Copyright © by
J.H. Friesen

Daut TWEEDE BUAK

Psalm 42
1 Dem Väasenja. Een Maskil ##(Belearung) von de Säns Korah.
2 Aus een Hersch velangt nom Wotastroom ##(freschem Wota), soo velangt miene Seel no die, o Gott.
3 Miene Seel darscht no Gott, no dem läwendjen Gott: Wanea woa etj kohme en ver Gottes Aunjesejcht erschiene?
4 Miene Trone send mie tom Äte jeworde Dach en Nacht, doa maun dem gaunsen Dach too mie sajcht: Woa es dien Gott?
5 Doaraun well etj dentje en enn mie ütschedde miene Seel, woo etj ommhäa jintj emm Jedrenj, met ahn wull nom Hüs Gottes, met ne jubel Stemm en Danksaje, eene fiarende Menj.
6 Waut best dü bedretjt ##(jebetjt), miene Seel, en best orühijch enn mie? Hop opp Gott, dan etj woa ahm noch danke fe daut Heil sienem Aunjesejcht.
7 Mien Gott, bedretjt ##(jebetjt) es miene Seel enn mie; doarom dentj etj aun die üt dem Laund Jordan en Hermon, vom Boajch Mizar.
8 Een Wotastroom roopt dem Wotastroom biem rüzhe diene Wotafaule; aul diene Wotawalle en diene Walle send äwa mie jegohne.
9 Äwa Dach woat Gott (de Harr) siene Jnod aunbeede, en de Nacht woat sien  Leed bie mie senne, een Jebäd too dem Gott von mienem Läwe.
10 Etj well too Gott saje, mien Steen ##(Fels): Wuaromm hast dü mie vejäte? Wuaromm goh etj trüarijch ommhäa wäajen de Bedrenjung de Fiend?
11 Aus eene Vetjwatschung enn miene Jläda vespotte mie Bedrenja, enndem see dem gaunsen Dach too mie saje: Wua es dien Gott?
12 Waut best dü bedretjt, miene Seel, en waut best dü orühijch enn mie? Hop opp Gott, dan etj woa ahm noch preise, dee daut Heil fe mien Aunjesejcht en mien Gott es.
 
Psalm 43
1 Schauf mie Rajcht, o Gott, en feah mien Rajchtstried jäajen een leewlooset Voltj! Von dem Maun, de Läajes en daut Orajcht, rad mie!
2 Dan dü best de Gott miene Tooflucht. Wuaromm hast dü mie vestat? Wuaromm goh etj trüarijch ommhäa wäajen de Bedretjung von Fiend?
3 Schetj dien Lijcht en diene Woahrheit; see selle mie leide, mie brinje no dienem heiljem Boajch en no diene Wohninje.
4 Soo woa etj kohme toom Aultoa Gottes, too dem Gott, dee miene Jübel Freid es, en woa die preise ##(lowe) met de Hoap, Gott, mien Gott!
5 Waut best dü bedretjt, miene Seel, en waut stänst dü enn mie? Hop opp Gott! Dan etj woa ahm noch preise, dee daut Heil fe mienem Aunjesejcht en mien Gott es.

Psalm 44
1 Dem Väasenja. Von de Säns Korah, Een Maskil ##(Belearung).
2 Gott, met onse Uahre ha wie jeheat, onse Vodasch ha ons vetalt daut groote Doone, de dü jewirtjt hast enn äare Doag, enn de Doag ver de oole Tiet.
3 Dü, met diene Haund hast dü Veltja vedreewe, en ahn ##(onse Vodasch) hast dü jeplaunt, Veltja hast dü venijcht, en ahn ##(onse Vodasch) hast dü vebreed.
4 Dan nijch derjch äa Schweat ha see daut Laund jeoawt, en nijch äa Oarm haft ahn jerad; sonda diene Rajchte en dien Oarm en daut Lijcht von dienem Aunjesejcht, wiel dü Wooljefaule aun ahn haudst.
5 Dü selfst best mien Tjeenijch {Ps.102,28}, o Gott; beed fe Joakopp de Help.
6 Derjch die woa wie onse Bedrenja vesteete;
derjch dienen Nome woa wie veklunje, dee jäajen ons oppstohne.
7 Dan nijch opp mien Boage vetrüe etj, en mien Schweat woat mie nijch rade.
8 Dan dü radst ons von onse Bedrenja, en onse Haussa hast dü beschämt.
9 Enn Gott riem wie onst dem gaunsen Dach, en dienen Nome woa wie eewijch preise. (Selah.)
10 Doch dü hast ons vestat en too schaunde jemoakt, en jintjst nijch üt met onsem Häa.
11 Dü leetst ons tridjtratje fe onse Bedrenja, en onse Haussa ha fe sich jeplindat.
12 Dü jeefst ons han aus Schlachtschop, en unja de Veltja hast dü ons vestreit.
13 Dü vekoffst dien Voltj omm een Jerinjet en hast äarem Pries nijch hüach jestalt.
14 Dü muakst ons too Schaund fe onse Nobasch, tom Spott en Schelle fe den, dee ons ommjäwe.
15 Dü muakst ons tom Sprijchwuat unja de Veltja, tom Kopp scheddre unja de Heide.
16 Dem gaunsen Dach es miene Schmacht ver mie, en de Schaund bedatjt mien Aunjesejcht,
17 wäajen de Stemm de Spetta en Lestara, wäajen de Fiend en de Rach jierijche.
18 Dit aules es äwa ons jekohme, en wie ha die nijch vejäte, noch faulsch jehaundelt jäajen dienen Bunt.
19 Ons Hoat es nijch tridj jegohne, en onse Schräd send nijch aufjeboage von dienem Wajch;
20 daut dü ons jeschloage hast aum Uat de Schakale, en ons bedatjt hast met dem Doodesschaute.
21 Wan wie dem Nome von onsem Gott vejäte haude en onse Henj no eenem framden Gott ütjestratjt haude,
22 wudd Gott daut nijch erforsche? Hee tjannt de Jeheemnese emm Hoat.
23 Dan omm dienet haulwe woa wie dem gaunsen Dach ommjebrocht, aus Schlachtschop send wie jeacht.
24 Wuak opp! Wuaromm schlapst dü, Harr? Wuak opp! Veloht ons nijch opp emma!
25 Wuaromm vestatjst dü dien Aunjesejcht, vejatst ons Elend en onse Bedretjung?
26 Dan onse Seel es enn dem Stoff jebetjt, ons Lief backt aunne Ead.
27 Stoh opp, ons too halpe, en erlees ons opp Grund diene Jnod!

Psalm 45
1 Dem Väasenja, no Schoschanim ##(Lelje). Von de Säns Korah; een Weissheitsleet, een Leed fe de Jeleefte.
2 Daut beweajcht mien Hoat vom gooden Wuat. Etj saj: Miene Jedijcht send fe dem Tjeenijch! Miene Tung es de Jriffel von eenem foadjem Schriewa.
3 Dü best prachtvolla aus Menschesäns, äwa diene Leppe es Jnod ütjegohte; doaromm haft Gott die eewijchlijch jesäajent.
4 Schnall dien Schweat omm de Hofte, dü Held, diene Pracht en diene Maistät!
5 En enn diene Maistät foah jletjlijch han omm daut Wuat de Woahrheit welle en de Saunftmoot en de Jerajchtijchtjeit; en Furjchtboaret woat die leahre diene Rajchte.
6 Diene Feilasch send schoap – Veltja faule unja die -, dee drinje de Tjeenijchs Fiend emm Hoat.
7 Dien Troon, o Gott, es emma en eewijch; een Zepta de Opprejchtijchtjeit es daut Zepta von dienem Ritj.
8 Jerajchtijchtjeit hast dü jeleeft en Gottloosijchtjeit jehausst: Doaromm haft Gott, dien Gott, die jesaulwt met Freidenseelj, mea aus diene Frind.
9 Miren en Aloe, Kassia send aule diene Tjleeda; üt Paulauste von Aulfenbeen freit die daut Seidespäl.
10 Tjeenijchsdajchta send unja diene Frües ##(Harlijche);
de Tjeenijin steit aun diene Rajchte enn Gold von Ophir.
11 Horjch, Dochta, en tjitj, en neij dien Uah; en vejat dien Voltj en dien Vodahüs!
12 En de Tjeenijch woat diene Scheenheit jefaule ##(jankre), dan hee es dien Harr:
Soo sie ahm unjadon ##(huldij am)!
13 En de Dajchta Tierus, dee Ritje ütem Voltj, woare met Jeschentja diene Jenst ##(Aunjesejcht) seatje.
14 Gauns Harlijch es de Tjeenijchs Dochta benne, von Gold jemoakt äa Tjleet;
15 emm bunt jemoaktem Tjleet woat see nom Tjeenijch jefeaht woare; Jungfrües hinja äa häa, äare Bejleita, woare no die jebrocht woare.
16 See woare met Freid en Jubel jefeaht, see gohne enenn enn dem Tjeenijchs Paulaust.
17 Aun diene Vodasch Städ woare diene Säns senne;
too Ferschte woascht dü ahn ennsate emm gaunsen Laund.
18 Etj well dienen Nome jedentje lohte derjch aule Jeschlajchta;
doaromm woare de Veltja die preise emma en eewijch.

