Copyright © by
J.H. Friesen

Daut DREDDE BUAK

Psalm 73
1 Een Psalm. Von Asaf.
Jewess, Gott es Iesrael goot, den, dee een reinet Hoat habe.
2 Oba etj – weinijch fäld, soo weare miene Feet aufjegohne, omm nuscht weare miene Schräd ütjejleppt.
3 Dan etj beneid de Äwamootje, aus etj daut Woolgohne de Gottloose sach.
4 Dan tjeene Kwol ha see bie äarem Doot, en jemast es äa Lief.
5 See send nijch emm Elend de Mensche, en met de Mensche woare see nijch jeploagt.
6 Doaromm ommjäwt ahn de Stolt aus eene Haulstjäd, met Jewault ha see sich jetjleet.
7 Äa Uag tjemt üt dem Fat väa; see äwaläwe enn de Ennbillnise äare Hoate.
8 See spotte en räde enn Iebel von Bedretjung; von bowe rauf räde see.
9 See sate enn dem Himmel äa Mül, en äare Tung waundelt opp de Ead.
10 Doaromm dreit sich sien Voltj hiahäa, en väl Wota woat von ahn jedrunke.
11 En see saje: Woo wisst Gott daut, en woo saul de Hejchsta Tjantniss doavon ha?
12 Tjitj, dise send Gottloose, en, emma sorjloos, see vemeare äa Vemäje.
13 Aulsoo, vejäfs ha etj mien Hoat jereinijcht, en enn Onnschuld miene Henj jewosche,
14 doa etj dem gaunsen Dach jeploagt word en jieda Morje miene Zuchtijung doa wea.
15 Wan etj jesajcht haud: Etj well kratjt soo räde, tjitj, soo wea etj trüloos jewäse dem Jeschlajcht diene Säns.
16 Doa docht etj noh, omm dit too bejriepe: Eene mäjvolle Oabeit wea daut enn miene Uage;
17 bott etj enenn jintj enn de Heilijchtüma Gottes en acht jeef opp äa Enj.
18 Jewess, opp glauten Grund sattst dü ahn, dü latst ahn enn Teischunge faule.
19 Woo send see soo platslijch vewiestet, ha een Enj jenohme, send derjch Schratj ommjekohme!
20 Aus een Droom nom Oppwatje woascht dü, Harr, biem Oppwatje äa Bild veachte.
21 Aus mien Hoat sich vebettad en daut mie enn miene Neare puckst,
22 doa wea etj domm en wisst nijch; een Tia wea etj bie die.
23 Doch etj sie emma bie die; dü hast mie aun miene rajchte Haunt jefoht;
24 derjch dienen Rot woascht dü mie leide, en nohäa woascht dü mie enn de Harlijchtjeit oppnehme.
25 Wäm ha etj emm Himmel? En büta die ha etj aun nuscht Lost oppe Ead.
26 Mien Fleesch vejeit en mien Hoat – de Fäls von mienem Hoat en mien Deel es Gott opp eewijch.
27 Dan seeh, daut woare ommkohme, dee die wiet auf send; dü vetiljst aule, dee trüloos von die aufgohne.
28 Oba etj, Gott dijchtbie too kohme es fe mie goot; etj ha mien Toovetrüe opp dem Harrn, Gott, jesat, omm diene aule Woatje too vetale.

Psalm 74
1 Een Maskil ##(Belearung). Von Asaf.
Gott, wuaromm hast dü fe emma vestat, rätjat dien Zorn jäajen diene Head opp diene Weid?
2 Jedentj aun diene Jemeende, de dü ver Tiede erwoawe hast, erleest aus dien Oawgoot – dem Boajch Zion, opp dem dü jewohnt hast!
3 Erhäw diene Schräd no de emma bliewende Trimma ##(Vebräatje)!
Aules emm Heilijchtüm haft de Fiend vedorwe.
4 Daut brelle diene Fiend enne Med diene Fast Vesaumlunge; see ha äare Teatjen aus Teatjen hanjestalt.
5 See erschiene aus eena, dee daut Biel opphäwt aunne Asta emm Woold;
6 en nü veschlohne see aule siene jeschnädne Woatje met Biels en Homasch.
7 See ha dien Heilijchtum enn Braund jestetjt, bet opp dem Grund entweiht de Wohninj von dienem Nome.
8 See säde enn äarem Hoate: Loht ons ahn aulatoop dohldretje! – Vebrennt ha see aule Vesaumlungs'Städe Gottes emm Laund.
9 Onse Teatjen seeh wie nijch; tjeen Profeet es mea doa, en tjeena bie ons, dee doa weet, bet wanea.
10 Woo lang noch, o Gott, saul de Bedrenja spotte, saul de Fiend emmawajch dienem Nome veachte?
11 Wuaromm tratjst dü diene Haunt en diene Rajchte tridj? Üt dienem Bossem väa, vetilj ahn.
12 En doch es Gott mien Tjeenijch von jeehäa, dee Radinj schauft enne Medd emm Laund.
13 Dü deelsd daut Mäa derjch diene Macht, dü vespoolst de Tjap de Wota'Onnjeheia oppem Wota.
14 Dü veschmatascht de Tjap de Lewiatan, jeefst ahm too Speise dem Voltj, dee Bewohna de Wieste.
15 Dü leetst Tjwale en Wotastroom väakohme, emma ranende Streem dreajsd dü üt.
16 De Dach es diena, diene uck de Nacht; dü hast de Lijchta ##(Mon) en de Sonn reed jemoakt.
17 Dü hast aule Jrense de Ead faustjestalt; Somma en Winta, dü hast dee jeschaufe.
18 Bedentj daut: De Fiend haft Gott (dem Harrn) vespott, en een gottlooset Voltj haft dienem Nome veachtet.
19 Jeff nijch dem Rauptia de Seel diene Turtjeldüw; daut Läwe diene Elende woascht dü nijch fe emma vejäte.
20 Tjitj han opp dem Bund! Dan de diestre Uate de Ead send voll von Wohninje de Jewault.
21 De Unjadretjta tjeemt nijch beschämt tridj; loht den Elenden en Oamen dienen Nome lowe.
22 Stoh opp, o Gott, feah dienen Rajchtstried! Jedentj, aun de Noare, ##{Ps.14,2} dee,
dem gaunsen Dach, die vespotte!
23 Vejat nijch de Stemm diene Jäajna! Daut Jeschrejch diene Fiend stijcht bestendijch.
 
