrn), roopt sienen Nome aun, moakt unja de Veltja siene Dode kund.
2 Sinjt fe ahm, sinjt ahm Psalme; räd äwa aule siene Wundawoatje.
3 Riemt jünt enn sienem heiljen Nome! Daut freit sich dee äa Hoat, dee Gott (den Harrn) seatje.
4 Froagt no Gott (dem Harrn) en siene Macht, seatjt beständijch sien Aunjesejcht.
5 Jedentjt aun siene Wundawoatje, dee hee jedohne haft, siene Teatjen en de Uadeele üt sienem Mül!
6 Dü Some Obrahams, sien Tjnajcht, jie Säns Joakopps, siene Üterwälte.
7 Hee, Gott (de Harr), es ons Gott; siene Jerejchte send opp de gaunse Ead.
8 Hee jedentjt eewijch aun sienen Bunt, aun daut Wuat, daut hee jeboote haft opp dusent Jeschlajchta han, –
9 dem hee jemoakt haft met Obraham, en sienen Eid, den hee Iesak jeschwuare haft.
10 En hee stald enn Joakopp too Satzung, Iesrael tom eewijen Bunt,
11 enn dem hee säd: Die well etj daut Laund Kanaan jäwe aus Aundeel von jünem Oawgoot.
12 Aus see eene jerinje Zohl weare, gauns weinijch en Framde doabenne;
13 en aus see waundade von Voltj too Voltj, von eenem Tjeenijchritj too eenem aundrem Voltj.
14 Hee leet tjeenem Mensch too, ahn too bedretje, en äaret haulwe stroft hee Tjeenijchs:
15 „Taust miene Jesaulwte nijch aun, en miene Profeete doot nuscht Beeset!“
16 En hee roopt eene Hungaschnoot äwa daut Laund; jiedre Stett von Broot vebruak hee.
17 Hee schetjt eenen Maun ver ahn häa, Joosaf word aus Tjnajcht vekofft.
18 See prasste siene Feet enn een Stock ##(Fassle), hee tjeem enn daut Iesa,
19 bott de Tiet, doa sien Wuat enntroff; daut Wuat Gottes (det Harrn) ahm jereinijcht haud.
20 De Tjeenijch schetjt han en leet ahm loos, de Harscha äwa de Veltja, en muak ahm frie;
21 Hee sad ahm tom Harren äwa sien Hüs, en tom Harscha äwa aul siene Besitzdom,
22 omm siene Ferschte too binje no siene Lost, en daut hee siene Ellteste Weissheit leaht.
23 En Iesrael kaum no Ejipten, en Joakopp hild sich emm Laund Ham opp.
24 En hee muak sien Voltj sea fruchtboa, en muak daut stoatja aus siene Bedrenja.
25 Hee dreid äa Hoat, sien Voltj too hausse, Oaja’Lest too eewe aun siene Tjnajchts.
26 Hee schetjt Moses, sienen Tjnajcht, Aaron, dem hee üterwält haud.
27 See deede unja ahn siene Teatjen, en Wunda emm Laund Ham.
28 Hee schetjt Diestaness en muak diesta; en see weare nijch wadaspanstijch jäajen siene Wead.
29 Hee vewaundeld äare Wota enn Bloot, en leet äare Fesch stoawe.
30 Daut wimmeld äa Laund voll Pogge, enn de Tjeenijchs'Stowe.
31 Hee säd, en daut kaume Hunjs'Fleaje, steatj Midje enn aule äare Jäajend.
32 Hee jeef ahn Hoagel aus Räajen, flaumendet Fia enn äarem Laund;
33 en hee schluach äare Wienstatj en Fiejebeem, en vebruak de Beem enn äarem Laund.
34 Hee säd, en daut kaume Heischratje en Grausshoppasch ohne Zohl;
35 en dee fraute aulet Krüt enn äarem Laund en fraute de Frucht von äare Stap.
36 En hee schluag aule Easchtjebuart enn äarem Laund, dee aule Easchte äare Krauft.
37 En hee feahd ahn erüt met Selwa en Gold, en tjeen Tjrentjlijcha wea enn siene Stam.
38 Frooh wea Ejipten, daut see üttrocke; dan äa Schratj wea opp ahn jefolle.
39 Hee spreed eene Woltj aus eene Datj üt, en een Fia, de Nacht too bedache.
40 See vodade, en hee leet Puttjenutts kohme; en met Himmels'Broot foodad hee ahn.
41 Hee muak den Steen op, en daut rand Wota erüt; dee rande enn de dreaje Uats aus een Stroom.
42 Dan hee docht aun sien heiljet Wuat, Obraham, sienem Tjnajcht.
43 En hee fead sien Voltj erüt met Freid, met Jubel siene Üterwälte.
44 En hee gauf ahn de Lenda de Veltja, en daut von dee Veltja nauhme see aus Äjendoom;
45 doamet see siene Satzunge beobachte en siene Jesatze bewoare. Preist Gott (dem Harr)!
Psalm 106
1 Lofft Gott (dem Harrn)!
Dankt Gott (dem Harrn)! Dan hee es goot, dan siene Jnod es eewijchlijch.