Psalm 46
1 Dem Väasenja. Von de Säns Korah; opp Alamot, {1Chron.15,20-21} een Leed.
2 Gott es onse Tooflucht en Krauft, eene Help, enne Noot {2Chron.15,4} ritjlijch too finje.
3 Doaromm woa wie ons nijch ferjchte, wan uck de Ead sich veendat en wan de Boajch emm Hoat de Mäare wanke,
4 wan siene Wota toobe en schüme, von sienem Äwamoot scheddre de Boaj. (Selah.)
5 Een Stroom – siene Bäatja freie de Staut Gottes, daut Heilijchtum de Wohninje det Hejchsten.
6 Gott es enn äare Medd, see woat nijch wanke; Gott woat äa halpe biem Morje Aunfang.
7 Daut toobe de Veltja, de Tjeenijchritje wanke; hee lat siene Stemm schaule: De Ead schmelt.
8 Dee Gott (Harr) de Häaschoa es met ons, eene huage Burjch es ons de Gott Joakopps. (Selah.)
9 Kohmt, seeht de Dod Gottes (det Harrn), dee Schüdahauftjet aunjerejcht haft oppe Ead!
10 Dee de Tjrijchs beschwijcht bet aun daut Enj de Ead, dee de Boages vebratjt en dem Spiess veschleit, de Woages met Fia vebrennt.
11 Loht auf en ertjant, daut etj Gott sie! Etj woa erhoowe woare unja de Veltja,
etj woa erhoowe woare oppe Ead.
12 Gott (de Harr) de Häaschoa es met ons, eene huage Burjch es ons de Gott Joakopps. (Selah.)

Psalm 47
1 Dem Väasenja. Von de Säns Korah, een Psalm.
2 Jie, aule Veltja, klautscht enne Henj! Jjucht too Gott met eene Jubelstemm!
3 Dan Gott (de Harr), de Hejchsta, es furjchtboa, een groota Tjeenijch äwa de gaunse Ead.
4 Hee muak ons de Veltja unjadon, en de Natsjoone unja onse Feet.
5 Hee erwält fe ons, ons Oawgoot, dem Stolt Joakopps, dem hee jeleeft haft. (Selah.)
6 Gott es nehejcht jestäje unja Jubelklang, Gott (de Harr) unja Poosaune Klang.
7 Sinjt fe Gott, sinjt Psalme; sinjt Psalme onsem Tjeenijch, sinjt Psalme!
8 Dan Gott es Tjeenijch de gaunse Ead; sinjt Psalme met Ennsejcht. {Ps.32,1-}
9 Gott rejeat äwa de Veltja; Gott haft sich opp dem Troon siena Harlijchtjeit jesat.
10 De Stotlijche de Veltja ha sich vesaumlt aus een Voltj Gottes Obrahams; dan de Schilda de Ead send Gottes; hee es sea erhoowe.

Psalm 48
1 Een Psalm –  Leed. Von de Säns Korah.
2 Groot es Gott (de Harr) en sea too lowe enn de Staut von onsem Gott opp sienem heiljen Boajch.
3 Scheen erhäwt sich, eene Freid de gaunse Ead, de Boajch Zion, aun de Nuadsied, de Staut vom grooten Tjeenijch.
4 Gott es bekaunt enn äare Paulauste aus eene huage Burjch.
5 Dan tjitj, de Tjeenije haude sich vesaumlt, weare aulatoop doatoo jekohme.
6 See sache, doa staunde see; see vefeade sich, änjstlijch rande see wajch.
7 Een zettre äwavoll ahn doa, Angst aus eene Jebuarende.
8 Derjch dem Oostwind veschmatascht dü de Tarsus Schäp.
9 Aus wie jeheat haude, soo hab wie daut jeseehne enn de Staut Gottes (det Harrn) de Häaschoa, enn de Staut von onsem Gott: Gott woat ahn faust moake bet enn Eewijchtjeit. (Selah.)
10 Wie jedentje, o Gott, aun diene Jnod, emm Benaschten von dienem Tempel.
11 Aus dien Nome, Gott, soo es dien Riem bet aum Enj de Ead; met Jerajchtijchtjeit es jefellt diene Rajchte.
12 Daut freit sich de Boajch Zion, daut selle juble de Dajchta Judas omm diene Jerejchte welle.
13 Ommgoht Zion en ommtjreest ahm, talt siene Torms,
14 seeht jenau aun siene Mia, goht derjch siene Paulauste,
doamet jie et wiedahans dem Jeschlajcht vetale tjenne!
15 Dan disa Gott es ons Gott emma en eewijch! Hee woat ons feahre bet aun dem Doot.

Psalm 49
1 Dem Väasenja. Von de Säns Korah, een Psalm.
2 Dit heat, jie, aule Veltja; nehmt daut too Uahre, aule Bewohna de Welt;
3 soo aus Menschesäns aus Mannasäns, Ritje en Oame aulatoop!
4 Mien Mül saul Weissheit räde, en daut Dentje enn mienem Hoat saul Ennsejcht senne.
5 Etj well mien Uah too eenem Spruch hanhoole, mien Rotsel bie de Hoap opmoake.
6 Wuaromm sull etj mie enn Ieble Doag ferjchte, wan dee äare Onnjerajchtijchtjeit, dee mie oppe Hacke send, mie ommrinjt,
7 dee opp äa Vemäje vetrüe en met äarem grooten Ritjdom sich rieme?
8 Enn tjeenem Faul kaun wäa sienen Brooda erleese, hee kaun nijch Gott sien Leesejelt jäwe,
9 (dan dia es de Erleesung äare Seel, en hee mott doavon aufstohne opp eewijch),
10 daut hee fe emma läft, de daut Grauf nijch sitt.
11 Dan hee sitt, daut de Weise stoawe, daut de Onnweise en de Noa met eenaunda ommkohme en fe aundre äa Vemäje lohte.
12 Äa Jedanke es, daut äare Hiesa enn Eewijchtjeit stohne, äare Wohninje von Jeschlajcht too Jeschlajcht; see nane Lenda no äarem Nome.
13 En de Mensch, dee enn Aunseehne es, blift nijch; hee es aus daut Veeh, daut vetiljt woat.
14 Disa, äa Wajch es äare Noaheit; en dee no ahn kohme, ha Wooljefaule aun äare Wead. (Selah.)
15 Maun lajcht ahn emm Scheol aus Schop, de Doot weidet ahn; en tiedijch Zemorjess harsche de Opprejchtje äwa ahn; en äare Jestault woat de Scheol vetäaje, ohne daut see eene Wohninj haft.
16 Oba Gott woat miene Seel erleese von de Jewault emm Scheol; dan hee woat mie oppnehme. {1Mose5,24} (Selah.)
17 Ferjcht die nijch, wan een Maun sich ritj moakt, wan sich vejratat de Harlijchtjeit enn sienem Hüs.
18 Dan wan hee stoawt, nehmt hee daut aules nijch met; siene Ritjdom foljt ahm nijch hinjaraun.
19 Wan hee uck siene Seel enn sienem Läwe säajend, – en maun woat die lowe,
wan dü die selfst goodet deist -,
20 see woat kohme nom Jeschlajcht siene Vodasch; see woare niemols mea daut Lijcht seene.
21 De Mensch, de enn Aunseene es en tjeene Ennsejcht haft, es aus daut Veeh, daut vetäajt woat.