Psalm 75
1 Dem Väasenja, „Vedoaw nijch!“ Een Psalm von Asaf, een  Leed.
2 Wie preise die, o Gott, wie preise die; en dien Nome es dijchtbie, diene Wundawoatje vetjindje daut.
3 „Wan etj de bestemmte Tiet errätje woa, well etj Rajcht rejchte.
4 Daut wankt de Ead en aule äare Bewohna: Etj ha äare Stendasch faustjestalt“. (Selah.)
5 Etj säd too dem Äwamootjen: siet nijch äwamootijch! En tom Gottloosen: Erhäwt nijch daut Huarn!
6 Häwt jün Huarn nijch nehejcht; räd nijch frajch met jeratjtem Hauls!
7 Dan nijch vom Oosten noch vom Waste en nijch vonne Wieste tjemt Erhäwung.
8 Dan Gott es Rejchta; disem moakt hee läajch, en janem moakt hee huag.
9 Dan een Bejcha es enne Haund Gottes (det Harrn), en schummt von Wien, es voll von scheenem Wien, en hee schentjt doarut enn: Jo, siene Häw motte aule Gottloose de Ead schlurpsent drintje.
10 Oba etj, etj well daut enn Eewijchtjeit vetjindje, well dem Gott Joakopps Psalme sinje.
11 En aule Häahna de Gottloose woa etj aufhacke; daut woare jehowe woare de Häahna de Jerajchte.

Psalm 76
1 Dem Väasenja. Met Seidespäl. Een Psalm. Von Asaf. Een Leed.
2 Gott es enn Juda bekaunt, enn Iesrael es sien Nome groot.
3 En enn Salem es sien Zelt, en siene Wohninj enn Zion.
4 Doa bruak hee de Blitz Boages, Schild en Schweat en Tjrijch. (Selah.)
5 Glaunsvoll best dü, harlijcha aus de Boaj von Raup.
6 De Stoatjhoatje stohne jeplindat doa, see schlope äarem Schlop; en tjeena de browe Manna fung siene Henj.
7 Von dienem Schelle, Gott Joakopps, send enn deepen Schlop vesunke soo aus Woage aus Pead.
8 Dü best furjchtboa, en wäa kaun ver die bestohne, sooboold dü die oajascht!
9 Dü tjindijst Jerejcht aun vom Himmel häa; de Ead ferjcht sich en wäa stell,
10 aus Gott tom Jerejcht oppstund, omm aule Saunftmootje de Ead too rade.
11 Dan de Oaja dee Mensche woat die preise; met dem Äwajen vom Oaja woascht dü die ommgorte.
12 Doht en betohlt Vespräatje dem Harrn, jünem Gott; muchte aula, dee omm ahm häa send, Jeschentje brinje dem Furjchtboarem!
13 Hee woat dem Jeist de Ferschte aufschniede, hee es furjchtboa fe de Tjeenijchs de Ead.

Psalm 77
1 Dem Väasenja, fe Jedutun. Von Asaf, een Psalm.
2 Miene Stemm es too Gott, en etj well schriee; miene Stemm roopt no Gott, en hee woat mie heare.
3 Aum Dach miene Noot seatj etj dem Harrn; miene Haund wea bie Nacht ütjestratjt en leet nijch auf; miene Seel weat sich jetreest too woare.
4 Etj docht aun Gott, en etj steen; etj docht no, en mien Jeist word meed. (Selah.)
5 Dü helst faust miene Üageläd; etj wea voll Onnrüh en räd nijch.
6 Etj derjchdocht de oole Doag, de Joahre de Väatiede.
7 Etj docht aun mien Seidespäl enne Nacht; etj senn no enn mienem Hoate, en mien Jeist forscht no.
8 Woat de Harr opp eewijch vesteete en wiedahan tjeene Jnod mea bewiese?
9 Es siene Huld fe emma too Enj? Haft daut Vespräatje oppjeheat von Jeschlajcht too Jeschlajcht?
10 Haft Gott vejäte jnädijch too senne? Haft hee emm Zorn veschlohte siene Erboarmunge? (Selah.)
11 Doa säd etj: Daut es mien Krank senne. Dee Joahre de Rajchte vom Hejchsten
12 well etj jedentje, daut Doone Gottes (Jah, det Harrn); dan diene Wunda von oole Tiede häa well etj jedentje;
13 en etj well nodentje äwa aul dien Doone, en äwa diene Dod well etj dentje.
14 Gott, dien Wajch es emm Heilijchtum! Wäa es een groota Gott aus Gott?
15 Dü best de Gott, dee Wunda deit, dü hast diene Macht kund jedohne unja de Veltja.
16 Dü hast dien Voltj erleest met jehownem Oarm, de Säns Joakopps en Joosafs. (Selah.)
17 Die sache de Wota, o Gott, die sache de Wota; dee bäbde, jo, daut grundloose Wota zettad.
18 De Woltje gohte Wota, de Woltje [Hiob 35, 5] leete eene Stemm schaule,
en diene Feilasch fuahre han en häa.
19 De Stemm von dienem Donna wea emm Wirbelwind, Blitz bedacht dem Eadtjreiss;
daut zettad en bäbd de Ead.
20 Emm Mäa es dien Wajch, en diene Stiej enn groote Wota, en diene Footstaupe send nijch bekaunt.
21 Dü hast dien Voltj jeleit aus eene Häad derjch de Haund Moses en Aaron.