2 Wäa woat ütspräatje de Macht'Dode Gottes (det Harrn), heare lohte aul sien Riem?
3 Jletjseelijch dee daut Rajcht bewoare, de Jerajchtijchtjeit eewt too aule Tiet!
4 Jedentj aun mie, Gott (Harr), met de Gonst jäajen dien Voltj; seatj mie met dienem Heil,
5 Daut etj daut Jletj diene Üterwälte seeh, mie frei aun de Freid met dienem Voltj,
mie riem met dienem Oawgoot.
6 Wie ha jesindijcht met onse Vodasch, ha onnrajcht jedohne, ha jesatzloos jehaundelt.
7 Onse Vodasch enn Ejipten beachte nijch diene Wunda'Dode, dochte nijch de Menj diene Jnod en weare wadaspanstijch aum Mäa, biem Schelp'Mäa.
8 Oba hee rad ahn omm sienem Nome haulwen, omm siene Macht kund too doone.
9 En hee bedreiwd daut Schelp'Mäa, en daut word dreajch; en hee leet ahn derjch de Deepe {Ps.33,7} gohne aus derjch eene Wieste.
10 En hee rad ahn üt de Haund de Haussa, en erleesd ahn üt de Haund de Fiend.
11 En de Wota bedatjte äare Bedrenja, nijch eena von ahn bleef äwa.
12 Doa jleewde see aun siene Wead, see sunge sien Loff.
13 Schwind vegaute see siene Dode, lüade nijch opp sienen Rot;
14 En see worde lestalijch enn de Wieste en vesochte Gott en de Wiltnes.
15 Doa jeef hee ahn äa Bejia, oba hee schetjt Moagatjeit enn äare Seel.
16 En see worde aufjenstijch opp Moses emm Loaga, opp Aaron, dem heiljen Gottes (dem Harrn).
17 De Ead deed sich op, en veschluckt Datan en bedatjt de Rotte Abiram;
18 En een Fia brennd unja äare Rotte, eene Flaum vebrennd de Gottloose.
19 See muake een Kaulf aum Horeb en betjte sich ver eenem jegohtnen Bilt;
20 en see vetüschte äare Harlijchtjeit jäajen daut Bilt von eenem Stia, de Grauss frat.
21 See vegaute Gott, äaren Rada, dee Grootet jedohne haud enn Ejipten,
22 wundaboare Dinje emm Laund Ham, Furjchtboaret aum Schelp'Mäa.
23 Doa säd hee, daut hee ahn vetilje wull, wann nijch Moses, sien Üterwälta, ver ahm enn dem Rät jestohne haud, omm sien Oaja vom Vedoawe auftodreie.
24 En see veachte daut kostboare Laund, jleewde sienem Wuat nijch;
25 en see murrde enn äare Zelte, heade nijch opp de Stemm Gottes (det Harrn).
26 Doa schwua hee ahn, ahn dohltoschlohne enn de Wieste,
27 en äaren Some dohltoschlohne unja de Natsjoone en ahn too vestreie enn de Lenda.
28 En see honge sich aun Baal-Peor en aute Schlachtopfa de Doodes ##(de doodje Jetta);
29 en see vebettade ahm derjch äare Haundlunge, en eene Ploag bruak unja ahn üt.
30 Doa stund Pinhas opp en eewd Jerejcht, en de Ploag head opp.
31 En daut wort ahm too Jerajchtijchtjeit jeräatjent von Jeschlajcht too Jeschlajcht bet enne Eewijchtjeit.
32 En see veoajade ahm aun dem Wota von Meriba, en daut jintj Moses iebel äaret haulwen;
33 dan see betriebte sienen Jeist, soo daut hee onnbedocht räd met siene Leppe.
34 See vetiljde de Veltja nijch, von den Gott (de Harr) ahn jesajcht haud;
35 en see vemischte sich met de Veltja en leade äare Woatje;
36 en see deende äare Jetze, en see worde ahn tom Fang'Strang.
37 En see Opfade äare Säns en äare Dajchta de Demonen,
38 en see vegohte onnschuldjet Bloot, daut Bloot von äare Säns en äare Dajchta, dee see dem Jetze Kanaan opfade; en daut Laund word derjch Bloot entweiht.
39 See veonnreinijde sich derjch äare Woatje en huade derjch äare Haundlunge.
40 Doa brennd de Zorn Gottes (det Harr) jäajen sien Voltj, en hee veaufschüd sien Oawgoot;
41 en hee jeef ahn enn de Haund de Natsjoone, en äare Haussa harschte äwa ahn;
42 en äare Fiend bedrenjde ahn, en see worde unja äare Haund jeboage.
43 Foaken rad hee ahn; oba see weare wadaspanstijch enn äarem Rot,
en see sunke han derjch äare Onnjerajchtijchtjeit.
44 En hee sach äare Bedrenjnise aun, wann hee ahn Schriee head;
45 en hee docht aun ahn enn sienem Bunt, en daut deed ahm leed no de väle Jnod.
46 En hee leet ahn Erboarme finje ver aule, dee ahn jefange wajchjefeat haude.
47 Rad ons, Gott (Harr), onsa Gott, en saumel ons üt de Veltja, daut wie dienen heiljen Nome preise, daut wie ons rieme enn dienem Loff!
48 Jepriese es Gott (de Harr), de Gott Iesraels, von Eewijchtjeit too Eewijchtjeit! En aulet Voltj saj: Amen! Lofft Gott (dem Harrn)!
|