Psalm 50
1 Een Psalm; von Asaf.
De Majchtja, Gott, de Harr, haft jerät en roopt de Ead vom Oppgang de Sonn bet no äarem Unjagang.
2 Üt Zion, de Scheenheit Vollendunk, schient Gott väa.
3 Ons Gott tjemt, en hee woat nijch stell senne; Fia frat ver ahm häa, en omm ahm room stormt daut jewaultijch.
4 Hee roopt dem Himmel boowe en de Ead, omm sien Voltj too rejchte:
5 „Vesaumlt mie miene Fromme, dee mienen Bund jeschlohte ha biem Opfa!“
6 En de Himmel vetjindje siene Jerajchtijchtjeit, dan Gott es daut, dee rejchte deit. (Selah.)
7 „Horjch, mien Voltj, en etj well räde, Iesrael, en etj well jäajen die zeije! Etj sie Gott, dien Gott.
8 Nijch wäajen diene Schlachtopfa schell etj die, en diene Brauntopfa send bestendijch ver mie.
9 Etj woa nijch een Stia üt dienem Hüs nehme, noch Batj üt diene Häade.
10 Dan aule Tiare emm Woold send miene, daut Veeh opp düsent Boaj.
11 Etj tjann aule Väajel opp de Boaj, en Tiere opp dem Feld {Ps.80,14} ##(aules waut sich bewäajcht) send ##(es) mie bekaunt.
12 Wan mie hungad, etj wudd daut die nijch saje; dan miena es de Eadtjreiss en waut äa fellt.
13 Saul etj daut Fleesch von Osse äte en daut Bloot von Batj drintje?
14 Opfa Gott Dank, en betohl dem Hejchsten dien Vespräatje;
15 en roop mie aun aum Dach de Bedrenjnis: Etj well die rade, en dü woascht mie eare!“
16 Oba tom Gottloosen sajcht Gott: „Waut hast dü von miene Satzunge too räde en mien
Bund enn dien Mül too nehme?
17 Dü hast de Zucht jehausst en miene Wead hinja die jeschmäte.
18 Wan dü eenen Deef sachst, soo jintjst dü jearen met ahm omm, en dien Deel wea met Eehebrätja.
19 Dien Mül leetst dü loos tom Beesen, en diene Tung flajcht Läajes.
20 Dü sautst doa, rädst jäajen dienen Brooda, jäajen dem Sän diene Mutta deist dü schelle.
21 Daut hast dü jedohne, en etj wea stell; dü dochst, etj sie gauns aus dü.
Etj woa die strofe en et die verre Uage stale“.
22 Dit moatjt doch, dee jie Gott vejäte, doamet etj nijch veriet, en tjeen Rada es doa!
23 Wäa Dank opfat, veharlijcht mie, en wäa sienen Wajch ennrejcht,
ahm woa etj daut Heil Gottes seehne lohte.

Psalm 51
1 Dem Väasenja. Een Psalm von Doft,
2 aus de Profeet Natan no ahm tjeem, no dem hee no Batseba ennjegohne wea.
3 Sie mie jnädijch, o Gott, no diene Jnod: No diene groote Erboarmung tilj miene Äwaträdunge!
4 Wausch mie gauns von miene Onnjerajchtijchtjeit, en reinij mie von miene Sinde!
5 Dan etj tjann miene Äwaträdunge, en miene Sind es stendijch ver mie.
6 Jäajen die, jäajen die auleen ha etj jesindijcht, en etj ha jedohne, waut beese es enn diene Uage; doamet dü jerajchtfoadijcht woascht, wan dü rädst, rein jefunge, wan dü rejchst.
7 Tjitj, enn Onnjerajchtijchtjeit sie etj jebuare, en enn Sinde haft mie miene Mutta emfange.
8 Tjitj, dü hast aun de Ennere Woahrheit Lost, en emm Veborjnen woascht dü mie Weissheit tjanne leahre.
9 Entsidij mie met Iesop, en etj woa rein senne; wausch mie, en etj woa witta senne aus Schnee.
10 Loht mie Jubel en Freid heare, soo woare dee Jläda froohlocke, dee dü veschloage hast.
11 Vestopp dien Aunjesejcht fe miene Sinde, en tilj miene aule Onnjerajchtijchtjeite!
12 Schauf enn mie, Gott, een reinet Hoat, en moak enn mienem Enneren eenen fausten Jeist!
13 Vesteet mie nijch von dienem Aunjesejcht, en dem Jeist diene Heilijchtjeit nehm nijch von mie!
14 Jeef mie wada de Freid aun dienem Heil, en met eenem welljem Jeist stett mie!
15 Etj well de Äwaträda diene Wäaj leahre, en de Sinda woare no die tridj kohme.
16 Rad mie vonne Blootschuld, Gott, dü Gott von mienem Heil, soo woat miene Tung juble en preise diene Jerajchtijchtjeit.
17 Harr, moak miene Leppe op, en mien Mül woat dien Loff vetjindje.
18 Dan dü hast tjeene Lost aun Schlachtopfa, sest wudd etj dee jäwe; aun Brauntopfa hast dü teen Wooljefaule.
19 De Opfa Gottes send een jebroakna Jeist; een jebroaknet en veschloagnet Hoat woascht dü, Gott, nijch veachte.
20 Doo Zion Goodet enn diene Gonst; bü de Mia Jerusalems.
21 Dan woascht dü Lost ha aun Opfa de Jerajchtijchtjeit, aun Brauntopfa en Gaunsopfa; dan woat maun Stiasch opfre opp dienem Aultoa.

Psalm 52
1 Dem Väasenja. Een Maskil ##(Belearung) von Doft,
2 aus Doeg, de Edomieta, kaum en Saul berejcht en ahm säd: Doft es enn daut Hüs Ahimelechs jekohme.
3 Waut riemst dü die met de Boosheit, dü Jewaultmaun? De Jnod Gottes blift dem gaunsen Dach.
4 Vedoawe sennt diene Tung, aus een jeschläpnet Schäamassa eewst dü Läajes.
5 Dü hast daut Beese mea jeleeft, aus daut Goode, de Läajes mea aus Jerajchtijchtjeit too räde. (Selah.)
6 Dü hast aule Vedoawenswead jeleeft, dü Läajes Tung.
7 Gott woat die uck fe emma venijchte; hee woat die packe en die rütriete üt dem Zelt en die entwartle ##(ütrit) üt dem Laund de Läwendje. (Selah.)
8 En daut woare de Jerajchte seene en sich ferjchte, en see woare äwa ahn lache:
9 „Seeh dem Maun, de Gott nijch too siene Tooflucht muak, sonda opp sien grootet Ritjdom vetrüd, derjch siene Jiea stoatj wea!“
10 Oba etj sie aus een jreena Eeljboom emm Hüs Gottes; etj vetrü oppe Leew Gottes emma en eewijch.
11 Etj woa die preise enn Eewijchtjeit, wiel dü daut jedohne hast; en opp dien Nome woa etj hope – wiel hee goot es – ver diene Fromme.