Psalm 78
1 Een Maskil. Von Asaf.
Horjch, mien Voltj, opp miene Leah! Neijt jün Uah no de Wead üt mienem Mül!
2 Etj well mien Mül opmoake too eenem Spruch, well Rotsel väabrinje lohte üt de oole Tiet.
3 Waut wie jeheat en erfoahre en onse Vodasch ons vetalt ha,
4 wie welle äare Säns daut nijch jeheem hoole, en dem kohmenden Jeschlajcht dem Riem Gottes (det Harrn) en siene Macht en siene Wundawoatje, dee hee jedohne haft, vetale.
5 Dan hee haft een Zeijniss enn Joakopp oppjerejcht en een Jesatz jestalt enn Iesrael, dee hee onse Vodasch jebohde haft, doamet see, dee äare Säns metdeele;
6 doamet daut kohmende Jeschlajcht dee tjannt, de Säns, dee Jebuare selle woare, en dee oppstohne en see äare Säns vetale;
7 en opp Gott äa Vetrüe satte, en de Dod Gottes nijch vejäte en siene Jeboote bewoare;
8 en nijch wurde aus äare Vodasch, een onnjehuarsomet en wadaspanstjet Jeschlajcht, een Jeschlajcht, daut äa Hoat nijch befaustijd, en äa Jeist nijch trü jäajen Gott wea.
9 De Säns Efraims, jeeewde Boage'Tjampfa, jinje tridj aum Kaumf Dach.
10 See hilde dem Bunt Gottes nijch en wäade sich, enn sienem Jesatz too waundle;
11 en see vegaute siene Dode en siene Wundawoatje, dee hee ahn haud seene lohte.
12 Hee deed Wunda ver äare Vodasch, emm Laund Ejipten, enne Jäajend Zoan.
13 Hee spoold daut Mäa en leet ahn doa derjchgohne, en leet de Wota stohne aus eenen Daum.
14 En hee leid ahn aum Dach met de Woltj en de gaunse Nacht met dem Fia'Lijcht.
15 Hee spoold Fälse enn de Wieste en drentjt ahn ritjlijch aus met Streem.
16 En hee leet Bäatja väakohme üt dem Fäls en Wota raufrane aus Wotastreem.
17 Doch see deede wieda han, jäajen ahm noch too sindje, enn dem see jäajen dem Hejchsten wadaspanstijch weare enn de Wieste.
18 En see vesochte Gott enn äarem Hoate, enn dem see Speise vodade fe äare Lost.
19 En see räde jäajen Gott; see säde: Sull Gott enn de Wieste eenen Desch reedmoake tjenne?
20 Tjitj, dem Fäls haft hee jeschloage, en Wota rand erüt, en Bäatja rand; woat hee uck Broot jäwe tjenne, oda woat hee sienem Voltj Fleesch veschaufe?
21 Doaromm, aus Gott (de Harr) daut head, word hee oajalijch, en Fia brennd jäajen Joakopp aun, en uck Zorn stäajch opp jäajen Iesrael;
22 wiel see Gott nijch jleewde en nijch vetrüde opp siene Radinj.
23 En doch haud hee de Woltje bowe befoole en de Däare vom Himmel oppjemoakt
24 en Mana opp ahn räajne lohte, doamet see aute, en ahn Himmels'Jeträajd jeef.
25 De Mensch aut Broot de Stoatje ##(Enjel); hee schetjt ahn Speise bet see saut weare.
26 Hee feahd aum Himmel dem Oostwind bie, en derjch siene Macht juag hee dem Sied'Wind bie;
27 en hee leet Fleesch opp ahn räajne aus Stoff, en Väajel aus Saund aum Mäa,
28 en leet dee faule enn äa Loaga, rund omm äare Wohninje.
29 En see aute en worde sea saut, en daut, waut see wulle, feahd hee ahn too.
30 Noch haude see sich nijch aufjedreit von äare Lost, noch wea äare Speise enn äarem Mül,
31 doa stäajch de Zorn Gottes jäajen ahn opp; en hee warjd unja äare Tjraftje,
en de Jinjlinj Iesraels stratjt hee dohl.
32 Bie aul dem sindijde see wada en jleewde nijch aun siene Wundawoatje.
33 Doa leet hee emm Frodem veschwinje äare Doag, en äare Joahre emm Schratj.
34 Wann hee ahn ommbrocht, dan fruage see no ahm en kaume tridj en sochte Gott;
35 en see dochte doaraun, daut Gott äa Fäls es, en Gott, de Hejchsta, äa Erleesa.
36 En see heijchelde ahm met äarem Mül, en met äare Tung luage see ahm;
37 dan äa Hoat wea nijch faust ahm jäjenäwa, en see hilde nijch trü aun sienem Bund.
38 Oba hee wea boarmhoatijch, hee vejeef de Schuld en vetiljd ahn nijch; en foaken hilt hee sien Zorn auf en leet sienen gaunsen Oaja nijch oppwatje.
39 En hee docht doaraun, daut see Fleesch send, een Frodem, dee doahan foaht en nijch wada tjemt.
40 Woo foaken weare see wadaspanstijch jäajen ahm enn de Wieste, betriebte ahm enn de Wiltnes.
41 En see vesochte Gott emma wada en tjrentjte dem Heiljen Iesraels.
42 See dochte nijch aun siene Haund, aun dem Dach, doa hee ahn von dem Bedrenja erleesd,
43 Aus hee siene Teatjen enn Ejipten deed en siene Wunda enn de Felda Zoan.
44 Hee vewaundeld äare Streem enn Bloot, soo daut see äare streemende Wota nijch drintje kunne.
45 Hee schetjt Onnjezeffa unja ahn, dee ahn freete, en Pogge, dee ahn vedorwe.
46 En hee jeef de Schirtje ##(Vetilja) äare Arnt, en äare Oabeit de Heischratje.
47 Hee schluag äare Wienstatj met Hoagel dohl, en äare Mülbäabeem met grootem Hoagel.
48 En hee jeef äa Veeh dem Hoagel han en äare Häade dem Blits.
49 Hee leet sienen brennenden Zorn jäajen ahn loos, Wutt en Oaja en Elend, eene Schoowa von Onnjletjs'Enjel.
50 Hee muak sienem Zorn eenen Wajch, enthilt nijch dem Doot äare Seel en jeef äa Läwe Past han.
51 En hee schluag aule Easchtjebuarne enn Ejipten, dee Easchte de Krauft enn de Zelte Ham.
52 En hee leet sien Voltj wajchtratje aus de Schop en leid ahn aus eene Häad enn de Wieste;
53 En hee feahd ahn sejcha, soo daut see sich nijch änjste; en äare Fiend bedatjt daut Mäa.
54 En hee brocht ahn enn siene heilje Jäajend, no disem Boajch, dem siene Rajchte jewonn.
55 En hee vedreef de Veltja ver ahn, en veloosst ahn aus eene Schnooa daut Oawgoot en leet enn äare Zelte wohne de Stam Iesraels.
56 Oba see vesochte Gott dem Hejchsten, en weare wadaspanstijch jäajen ahm,
en siene Zeijnise bewoade see nijch.
57 En see jinje tridj en haundelde trüloos aus äare Vodasch; see dreide sich omm aus een faulscha Boage.
58 En see tjrentjte ahm derjch äare Hejchte en reizte ahm too Iewasucht derjch äare jeschnädne Bilda.
59 Gott head daut en wort zornijch, en hee veacht Iesrael sea.
60 En hee veleet de Wohninj enn Silo, daut Zelt, daut hee unjre Mensche oppjeschloage haud.
61 En hee jeef enn Jefangenschoft siene Macht, en siene Harlijchtjeit enn de Haund de Bedrenja.
62 En hee jeef sien Voltj dem Schweat han, en jäajen sien Oawgoot wea hee zornijch.
63 Siene junge Manna freet daut Fia, en siene Jungfrües worde nijch besunge ##(met Tjastinsleeda);
64 Siene Priesta folle derjch daut Schweat, en siene Wätfrües hielde nijch.
65 Doa wuak opp aus een Schlopenda, de Harr, aus een Held, dee vom Wien jucht;
66 En hee schluach siene Fiend von hinje, jeef ahn eewije Schmach.
67 En hee veschmeet daut Zelt Joosafs, en dem Staum Efraim erwäld hee nijch;
68 sonda hee erwäld dem Staum Juda, dem Boajch Zion, dem hee leef haud.
69 En hee büd aus de Hejchte sien Heilijchtum, aus de Ead, dee hee opp eewijch jejrindet haft.
70 En hee erwäld Doft, sienen Tjnajcht, en nahum ahm von de Schopshäad;
71 hee leet ahm von de Mutta'Tiare kohme, omm Joakopp, sien Voltj, too weide, en Iesrael, sien Oawgoot.
72 En hee weid ahn no de Reinheit von sienem Hoate, en met de Jeschetjlijtjeit siene Henj leid hee ahn.