Psalm 53
1 Dem Väasenja, no Mahalat. Een Maskil ##(Belearung) von Doft.
2 Een Noa sajcht enn sienem Hoaten: Daut jeft tjeenen Gott! See ha vedorwe jehaundelt en ha oppscheislijch daut Onnrajcht jeeewt; doa es tjeena, dee Goodet deit.
3 Gott haft vom Himmel erauf jetjitjt opp de Menschetjinja, omm too seene, auf een Vestendja doa es, eena, de Gott seatjt.
4 Een jiedra von ahn es aufjefolle, see send aulatoop vedorwe; doa es tjeena, dee Goodet deit, uck nijch eena.
5 De ha tjeene Ertjantnis, de Fräfel doone, dee mien Voltj fräte, aus aute see Broot? Gott roope see nijch aun.
6 Doa äwafoll ahn een Schratj, ohne daut een Schratj doa wea; dan Gott haft de äare Jebeen vestreit, dee die beloagade. Dü hast ahn beschämt, dan Gott haft ahn veschmäte.
7 O daut üt Zion de Radunge Iesraels doa weare! Wan Gott de Jefangenschoft von sienem Voltj aufdreit, saul Joakopp juble, Iesrael sich freie.

Psalm 54
1 Dem Väasenja, met Seidespäl. Een Maskil ##(Belearung) von Doft.
2 Aus de Sifita kaume en too Saul säde: Haft Doft sich nijch bie ons vestoake?
3 Gott, derjch dienen Nome rad mie, en schauf mie Rajcht derjch diene Macht!
4 Gott, hea mien Jebäd, nehm too Uahre de Räd ##(Wead) üt mienem Mül!
5 De Framde send jäajen mie oppjestohne, en Jewaultje trachte no mienem Läwe; dee ha Gott nijch ver sich jestalt. (Selah.)
6 Tjitj, Gott es mien Halpa; de Harr es unja den, dee miene Seel stette.
7 Hee woat daut Beese miene Fiend tridjjäwe; {Ps.56,3;59,11} no diene Woahrheit venijcht ahn!
8 Opfre well etj die met Friewellijchtjeit; dienem Nome well etj preise, Gott (Harr), dan hee es goot.
9 Dan üt aule Bedrenjnise haft hee mie jerad; en mien Uag haft siene Lost jeseehne aun miene Fiend.

Psalm 55
1 Dem Väasenja, met Seidespäl. Een Maskil ##(Belearung) von Doft.
2 Nehm too Uahre, o Gott, mien Jebäd, en vestäatj die nijch, en vestäatj die nijch fe mienem Bedde.
3 Horjch opp mie en auntwuad mie! Etj err ommhäa enn miene Kloag en mott stäne,
4 fe de Fiendes Stemm, fe de Bedretjung de Gottloose; dan dee schmiete Onnheil opp mie, en emm Zorn fiende see mie aun.
5 Mien Hoat änjst sich enn mienem Ennalijchen, en Doodesschratj ha mie befaule.
6 Ferjcht en Zettre kohme aun mie, en Schauda bedatjt mie.
7 En etj säd: O daut etj Flijchte haud aus eene Duw! Etj wull hanfleaje en rühe.
8 Tjitj, etj well wiet wajch fleaje, etj well enne Wieste äwanachte. (Selah.)
9 Etj wull schwind wajch rane fe dem stoatjen Wind, fe dem Storm.
10 Venijcht, Harr, deel äare Tung! Dan Jewault en Stried ha etj enn de Staut jeseehne.
11 Dach en Nacht moake see de Runde omm äa, opp äare Mia; en Onnrajcht en Onnheil send enn äare Medd.
12 Fräfel es enn äare Medd, en Bedretjung en Läajes gohne nijch von äarem Moatjt.
13 Dan nijch een Fient es daut, dee mie vespott, sest wudd etj daut vedroage; nijch mien Haussa esset, dee jäajen mie groot jedohne haft, sest wudd etj mie fe ahm vestäatje;
14 sonda dü, een Mensch mienesjlitjen, mien Frind en mien Vetrüda;
15 dee wie vetrüden Ommgang meteenaunda fläaje, emm Hüs Gottes jinje met de Menj.
16 De Doot woat ahn äwarausche, muchte see läwendijch rauffoare enn dem Scheol, dan Boosheit es enn äare Wohninj, enn äarem Enneren.
17 Oba etj, etj roop too Gott, en Gott (de Harr) woat mie rade.
18 Oppenowend en zemorjess en oppmeddach mott etj kloage en stäne, en hee heat miene Stemm.
19 Hee haft miene Seel enn Fräd erleest üt dem Kaumf jäajen mie; dan met väle send see jäajen mie jewäse.
20 Gott woat heare, en ahn deemütje, – hee troont von oole Tiede häa (Selah.), wiel daut tjeene Endaniss bie ahn jefft en see Gott nijch ferjchte.
21 Hee haft siene Henj ütjestratjt jäajen dee, dee met ahm enn Fräd weare; sienen Bund haft hee jebroake.
22 Glaut send de Maltjseete Wead enn sienem Mül, en Tjrijch es sien Hoat; schmiedijch aus Eelj send siene Wead, en see send jetrockne Schweata.
23 Laj opp Gott (dem Harrn), waut die opperlajcht es, en hee woat die erhoole; hee woat niemools toolohte, daut de Jerajchta wankt!
24 En dü, Gott, woascht ahn raufsteete enn de Vedoawniss Kühl; de Manna det Bloots en Läajes woare nijch bet de Halft äare Doag brinje. Oba etj woa opp die vetrüe.

Psalm 56
1 Dem Väasenja. No: "De Düw von de wiede Terebinte”. Von Doft, een Jedijcht,
aus de Filista ahm enn Gat jreepe.
2 Sie mie jnädijch, o Gott! Dan de Mensch schnaupt no mie. Hee bedretjt mie, enndem hee mie dem gaunsen Dach betjampft.
3 Daut schnaupe miene Fiend dem gaunsen Dach; dan väle betjamfe mie emm Stolt.
4 Aun dem Dach, aus etj mie änjst, vetrü etj opp die.
5 Enn Gott woa etj sien Wuat rieme; opp Gott vetrü etj, etj woa mie nijch ferjchte;
waut sull daut Fleesch mie doone?
6 Miene Wead vedreie see dem gaunsen Dach, aule äare Jedanke send jäajen mie tom Beesen.
7 See schoare sich toop, vestäatje sich, see beobachte miene Footstaupe, wiel see opp miene Seel lüare.
8 Sull bie äarem Fräfel fe ahn radung senne? Emm Zorn schmiet de Veltja rauf, o Gott!
9 Dü talst miene Kloage. Laj miene Trone enn dien Schlauch; send dee nijch enn dienem Buak?
10 Dan woare miene Fiend tridj gohne, aun dem Dach, doa etj roop; daut weet etj, daut Gott fe mie es.
11 Enn Gott woa etj rieme daut Wuat, emm Harrn woa etj rieme daut Wuat.
12 Etj vetrü opp Gott; etj woa mie nijch ferjchte; waut sull de Menschen mie doone?
13 Opp mie, o Gott, send diene Jelownise, etj woa die Dankopfa tridj jäwe.
14 Dan dü hast miene Seel vom Doot jerat, jo, miene Feet vom Faule, omm too waundle ver dem Aunjesejcht Gottes emm Lijcht de Läwendje.

Psalm 57
1 Dem Väasenja. „Vedoaw nijch!“ Von Doft, een Jedijcht, aus hee ver Saul enn de Heel rand.
2 Sie mie jnädijch, o Gott, sie mie jnädijch! Dan miene Seel nehmt Tooflucht bie die, en etj well Tooflucht nehme emm Schaute von diene Flijchte, bet daut Vedoawe vebie jetrocke es.
3 Too Gott, dem Hejchsten, well etj roope, no dem Gott, dee daut fe mie vollendet.
4 Vom Himmel woat hee schetje en mie rade; hee moakt dee tom Spott, dee no mie schnaupe. (Selah.) Gott woat siene Jnod en siene Woahrheit schetje.
5 Enne Medd unja Leiws es miene Seel, unja Flaumespiende lidj etj, unja Menschetjinja, den äare Täne Spiesse en Feilasch send, en äare Tunge een schoapet Schweata es.
6 Erhäw die äwa de Himmel, o Gott! Äwa de gaunse Ead es diene Harlijchtjeit!
7 Een Nat ha see miene Schräd reed jemoakt, miene Seel betjt sich dohl; eene Kühl ha see fe mie jegrowt, see send enn äare Medd enenn jefolle. (Selah.)
8 Faust {Ps.108,2-6} es mien Hoat, o Gott, faust es mien Hoat! Etj well sinje en Psalme sinje.
9 Woak opp, miene Seel ##(Ea) {Ps.7,6}! Woakt opp, Hoap en Zitha! Etj well daut Morjeroot oppwatje.
10 Etj well die preise, Harr, unja de Veltja, well die besinje unja de Natsjoone.
11 Dan groot bet too dem Himmel es diene Jnod, en bet too de Woltje diene Woahrheit.
12 Erhäw die äwa de Himmel, o Gott! Äwa de gaunse Ead es diene Harlijchtjeit!

Psalm 58
1 Dem Väasenja. „Vedoaw nijch“ Von Doft. Een Jedijcht.
2 Räd jie wertjlijch Jerajchtijchtjeit derjch Vestomme? Rejcht jie Opprejchtijch, jie Menschetjinja?
3 Jo, emm Hoate eew jie Onnjerajchtijchtjeit; de Jewault jüne Henj wäaj jie auf emm Laund.
4 Aufjegohne send de Gottloose vom Muttaschoot aun, daut erre vom Muttalief aun de Läajna.
5 Jeft ha see aus Schlangejeft, aus eene doowe Ottaschlang, dee äa Uah veschlit,
6 dee nijch heat opp de Stemm de Beschwäara, de Zaubra, dee de Zaubasprüjche vesteit.
7 Veschmata, o Gott, äare Täne enn äarem Mül, bräatj üt daut Jebiss de junge Leiws, Gott (Harr)!
8 Loht dee vegohne aus Wota, dee verane! Hee lajcht siene Feilasch aun, soo send see aus aufjestompt.
9 Loht ahn senne aus eene Schnidj, dee veschmelt en vejeit, aus de Väljeburt bie eene Frü, dee de Sonn niemools jeseehne haft.
10 Eeha jüne Tap de Stachel moatje, woat hee ahn, fresch oda brennend, wajch blose.
11 De Jerajchta woat sich freie, wan hee de Rache sitt; hee woat siene Feet em Bloot de Gottloose bode.
12 En de Mensch woat saje: Jewess, daut jeeft Loon fe dem Jerajchten; jewess, daut jeeft eenen Gott, dee oppe Ead rejchte deit.

Psalm 59
1 Dem Väasenja, „Vedoaw nijch!“ von Doft, een Jedijcht, aus Saul schetjt, en sien Hüs bewacht, omm ahm ommtobrinje.
2 Moak mie frie von miene Fiend, mien Gott! Satt mie enn Sejchaheit ver den, dee sich jäajen mie opphäwe!
3 Moak mie frie von den, dee Fräfel doone, en rad mie fe de Blootmensche!
4 Dan tjitj, see lüare opp miene Seel; Stoatje saumle sich jäajen mie ohne miene Äwaträdung en ohne miene Sinde, Gott (Harr)!
5 Ohne eene Schuld mienasieds rane en moake see sich reed; woak opp, mie entjäajen, en seeh!
6 Jo, dü, Harr, Gott de Häaschoa, Gott Iesraels, woak opp, omm aule Heide heimtoseatje! Sie tjeenem jnädijch von de trüloose Fräfla! (Selah.)
7 Oppenowend kohme see tridj, hiele aus de Hunj en gohne omme Staut.
8 Tjitj, üt äarem Mül sprüdle see Beeset väa, Schweata send opp äare Leppe – dan: “Wäa heat?”
9 Dü oba, Gott (Harr)woascht äwa ahn lache, woascht aule Heide vespotte.
10 Miene Krauft, opp die well etj achte; dan Gott es miene huage Burjch.
11 Mien Gott woat mie met siene Leew ##(Jnod) entjäajen kohme; Gott woat mie miene Lost seene lohte aun miene Fiend.
12 Moak ahn nijch doot, doamet mien Voltj daut nijch vejat; loht ahn ommhäa erre derjch diene Macht, en schmiet ahn dohl, Harr, ons Schilt!
13 De Sind enn äarem Mül es daut Wuat äara Leppe; soo loht ahn jefange woare enn äarem Stolt en wäajen dem Fleatje en wäajen de Läajes, de see ütspräatje!
14 Moak een Enj emm Oaja, moak een Enj, daut see nijch mea send, enn ertjane, daut Gott enn Joakopp harscht bet aun de Enj de Ead! (Selah.)
15 En aum Owent kohme see tridj, hiele aus de Hunj, en ommtjreese de Staut.
16 See rane ommhäa no Speise; see äwanachte, wan see uck nijch saut send.
17 Oba etj well sinje von diene Macht, en Zemorjess bejuble diene Jnod; dan dü best mie eene huage Burjch jewäse en eene Tooflucht aum Dach miene Bedrenjnis.
18 Die, miene Macht ##(Krauft), well etj Psalme sinje; dan Gott es miene huage Burjch, de Gott miene Leef.

Psalm 60
1 Dem Väasenja. No Schuschan – Edut. Een Jedijcht von Doft, tom Leahre,
2 aus hee met de Syra von Mesopotamean en met de Syra von Zoba, en Joab tridjkaum en de Edomieta emm Soltdohl schluach, twalf dusent Maun.
3 Gott, dü hast ons vestat, hast ons vestreet, best zornijch jewäse; feah ons wada tridj!
4 Dü hast daut Laund jescheddat, hast daut veräte; heel siene Räte, dan daut wankt!
5 Dü hast dien Voltj Hoadet seehne lohte, dü hast ons met Taumelwien jedrentjt.
6 den, dee die ferjchte, hast dü een Panier jejäft, daut sich opphäwe omm de Woahrheit welle. (Selah.)
7 Doamet diene Jeleefte befriet woare, rad derjch diene Rajchte en erhea ons! {Ps.108, 7-14}
8 Gott haft jeräd enn sienem Heilijchtum: Etj well froohlocke, well Siechem vedeele en daut Sukkot Dohl ütmäte.
9 Gilead es mient, en Manase es mient, en Efraim es Schutz fe mien Haupt, Juda mien Harschastock ##(Zepta).
10 Moab es miene Wauschkomm, opp Edom well etj miene Schoo schmiete; Filista, juche ##(juble) mie too.
11 Wäa woat mie enn de fauste Staut feahre, wäa woat mie bet no Edom leide?
12 Nijch dü, Gott, dee dü ons veschmäte hast, en nijch üttrockst, o Gott, met onse Häasch?
13 Jeff ons Help vom Bedrenja! Mensche Radinj es Droch ##(iedel).
14 Met Gott woa wie majchtje Dode doone; en hee woat onse Bedrenja veklunje.

Psalm 61
1 Dem Väasenja, met Seidespäl. Von Doft.
2 Hea, Gott, mien Schriee, hea opp mien Jebäd!
3 Vom Enj de Ead woa etj no die roope, wan mien Hoat veschmacht; dü woascht mie opp eenem Fäls leide, dee mie too hüach es.
4 Dan dü best mie eene Tooflucht jewäse, een stoatja Torm, ver dem Fiend.
5 Etj woa enn Eewijchtjeit enn dienem Zelt vewiele, woa Tooflucht nehme tom Schutz diene Flijchte. (Selah.)
6 Dan dü, Gott, hast opp mienem Vespräatje jeheat, hast mie dee äa Oawgoot jejäft, dee dienen Nome ferjchte.
7 Dü woascht Doag doatoo doone too de Tjeenijchsdoag; siene Joahre woare senne aus Jeschlajchta en Jeschlajchta.
8 Hee woat enn Eewijchtjeit bliewe ver dem Aunjesejcht Gottes. Bestal Jnod en Woahrheit, daut see ahn bewoare!
9 Soo woa etj dienen Nome emma besinje, enndem etj miene Vespräatje Dach fe Dach betohl.