Psalm 79
1 Een Psalm. Von Asaf.
Gott, de Heide send enn dien Oawgoot jekohme, ha dienen heiljen Tempel veonnreinijcht, ha Jerusalem tom Trimmahüpe jemoakt.
2 De Doodestjarpa von diene Tjnajchte ha see de Väajel det Himmels too Speise jejäft, daut Fleesch von diene Fromme de wille Tiare de Ead.
3 See ha äa Bloot aus Wota vegohte, rundomm Jerusalem häa, en tjeena wea doa, dee begroof.
4 Wie send eene Schmach jeworde fe onse Nobasch, een Spott en Schaund den, dee ons ommjäwe.
5 Woo lang noch, Gott (o Harr)? Wellst dü emmawada zornijch senne, saul aus Fia brenne dien Iewa?
6 Sched dien Oaja üt äwa de Heide, dee die nijch tjanne, en opp de Tjeenijchritje,
dee dienen Nome nijch aunroope.
7 Dan maun haft Joakopp vetäajt, en siene Wohninj ha see vewiestet.
8 Jedentj ons nijch de Onnjerajchtijchtjeite de Voafahren, loht ons diene Erboarmunge boolt entjäajen kohme, dan sea schwack send wie jeworde.
9 Halp ons, Gott ons Heil, omm de Ea dienen Nomes welle; en rad ons, en vezei onse Sinde omm dienen Nomes haulwen!
10 Wuaromm selle de Heide saje: Wua es äa Gott? Loht unja de Heide ver onse Uage kundwoare de Rache fe daut vegohtne Bloot diene Tjnajchts!
11 Loht ver die kohme daut Sefze dee Jefangne;
no dem grooten dienen Oarm loht äwabliewe de Doodes'Tjinja!
12 En jeff onse Nobasch äaren Spott, wuamet see die, Harr, jespott ha, säwenfach enn äarem Bossem tridj.
13 Soo woa wie, dien Voltj, en de Häad von diene Weid, die eewijch danke,
dien Riem vetale von Jeschlajcht too Jeschlajcht.

Psalm 80
1 Dem Väasenja. No Leljen dem Zeijniss. Von Asaf. Een Psalm.
2 Hoad Iesraels, nehm too Uahre, dee dü Joosaf leidsd aus eene Häad,
dee dü troonst tweschen {1Chr.28,18: Hes.10,1} Cherubim, schien väa!
3 Ver Efraim en Benjamin en Manasse erwatj diene Krauft, en kohm too onse Help.
4 O Gott! Feah ons tridj, en loht dien Aunjesejcht schiene, soo woa wie jerad woare.
5 Harr, Gott de Häaschoa, woo lang rätjat dien Zorn jäajen daut Jebäd von dienem Voltj?
6 Dü hast ahn met Trone'Broot jespeist, en ahn mohtwies met Trone jedrentjt.
7 Dü hast ons tom Zank fe onse Nobasch jesat, en onse Fiend spotte unjaeenaunda.
8 O Gott de Häaschoa, feah ons tridj en loht dien Aunjesejcht schiene, soo woa wie jerad woare!
9 Eenen Wienstok brochst dü üt Ejipten, vedreefst Veltja en plauntst ahm.
10 Dü muakst Rüm ver ahm, en hee schluag Wartle en felle daut Laund;
11 De Boaj worde bedatjt von sienem Schaute, en siene Asta weare aus Zeeda Gottes.
12 Hee stratjt siene Asta üt bet aum Mäa, en bet aum Stroom han siene Auflaja.
13 Wuaromm hast dü siene Mia dohljeräte, soo daut se ahm aula bepletje, dee opp dem Wajch vebie gohne?
14 Daut Wildschwien ütem Woold veweeld ahm, en daut Wild vom Feld weid ahm auf.
15 Gott de Häaschoa, kohm doch wada! Tjitj vom Himmel en seeh, en nehm die disen Wienstok aun,
16 en daut Jeplaunte, dem diene Rajchte jeplaunt haft, en dem Sän, dem dü die jestoatjt hast!
17 Hee es met Fia vebrennt, hee es aufjeschnäde; von dem Schelle fe dienem Aunjesejcht kohme see omm.
18 Diene Haunt es opp dem Maun diene Rajchte, opp dem Menschesän, den dü die jestoatjt hast!
19 Soo woa wie nijch von die aufgohne; beläw ons, en wie woare dienen Nome aunroope.
20 Harr, Gott de Häaschoa, feah ons tridj! Loht dien Aunjesejcht schiene, soo woa wie jerad woare.

Psalm 81
1 Dem Väasenja. Opp de Gittith. Von Asaf.
2 Jubelt Gott, onse Krauft! Jubelt dem Gott Joakopps!
3 Erhäwt Jesang en loht de Pauke äa Toon jäwe, de leeftolje Zitha met de Hoap!
4 Blost aum Niemon enn de Poosaun, aum Vollmon aun onsem Fast'Dach!
5 Dan daut es eene Satzung fe Iesrael, eene Veordninj vom Gott Joakopps.
6 Hee sad daut enn aus een Zeijniss enn Joosaf, aus hee üttrock jäajen daut Laund Ejipten, wua etj eene Sproak head, dee etj nijch tjannd.
7 Etj muak frie siene Schullre von de Laust, siene Henj worde frie vom Laust'Korf.
8 Enn de Bedrenjnis roopst dü, en etj muak die frie; etj auntwuad die emm jeheemen Donna; etj vesocht die aun dem Wota von Marieba. (Selah.)
9 Hea, mien Voltj, en etj well jäajen die zeije. O Iesrael, wan dü mie jehorjchst!
10 Daut saul tjeen framda Gott unja die senne, en dü saulst die nijch fe eenem framden Gott betje.
11 Etj sie Gott (de Harr), dien Gott, dee die üt dem Laund Ejipten erüt jefeaht haft; doo dien Mül wiet op, en etj well ahm felle.
12 Oba mien Voltj haft nijch opp miene Stemm jeheat, en Iesrael es nijch wellijch jäajen mie jewäse.
13 En etj jeef ahn de Vestockung von äarem Hoate han; see waundle no äare Rotschläaj.
14 O daut mien Voltj opp mie jeheat haud, daut Iesrael enn miene Wäaj jewaundelt haud!
15 Boold haud etj äare Fiend jeboage en miene Haund jäajen äare Bedrenja jedreit.
16 De Haussa Gottes (det Harrn) haude sich ahm met schmeijchle unjadone, en äare Tiet wea eewijch jewäse;
17 en met dem Fat vom Weit haud hee daut jespeist, en met Honijch üt dem Fäls haud etj die saut jemoakt.
 
Psalm 82
1 Een Psalm. Von Asaf.
Gott steit enn de Jemeende Gottes, enne Medd de Jetta rejcht hee {2Mos.21,6}.
2 Woo lang well jie onnjerajcht rejchte en de Persoon de Gottloose aunseene? (Selah.)
3 Schauft dem Jerinjem Rajcht en de Weis; dem Elenden en dem Oamen loht Jerajchtijchtjeit erfoahre!
4 Rad dem Jerinjen en dem Oamen, rad ahn üt de Haund de Gottloose!
5 See weete nijch en vestohne nijch, see waundle enn Diestaness ommhäa:
Daut wanke aule Grund'Boddem de Ead.
6 Etj ha jesajcht: Jie send Jetta, en jie aula Säns vom Hejchsten!
7 Doch aus een Mensch woa jie stoawe, en aus eena de Ferschte woa jie faule.
8 Stoh opp, o Gott, rejcht de Ead! Dan dü woascht aule Veltja tom Oawgoot habe.