Psalm 62
1 Dem Väasenja. No Jedutun. Een Psalm von Doft.
2 Bloos opp Gott vetrüt stell miene Seel, von ahm tjemt miene Radung.
3 Bloos hee es mien Fäls en miene Radung, miene huage Burjch; etj woa nijch väl wanke.
4 Woo lang well jie jäajen eenen Maun aunjriepe, jie aula ahm dohlriete aus eene äwahenjende Waund, eene aunjestade Mia?
5 See plone bloos, ahm von siene Hejcht too schmiete; see ha Wooljefaule aun de Läajes; met äarem Mül säajne see, en enn äarem Enneren fletje see. (Selah.)
6 Bloos opp Gott vetrüt stell miene Seel, dan von ahm tjemmt miene Hopninj.
7 Bloos hee es mien Fäls en miene Radung, miene huage Burjch; etj woa nijch wanke.
8 Opp Gott rüht mien Heil en miene Ea; de Fäls miene Krauft, miene Tooflucht, es mien Gott.
9 Vetrüt opp ahm aule Tiet, o Voltj! Sched jün Hoat ver ahm üt! Gott es onse Tooflucht. (Selah.)
10 Bloos Frodem send de Menschesäns, Läajes de Mannasäns. Opp de Wijchtschol gohne see nehejcht, see send aulatoop leijchta aus een Frodem.
11 Vetrüt nijch opp Jewault, en satt nijch iedle Hopninj opp Raup; wan daut Ritjdom wausst, soo satt jün Hoat nijch doaropp.
12 Eenmol haft Gott jerät, tweemol ha etj dit jeheat, daut de Macht bie Gott es.
13 En dien, o Harr, es de Jnod; dan dü vetiljst eenem jiedrem no sienem Woatj.

Psalm 63
1 Een Psalm von Doft, aus hee enn de Wieste Juda wea.
2 Gott, dü best mien Gott! Tiedijch seatj etj die. Daut darscht miene Seel no die, mien Fleesch velangt no die enn eenem dräjen en meedem Laund one Wota –
3 soo aus etj die aunjetjitjt ha emm Heilijchtum, omm diene Macht en diene Harlijchtjeit too seene.
4 Dan diene Jnod es bäta aus Läwe; miene Leppe woare die rieme.
5 Soo woa etj die preise enn mienem Läwe, miene Henj opphäwe enn dienem Nome.
6 Aus von Moatjt en Fat woat miene Seel saut woare, en met jubelnde Leppe woat mien Mül lowe,
7 wan etj aun die dentj opp mienem Loaga, äwa die senn enne Nachtwoak.
8 Dan dü best mie too ne Help jewäse, en etj woa juble emm Schaute diene Flijchte.
9 Miene Seel henjt aun die, diene Rajchte helt mie faust.
10 Oba jane, dee no mienem Läwe trachte, omm daut too vedoawe, woare enn de unjaschte Uate de Ead enenn gohne.
11 Maun woat ahn de Jewault vom Schweat hanjäwe, Aundeel de Schakale woare see senne.
12 En de Tjeenijch woat sich freie enn Gott; rieme woat sich jiedra, dee bie ahm schweat; dan daut Mül de Läajes Rädende woat vestoppt woare.

Psalm 64
1 Dem Väasenja. Een Psalm von Doft.
2 Hea, Gott, miene Stemm enn mienem Kloage; vom Schratj miene Fiend bewoa mien Läwe!
3 Bewoa mie fe dem jeheemen Rot de Iebel doone, fe de Menj, dee Fräfel doone,
4 dee äare Tung jeschoapt ha aus een Schweat, äa Feila aunjelajcht, bettret Wuat,
5 omm em Vestäatj opp dem Onnschuldjen too scheete: Platzlijch scheete see opp ahm en änjste sich nijch.
6 See stoatje sich enn eene beese Sach; see räde doavon, Schlenje too vestoppe;
see saje: „Wäa woat ons seene?”
7 See senne Fräfelhauft: „Wie ha daut foadijch, de Plon es ütjedocht!” En eenem jiedrem sien Ennalijchet en Hoat es deep.
8 Oba Gott woat opp ahn scheete – platzlijch tjeemt een Feila: Äare Wunde send doa.
9 En see woare tom Faul jebrocht, äare Tung tjeemt äwa ahn; aula, dee ahn seene, woare dem Kopp scheddre.
10 En aule Mensche woare sich ferjchte en daut Doone Gottes vetjindje en sien Woatj beachte.
11 De Jerajchta woat sich enn Gott (em Harrn) freie en bie ahm Tooflucht seatje; en aule von Hoate Opprejchtje woare sich rieme.

Psalm 65
1 Dem Väasenja. Een Psalm. Von Doft. Een Leed.
2 Die daut Stellsenne de Loffjesang, o Gott, enn Zion, en die woat betohlt woare daut Vespräatje.
3 Dü Erheara de Jebäda! No die woat kohme aulet Fleesch.
4 Onnjerajchtijchtjeite ha mie äwawaultijt; onse Äwaträdunge, dü woascht dee vejäwe.
5 Seelijch dee, dem dü erwälst en noda kohme latst, daut hee enn dienem Väahoff wohnt! Wie woare saut woare met dem Goodem enn dienem Hüs, dienem heiljem Tempel.
6 Dü woascht ons auntwuade derjch furjchtboare Dinje enn Jerajchtijchtjeit, Gott ons Heil ##(Radung) dü Hopninj fe aule Enj de Ead en de wiede Mäasch,
7 dee de Boaj fauststalt derjch siene Krauft, ommgortet es met Macht,
8 dee doa stellt daut Brüzhe de Mäasch, daut Brüzhe äare Walle en daut Toobe de Natsjoone.
9 En daut ferjchte sich de Bewohna de Enj de Ead, fe diene Teatjen;
dü bewirtjst, daut de Morje en Owent oppgang juble.
10 Dü hast de Ead besatt en äa äwaflissijch jemoakt, dü muakst dee sea ritj: Gottes Stroom es voll Wota. Dü muakst äa Jeträajd reed, wann dü dee soo reedjemoakt hast.
11 Dü drentjst äare Foahre, moakst jlitj äare Tjlieta, dü moakst de weatj met Blies ##(Räajen), säajenst äa Jewauss.
12 Dü hast daut Joah met dienem Goot jekroont, en diene Spuare send von Fat.
13 De Weidstape send fatijch, en met Jubel ommgorte sich de Aunboajch.
14 De Weide betjleede sich met Häade, en de Schluchte bedatje sich met Jeträajd; see juble, jo, see sinje.