Psalm 83
1 Een Psalm'Leet. Von Asaf.
2 Gott, sie nijch stell; vestomm nijch en sie nijch stell, o Gott!
3 Dan tjitj, diene Fiend toobe, en diene Haussa häwe daut Haupt.
4 Jäajen dien Voltj moake see lästje Aunschläj, en berohde sich jäajen diene Schutzlinje.
5 See säde: Kohmt en loht ons ahn vetilje, daut see tjeen Voltj mea send, daut de Nome Iesrael nijch mea jedocht woat!
6 Dan see ha sich met eenmootijem ##(eenem Senn emm) Hoate berohde,
see ha eenen Bund jäajen die jemoakt;
7 De Zelte Edoms en de Ismaelita, Moabita en de Hagarita,
8 Gabal en Amon en Amalek, Filista met de Bewohna von Tierus ;
9 Uck Assur haft sich ahn aunjeschlohte; see send too eenem Oarm fe de Säns Loot jeworde. (Selah.)
10 Doo ahn aus Midian, aus Sisera, aus Jabin aum Bach Kison;
11 dee venijcht worde enn En-Dor, dee fe daut Laund tom Dinjmeddel worde!
12 Moak ahn, äare Adelje, aus Oreb en aus Seeb, aus Sebach en aus Zalmunna aule äare Harscha!
13 Wiel see jesajcht ha: Loht ons de Wohninje Gottes enn Besitz nähme!
14 Mien Gott, moak ahn eenem Stoff'Tjriesel jlitj, aus Stoppel verrem Wind!
15 Aus Fia dem Woold vebrennt, en aus eene Flaum de Boaj aunstetjt,
16 soo vefolj ahn met dienem Wada, en met dienem Stormwind änjst ahn wajch!
17 Fell äa Aunjesejcht met Schaund, doamet see dienen Nome seatje, o Gott, (o Harr)!
18 Loht ahn fe emma beschämt en wajch jejoagt woare, en met Schaund bedatjt woare en ommkohme,
19 en ertjane, daut dü auleen, dem sien Nome Gott (Harr) es, de Hejchsta best äwa de gaunse Ead!

Psalm 84
1 Dem Väasenja. Opp de Gittith. Von de Säns Korah. Een Psalm.
2 Woo leeftolijch send diene Wohninje, Gott (Harr) de Häaschoa!
3 Miene Seel velangt en bangt sich no de Väahäw Gottes (det Harrn); mien Hoat en mien Fleesch roope lüd nom läwendjen Gott.
4 Soogoa de Spoalintj haft een Hüs jefunge, en de Schwaulm een Nast fe sich, wua see äare Junge hanlajt; diene Aultoa, Gott (Harr) Häaschoa, mien Tjeenijch en mien Gott!
5 Jletjseelijch, dee doa enn dienem Hüs wohne! Dee woare die emma Lowe. (Selah.)
6 Jletjseelijch de Mensch, dem siene Krauft enn die es, enn dee äare Hoate jebohnte Wäaj send!
7 Wan see derjch daut Trone’Dohl ##(Jauma'Dohl) gohne, moake see daut too eenem Tjwal'Uat; jo, met Säajnunge bedatjt daut de tiedijch Räajen.
8 See gohne von Krauft too Krauft; see erschiene ver Gott enn Zion.
9 Harr, Gott de Häaschoa, hea mien Jebäd; nehm too Uahre, dü Gott Joakopps! (Selah.)
10 Dü, ons Schilt, seeh, o Gott; en tjitj aun daut Aunjesejcht von dienem Jesaulwten!
11 Dan een Dach enn diene Väahäw es bäta aus sest dusent; etj well leewa aun de Schwal stohne emm Hüs von mienem Gott, aus wohne enn de Zelte de Gottloose.
12 Dan de Harr, Gott, es Sonn en Schilt; Jnod en Harlijchtjeit woat Gott (de Harr) jäwe, den nuscht Goodet tridj hoole, dee enn Reinheit waundle.
13 Gott (de Harr) de Häaschoa! Jletjseelijch dee Mensch, dee opp die vetrüt!

Psalm 85
1 Dem Väasenja. Von de Säns Korah. Een Psalm.
2 Gott (Harr), dü hast dienem Laund Jnod erwesse, hast de Jefangenschoft Joakopps jedreit;
3 dü hast de Onnjerajchtijchtjet von dienem Voltj vezeit, aule äare Sinde hast dü toojedatjt. (Selah.)
4 Dü hast aul dien Oaja tridj jetrocke, hast die aufjedreit von dienem jläjendem Zorn.
5 Brinj ons tridj, Gott, ons Heil, en moak dienem Onnwelle jäajen ons een Enj!
6 West dü die eewijch jäajen ons oajre? West dü dienen Zorn senne lohte von Jeschlajcht too Jeschlajcht?
7 West dü ons nijch wada beläwe, daut dien Voltj sich enn die freie kaun?
8 Loht ons, Gott (Harr), dien Goodet seehne, en dien Heil schentj ons!
9 Heare well etj, waut Gott, de Harr, räde woat; dan Fräd woat hee räde too sienem Voltj en too siene Fromme, – bloos daut see nijch no de Noaheit tridjgohne!
10 Jewess, dijcht bie den es siene Help den, dee ahm ferjchte, doamet de Harlijchtjeit enn onsem Laund wohnt.
11 Jnod en Woahrheit send sich bejeajent, Jerajchtijchtjeit en Fräd ha sich jekusst.
12 Woahrheit woat wausse üte Ead, en Jerajchtijchtjeit vom Himmel rauftjitje.
13 Uck Gott (de Harr) woat daut goode jäwe, en ons Laund woat siene Arnt jäwe.
14 De Jerajchtijchtjeit woat ver ahm ommhäa gohne en äare Schräd too siene Wäaj moake.
 
Psalm 86
1 Een Jebäd. Von Doft.
Neaj, Gott (Harr), dien Uah! Erhea mie, dan etj sie elend en oam!
2 Bewoa miene Seel, dan etj sie fromm; rad dü, mien Gott, dienen Tjnajcht, dee opp die vetrüt!
3 Sie mie jnädijch, Harr, dan no die roop etj dem gaunsen Dach!
4 Moak de Seel von dienem Tjnajcht frooh! Dan no die, Harr, erhäw etj miene Seel!
5 Dan dü, Harr, best goot en tom Vejäwe reed, en groot aun Jnod jäajen aule, dee die aunroope.
6 Nehm too Uahre, Gott (Harr) mien Jebäd, en horjch opp de Stemm miene Bedd!
7 Aum Dach miene Noot woa etj die aunroope, dan dü woascht mie erheare.
8 Tjeena es aus dü, Harr, unja de Jetta, en nuscht es diene Woatje toovejlitje.
9 Aule Veltja, dee dü jemoakt hast, woare kohme en ver die aunbäde, Harr, en dienen Nome veharlijche.
10 Dan dü best groot en deist Wunda, dü best Gott, dü aulen.
11 Leah mie, Gott (Harr), dienen Wajch: Etj woa waundle, enn diene Woahrheit waundle; neij mien Hoat dienen Nome too ferjchte.
12 Etj well die danke, Harr, mien Gott, met mienem gaunsem Hoate, en dienen Nome eewijch veharlijche.
13 Dan diene Jnod es groot jäajen mie, en dü hast miene Seel ütem unjaschtem Scheol jerat.
14 Gott, Frajche send jäajen mie oppjestohne, en de Jewault doonende Schoa tracht no mienem Läwe! En see ha die nijch ver sich jestalt.
15 Oba dü, Harr, best een Gott, boarmhoatijch en jnädijch, langsom tom Zorn en groot aun Jnod en Woahrheit.
16 Drei die no mie en sie mie jnädijch! Jeff dienem Tjnajcht diene Krauft en rad dem Sän diene Tjäatjsche!
17 Erwies mie een Teatjen tom Goodem, daut miene Haussa daut seehne en beschämt woare, wiel dü, Gott (Harr), mie jeholpe en mie jetreestet hast.

Psalm 87
1 Vonne Säns Korah. Een Psalm'Leet.
Siene Jrindung es opp de Boaj de Heilijchtjeit.
2 Gott (de Harr) leeft de Dooasch Zion mea aus aule Wohninje Joakopps.
3 Harlijchet es von die jeräd, dü Staut Gottes. (Selah.)
4 Erwähne well etj Rahab en Babel bie den, dee mie tjanne; tjitj, Filista en Tierus met Ätiopea:
Disa es doa jebuare.
5 En von Zion woat jesajcht woare: Dee en dee es doa jebuare; en de Hejchsta, hee woat daut faust moake.
6 Gott (de Harr) woat schriewe, biem Oppschriewe de Veltja: Disa es doa jebuare. (Selah.)
7 En de Senja aus de Fleetespäla saje: Aule miene Tjwale send enn die.

Psalm 88
1 Een Psalm'Leet. Von de Säns Korah. dem Väasenja, no Machalat Leanot. Een Maskil. Von Heman, dem Esrachita.
2 Harr, Gott von mienem Heil, etj schreajch Dach en Nacht ver die.
3 Mucht mien Jebäd ver die kohme! Neij dien Uah no mienem Schriee!
4 Dan miene Seel es saut vom Liede, en mien Läwe es dijcht aum Scheol.
5 Etj sie too den jeacht dee enne Kühl vesintje; etj sie aus een Maun, dee tjeene Krauft haft;
6 Unja de Doodes hanjestratjt, aus Erschloagne, dee emm Grauf lidje, aun dee dü nijch mea dentjst; dan see send von diene Haund aufjeschnäde.
7 Dü hast mie enn de deepste Kühl jelajcht, enn Diestaness, emm Deepen.
8 Dien Oaja lijcht schwoa opp mie, en met aule diene Walle hast dü mie dohljedretjt. (Selah.)
9 Miene Bekaunde hast dü von mie wajchjenohme, hast mie ver ahn tom Aufschü jemoakt; etj sie ennjeschlohte en kaun nijch rütkohme.
10 Mien Uag es veschmacht fe Elend; no die, Gott (Harr), ha etj jieda Dach jeroope, no die ha etj miene Henj ütjestratjt.
11 Woascht dü aun de Doodje Wunda doone? Oda woare de Schautes ##(Jestorwne) oppstohne,
die preise? (Selah.)
12 Woat diene Jnod emm Grauf vetalt woare, emm Aufgrund diene Trühe? {Hiob 26,6;28,22; Opb.9,11}
13 Woare enne Diestaness diene Wunda bekaunt woare,
en diene Jerajchtijchtjeit enn dem Laund de Vejätenheit?
14 Oba etj, Gott (Harr), schriee no die, en Zemorjest tjemt mien Jebäd ver die.
15 Wuaromm, Gott (Harr), vestatst dü miene Seel, vestatjst dien Aunjesejcht fe mie?
16 Etj sie elend en vejentjlijch von miene Jügend aun; etj droag dien Schratj, en sie rotloos.
17 Diene Zorn'Glooje es äwa mie jegohne, dien Schratj haft mie venijcht.
18 See ha mie ommrinjt aus Wota dem gaunsen Dach, see ha mie aulatoop ommjäwe.
19 Frind en Jenosse hast dü von mie jenohme; miene Bekaunde send Diestaness.