Psalm 66
1 Dem Väasenja. Een  Leed, een Psalm.
Jubelt Gott, de gaunse Ead!
2 Besinjt too Ea sienem Nome, moakt harlijch sien Loff.
3 Sajcht too Gott: Woo furjchtboa send diene Woatje! Wäajen diene groote Macht doone sich unjadon diene Fiend met schmeijchle.
4 Dee gaunse Ead woat die aunbäde en die Psalme sinje; see woat dienen Nome besinje. (Selah.)
5 Kohmt en seeht de Woatje Gottes; furjchtboa es hee enn sienem Doone jäajen de Menschetjinja.
6 Hee vewaundelt daut Mäa enn dräjet Laund, see jinje too Foot derjch dem Stroom;
doa freid wie ons enn ahm.
7 Hee harscht eewijch derjch siene Macht; siene Uage beobachte de Veltja. Daut sich de Wadaspanstje nijch erhäwe. (Selah.)
8 Lofft, jie Veltja, onsem Gott, en loht heare de Stemm von sienem Rüm;
9 dee onse Seel aum läwe erhelt en nijch toojelohte haft, daut onse Feet wanke!
10 Dan dü hast ons jeproowt, o Gott, dü hast ons jereinijcht, aus maun Selwa reinijcht.
11 Dü hast ons emm Nat jebrocht, hast eene dretjende Laust opp onse Hofte jelajcht.
12 Dü hast Mensche opp onse Tjap riede lohte; wie send emm Fia en emm Wota jekohme, oba dü hast ons rütjefeat tom Äwafluss.
13 Etj well met Brauntopfa enn dien Hüs enenn gohne, well die mien Vespräatje betohle,
14 too dem sich miene Leppe wiet opjemoakt ha, en dee mien Mül enn miene Bedrenjnis ütjesproake haft.
15 Brauntopfa von Mastfee well etj die opfre met Ruakwoatj von Batj; Rinda met Batj well etj opfre. (Selah.)
16 Kohmt, heat too, aula, dee jie Gott ferjchte, en etj well vetale, waut hee aun miene Seel jedohne haft.
17 Too ahm roopt etj met mienem Mül, en siene Erhäwung wea unja miene Tung.
18 Wann etj daut enn mienem Hoate opp Onnrajcht aufjeseehne ha, soo haud de Harr nijch jeheat.
19 Doch Gott haft jeheat, hee haft jemoatjt opp de Stemm enn mienem Jebäd.
20 Jesäajent es Gott, dee mien Jebäd nijch aufjewäse haft, en siene Huld von mie nijch aufjedreit haft.

Psalm 67
1 Dem Väasenja. Met Seidespäl. Een Psalm.
2 Gott sie ons jnädijch en säajen ons, hee loht sien Aunjesejcht äwa ons dache, (Selah.)
3 doamet maun oppe Ead dienen Wajch ertjant, unja aule Veltja diene Radung.
4 Daut woare die de Veltja preise, o Gott; daut woare die aule Veltja preise.
5 Daut woare sich freie en juble de Natsjoone; dan dü woascht de Veltja jerajcht rejchte, en de Natsjoone oppe Ead, dü woascht ahn leide. (Selah.)
6 De Veltja woare die preise, o Gott; aule Veltja woare die preise.
7 De Ead jefft äare Frucht; Gott, onsa Gott, woat ons säajne.
8 Gott woat ons säajne, en aule Enj de Ead woare ahm ferjchte.

Psalm 68
1 Dem Väasenja. Von Doft. Een Psalm, een Leed.
2 Mucht Gott oppstohne! Daut siene Fiend sich vestreie, en siene Hossa fe ahm rane!
3 Aus Rüak vejoagt woat, soo woascht dü ahn vejoage; aus Wauss vom Fia veschmelt, soo woare de Gottloose ommkohme ver dem Aunjesejcht Gottes.
4 Oba de Jerajchte woare sich freie, see woare frooh senne ver dem Aunjesejcht Gottes en enn Freid juble.
5 Sinjt Gott, besinjt sienen Nome! Moakt Bohn dem, dee derjch de Stape foaht, Jah es sien Nome,
en freit jünt ver am!
6 Een Voda de Weise en een Rejchta de Wätfrües es Gott enn siene heilje Wohninj.
7 Een Gott de Eensaume enn eenem Hüs wohne lat, feaht Jefangne rüt emm Jletj; oba de Wadaspanstje bliewe ##(wohne) emm dreajen Laund.
8 Gott, aus dü ütjintjst ver dienem Voltj, aus dü ommhäa jintjst derjch de Wieste, (Selah),
9 doa bäbd de Ead, – uck de Himmel schmelte ver Gott – jan Sinai ver Gott, dem Gott Iesraels. {Rich.5,4-5}
10 Jenuach Räajen gootst dü üt, o Gott; dien Oawgoot – daut meed wea, rejchst dü daut opp.
11 Diene Schoa ha doabenne jewohnt; dü sorjst enn diene Jnod fe dem Oamen, o Gott!
12 De Harr jefft daut Wuat; de Schoa de Freidensboote es groot.
13 De Tjeenijchs de Häasch rane, see rane, en dee Hüsbewohnarin vedeelt den Raup.
14 Wan jie tweschen de Häade lidje, woa jie senne aus Flijchte von eene Düw, dee met Selwa äwatrocke send, en äare Fadre met jreen jälem Gold.
15 Wan de Aulmajchtja Tjeenije emm Laund vestreit, woat et schnee witt oppem Zalmon. {Rich.9,48}
16 De Boajch Basan es een Boajch Gottes, een Boajch met väl Spetze es de Boajch Basan.
17 Wuaromm tjitj jie neidisch, jie väl spetzje Boaj, opp dem Boajch, opp dem Gott lost haft too sienem Wohnsett? Uck Gott (de Harr) woat doa selfst fe emma wohne.
18 De Woages Gottes send twee mol Tiendüsend, Dusende en oba Dusende; de Harr es unja ahn: – Een Sinai aun Heilijchtjeit.
19 Dü best ennopp jefoahre enn de Hejcht, dü hast de Jefangenschoft jefange jefeat; dü hast em Mensch Gowe emfange, en selfst fe Wadaspanstje, doamet Jah, Gott, eene Wohninj haft.
20 Jesäajent es de Harr! Dach fe Dach drajcht hee onse Laust; de Gott von onsem Heil. (Selah.)
21 Gott es ons een Gott de Radunge, en bie Gott, dem Harrn, steit de Ütgang tom Doot.
22 Jewess, Gott woat daut Haupt siene Fiend veschmatre, den äa Hoastrijch, dee doa waundelt enn siene Veschuldunge.
23 De Harr säd: Etj woa üt Basan tridj brinje, tridj brinje üt dem deepen Mäa,
24 doamet dü dienen Foot emm Bloot bodst, en de Tung von diene Hunj vonne Fiend äa Deel ha.
25 See ha diene Jenj jeseehne, o Gott, de Jenj von mienem Gott, mienem Tjeenijch emm Heilijchtum.
26 De Senja jinje veropp, hinjaraun de Seidespäla, enne medd de Paukeschläaja Jungfrües:
27 „Preist Gott, dem Harrn, enn de Vesaumlunge, dee jie üt de Tjwal Iesraels send!“
28 Doa send Benjamien, de Jinjsta, jie Harscha, de Ferschte Judas, äarem Schoa, de Ferschte Sebulon, de Ferschte Naftalie.
29 Jebohde haft dien Gott diene Macht. Macht, o Gott, waut dü fe ons jewirtjt hast!
30 Omm dienen Tempel enn Jerusalem welle woare Tjeenije die Jeschentja brinje.
31 Schild vom Tia emm Schelp, de Schoowa de Osse met de Tjalwa de Veltja; hee woat sich die unjadon moake met Selwastetja. Vestrei de Veltja, de aum Tjrijch Lost ha!
32 De Groote üt Ejipten woare kohme; Ätiopea woat schwind siene Henj ütstratje no Gott.
33 Jie Tjeenijchritje de Ead, sinjt Gott, besinjt dem Harrn, – (Selah),
34 dan, dee doa ommhäa foaht enn de Himmel, dee Himmel de Väatiet! Tjitj, hee lat siene Stemm schaule, eene majchtje Stemm.
35 Jefft Gott de Macht! Siene Huachheit es äwa Iesrael en siene Macht enn de Woltje.
36 Furjchtboa best dü, Gott, üt dienem Heilijchtum häa; dee Gott Iesraels, hee es et, dee Macht en Krauft dem Voltj jefft. Jepriese es Gott!