Psalm 89
1 Een Maskil. Von Etan, dem Esrachita.
2 De Jnod Gottes (det Harrn), well etj enn Eewijchtjeit besinje, von Jeschlajcht too Jeschlajcht met mienem Mül diene Trü kund doone.
3 Dan etj säd: Opp eewijch woat de Jnod jebüt woare; de Himmel, enn ahn woascht dü fauststale diene Trü.
4 Een Bund ha etj met mienem Üterwälten jeschlohte, – ha Doft, mienem Tjnajcht, jeschwuare:
5 „Bott enn Eewijchtjeit well etj dienen Some fauststale,
en opp aule Jeschlajchta han dienen Troon büe“. (Selah.)
6 En de Himmel woare diene Wunda preise, Gott (Harr), en diene Trü enn de Vesaumlung de Heilje.
7 Dan wäa enn de Woltje es met Gott (den Harrn) too vejlitje?
Wäa es änlijch Gott (de Harr) unja de Säns de Stoatje ##(Jetta)?
8 Hee es een Gott, schratjlijch enn de Vesaumlung de Heilje, en furjchtboa äwa aule, dee omm ahm häa send.
9 Harr, Gott de Häaschoa, wäa es majchtijch aus dü, o Jah? En diene Trü es omm die häa.
10 Dü beharschst daut toobende Mäa; siene Walle erhäwe sich, dü moakst ahn stell.
11 Dü hast Rahab veklunjt aus eenen Erschloagnen; met dienem stoatjem Oarm hast dü diene Fiend vestreit.
12 Dien es de Himmel en dien es de Ead; de Eadtjreiss en waut äa fällt, dü hast dee jejrind.
13 Nuade en Siede, dü hast dee erschaufe; Tabor en Hermon juble enn dienem Nome.
14 Dü hast eenen jewaultjen Oarm, stoatj es diene Haunt, huag diene Rajchte.
15 Jerajchtijchtjeit en Rajcht send de fausta Grund von dienem Troon;
 Jnod en Woahrheit gohne ver dienem Aunjesejcht häa.
16 Jletjseelijch daut Voltj, daut dem Jubel'Schaul tjannt! Gott (Harr),
emm Lijcht von dienem Aunjesejcht waundle see.
17 Enn dienem Nome froohlocke see dem gaunsen Dach, en derjch diene Jerajchtijchtjeit woare see erheat.
18 Dan de Riem von äare Krauft best dü; en derjch diene Huld ##(Jnod) woat erhoowe woare ons Huarn.
19 Dan Gott (de Harr) es ons Schild, en de Heilja Iesraels ons Tjeenijch.
20 Eenst rädsd dü, emm Jesejcht, von dienem Frommen en sädst: Etj ha de Help opp eenem Held jelajcht, etj ha eenen Üterwälten erhoowe üt dem Voltj.
21 Etj ha Doft jefunge, mienem Tjnajcht – met mienem heiljem Eelj ha etj ahm jesaulwt -,
22 met dem miene Haund faust bliewe saul, en mien Oarm saul ahm stoatje.
23 De Fient saul ahm nijch äwafaule, en de Sän de Onnjerajchtijchtjeit saul ahm nijch bedrenje ##(unjadretje);
24 En etj well siene Jäajna ver ahm veschmatre, en siene Haussa well etj schlohne.
25 En miene Trü en miene Jnod woare met ahm senne,
en derjch mienem Nome woat sien Huarn erhoowe woare.
26 En etj well siene Haunt aun daut Mäa laje, en siene Rajchte aun de Streem.
27 Hee woat mie tooroope: Mien Voda best dü, mien Gott, en de Fäls miene Radinj!
28 Soo well uck etj ahm tom Easchtjebuarnen moake, tom Hejchsten de Tjeenijchs de Ead.
29 Eewijch well etj ahm miene Jnod bewoare, en mien Bund saul ahm faust bliewe.
30 En etj well sienem Some ennsate fe emma, en sienen Troon aus de Doag de Himmel.
31 Wan siene Säns mien Jesatz velohte en nijch enn miene Rajchte waundle,
32 wan see miene Satzunge entheilje en miene Jeboote nijch hoole,
33 soo woa etj äare Äwaträdung met de Wead strofe en met Schläaj äare Onnjerajchtijchtjeit.
34 Oba miene Jnod woa etj nijch von ahm aufdreie en miene Trü nijch bräatje ##(aufdreie).
35 Etj woa mienen Bunt nijch entwee en nijch endre, waut fäajegohne es üt miene Leppe.
36 Eent ha etj enn miene Heilijchtjeit jeschwuare: Wan etj dem Doft beläaje.
37 Sien Some woat eewijch senne, en sien Troon aus de Sonn ver mie;
38 Eewijch woat hee fauststohne aus de Mon; en dee Zeij enn de Woltje es trü. (Selah.)
39 Oba dü hast veschmäte en vestat, best sea zornijch jewäse jäajen dienen Jesaulwten;
40 dü hast veschmäte den Bunt von dienem Tjnajcht, hast too Boddem ##(Ead)
siene Kroon entweiht ##(jeklunjt);
41 dü hast aule siene Mia dohljeräte, hast siene Fastinje enn Trimma jelajcht.
42 Aula, dee opp disem Wajch vebiegohne, ha ahm beroowt; hee es siene Nobasch tom Spott jeworde.
43 Dü hast de Rajchte de Bedrenja erhoowe, hast aule siene Fiend frooh jemoakt;
44 dü hast tridjjehoole sien schoapet Schweat en hast ahm nijch bestohne lohte emm Kaumf;
45 dü hast oppheare lohte sienen Glauns en too Ead jeschmäte sienen Troon;
46 dü hast siene Jügend Doag vetjartat, met Schaund hast dü ahm bedatjt. (Selah.)
47 Woo lang, Gott (Harr), west dü die emma wada vestäatje, saul aus Fia dien Oaja brenne?
48 Bedentj, waut miene Läwestiet es, too wautverre Nijchtijchtjeit dü aule Mensche erschaufe hast!
49 Woon Maun läft en woat dem Doot nijch seehne,
woat siene Seel erleest von de Jewault emm Scheol? (Selah.)
50 Wua send, o Harr, diene fäaje Jnodengowe, dee dü Doft, enn diene Trü, toojeschwuare hast?
51 Jedentj, Harr, de Schmach diene Tjnajchts,
daut etj enn mienem Bossem droag den Spott von aul de väle Veltja,
52 wuamet diene Fiend jespott ha, Gott (Harr), wuamet see jespott ha de Footstaupe von dienem Jesaulwten!
53 Jepriese es Gott (de Harr) eewijchlijch! Amen, jo, Amen!

Copyright © by
J.J. Friesen

 

Hiemet ertjlea etj uetdretjlich: Aule Rachschriewfehler send min, oda de Autoren ere  Jestlichea Ejentuma.
© by Webmaster: Viktor Sewautztje (Viktor, von Sewen)

Etj dank aulem, deu mi jeholpe haben diese Sied te buje. Etj dank uck aulem wea mi Jedichta, Jesichte Leuda .... toojeschetjt haft. Sool hie ne Sach bene sene, deu unja Copyright steht, dann schrift mi daut. Etj nem daut dann rüt.

Webstatistik