Psalm 69
1 Dem Väasenja, no Schoschanim. Von Doft.
2 Rad mie, o Gott, dan dee Wota send bet aun de Seel jekohme!
3 Etj sie emm deepen Modd vesunke, en tjeen Grund es doa; emm deepen Wota sie etj jekohme, en de Stroom äwaschwamt mie.
4 Etj sie meed vom Roope, mien Hauls es entzindet; miene Uage send dieslijch, vom lüare opp mienem Gott.
5 Mea aus de Hoa opp mienem Haupt send dee, dee ohne Uasoak mie hausse; majchtijch send miene Vetilja, dee ohne Grund mie fiend send; waut etj nijch jeraupt ha, mott etj tridj jäwe.
6 Dü, o Gott, weetst omm miene Noaheit, en miene Vegohne es die nijch veborje.
7 Loht nijch derjch mie beschämt woare, dee opp die hope, Harr, Gott de Häaschoa! Loht nijch derjch mie too Schaund woare, dee die seatje, Gott Iesraels!
8 Dan dienet haulwe droag etj Schmacht, haft Schaund mien Aunjesejcht bedatjt.
9 Miene Breeda sie etj framd jeworde, en de Säns miene Mutta sie etj een Onnbekaunda jeworde.
10 Dan de Iewa omm dien Hüs haft mie vetäajt, en de Beschempfunge von den, dee die schelle, send opp mie jefolle.
11 Aus etj hield en miene Seel aum Fauste wea, doa word daut mie too Beschempfung;
12 Aus etj mie enn Sack Tjleet auntrock, doa word etj ahn tom Sprejchwuat.
13 Dee emm Dooa sette, räde äwa mie, en etj sie daut Seidespäl de Drintja.
14 Oba etj, mien Jebäd es too die, Gott (Harr), too wooljefaulne Tiet. O Gott, no diene groote Jnod, erhea mie no de Woahrheit von dienem Heil!
15 Rad mie üt dem Modd, daut etj nijch vesintj!
Loht mie jerad woare von miene Haussa en üt dem deepem Wota.
16 Loht de Wota Streem mie nijch wajch speele, en daut Deepe mie nijch veschlinje; en loht dem Borm nijch äa Mül äwa mie veschlüte.
17 Auntwuad mie, Gott (Harr) dan goot es diene Jnod; drei die no mie no diene groote Erboarmunge.
18 En vestäatj dien Aunjesejcht nijch fe dienem Tjnajcht, dan etj sie bedrenjt; auntwuad mie boolt!
19 Noda die miene Seel, erlees äa; moak mie frie, omm miene Fiend äat haulwe!
20 Dü tjannst miene Schmacht en miene Schaund en mien Spott; ver die send aule miene Bedrenja.
21 Schmacht haft mien Hoat jebroake, en etj sie vetwiewelt; en etj ha opp Metlied jehopt, en doa wea tjeen, en opp Treesta, en etj ha tjeene jefunge.
22 En see jeewe mie enn mienem Äte Gaul, en enn mienem Darscht drenjte see mie met Äditj.
23 Äa Desch woat ver ahn too ne Schlenj, en ahn, de Sorjloose, too ne Faul!
24 Loht äare Uage dunkel woare, daut see nijch seehne; en loht äare Hofte bestendijch wanke!
25 Sched dien Oaja äwa ahn üt, en de Glooje von diene Wutt errätjt ahn!
26 Vewiest es äa Zeltloaga, enn äare Zelte es tjeen Bewohna!
27 Dan dee dü jeschloage hast, ha see vefoljt, en von de Weedoag diene Vewundete vetale see.
28 Jeff Schult too äare Schult, en loht ahn nijch too diene Jerajchtijchtjeit kohme!
29 Loht ahn üt dem Buak det Läwes ütjelascht woare en nijch met de Jerajchte ennjeschräwe woare!
30 Oba etj sie elend, en mie deit wee; dien Heil, o Gott, satt mie enn Sejchaheit.
31 Rieme well etj dem Nome Gottes emm Leed, en ahm erhäwe met Dank.
32 En daut woat Gott (dem Harrn) wooljefaulja senne aus een Stia, een Stia met Häahna en jespoolne Heefta.
33 De Saunftmootje woare daut seehne, see woare sich freie; jie, dee jie Gott seatje, jün Hoat woat läwe!
34 Dan Gott (de Harr) heat opp de Oame, en siene Jefangne veachtet hee nijch.
35 Ahm selle lowe Himmel en Ead, en Mäa en aules, waut sich enn ahn bewäajcht!
36 Dan Gott woat Zion rade en Städa Judas büe; en see woare doa selfst wohne en dee besette.
37 En de Some von siene Deena woare daut oawe; en dee sienen Nome leewe, woare doabenne wohne.

Psalm 70
1 Dem Väasenja. Von Doft. Tom Jedajchtness.
2 Spood die, Gott, mie too rade, Gott (Harr), too miene Help.
3 Loht beschämt en met Schaund bedatjt woare, dee no mienem Läwe trachte! Loht tridj gohne en too Schaund woare, dee Jefaule ha aun mienem Onnjletj!
4 Loht tridj gohne wäajen äare Schaund, dee doa saje: Haha! Haha!
5 Loht frooh senne en enn die sich freie aula, dee die seatje, en dien Heil leewe, loht emma saje: Gott es groot!
6 Oba etj sie elend en oam. O Gott, spood die no mie! Miene Help en mien Rada best dü; Gott (Harr), dü woascht nijch sieme!

Psalm 71
1 No die, Gott (Harr), nehm etj Tooflucht: Loht mie niemools beschämt woare!
2 Enn diene Jerajchtijchtjeit moak mie friee en rad mie! Neij dien Uah no mie en halp mie!
3 Sie mie een Fäls too Wohninj, no dem etj emma gohne kaun! Dü hast toojesajcht, mie too rade, dan dü best mien Fäls en miene Burjch.
4 Mien Gott, rad mie üt de Haund de Gottloose, üt de Füst de Onnjerajchte en de Jewaultje !
5 Dan dü best miene Hopninj, Harr, Gott ; miene Toovetrüe von miene Jügend aun.
6 Opp die ha etj mie jestett vom Mutta Schoot aun, üt miene Mutta Lief hast dü mie jetrocke;
von die es mien Loffjesang.
7 Fe väle sie etj aus een Wunda; oba dü best miene stoatje Tooflucht.
8 Mien Mül es voll von dienem Riem, von diene Pracht dem gaunsen Dach.
9 Vesteit mie nijch enn mienem Ella, biem veschwinje miene Krauft veloht mie nijch.
10 Dan miene Fiend ha von mie jeräd, en dee opp miene Seel lüare, berohde meteenaunda;
11 en see saje: Gott haft ahm velohte; vefoljt en jriept ahm, dan tjeen Rada es doa!
12 Gott, sie nijch wiet von mie; mien Gott, spood die mie too halpe!
13 Loht beschämt woare, loht vegohne, dee jäajen miene Seel send! Loht met Spott en Schaund bedatjt woare, dee mien onnjletj seatje!
14 Oba etj well emma hope en aul dien Riem vemeare.
15 Mien Mül saul diene Jerajchtijchtjeit vetjindje, dem gaunsen Dach diene Help; dan etj weet nijch äare Zohl.
16 Etj woa met de Macht det Harrn Gottes kohme, woa jedentje aun diene Jerajchtijchtjeit, aun die auleen.
17 Gott, dü hast mie jeleat von miene Jügend aun, en bet hiahäa ha etj diene Wundawoatje vetjindijt.
18 En bet emm Ella en bet tom Jreissenella veloht mie nijch, o Gott, bet etj dienen Oarm dem kohmenden Jeschlajcht vetjindje, aulen, dee kohme woare, diene Macht!
19 En diene Jerajchtijchtjeit, o Gott, rätjt bet no Hejcht; dü, dee dü groote Dinje jedohne hast,
o Gott, wäa es aus dü?
20 Dü, dee dü ons ##(mie) väl Bedrenjnise en Beeset hast seene lohte, dü woascht ons wada beläwe en wada vom Boddem de Ead enopp feahre.
21 Dü woascht mie Grootheit vemeare, en dü woascht die wende en mie treeste.
22 Etj well die uck danke met de Hoap, jo, diene Woahrheit, mien Gott! Etj well die Psalme sinje met de Zitha, dü Heilja Iesraels.
23 Juble woare miene Leppe, wan etj die Psalme sinj, en miene Seel, dee dü erleest hast;
24 uck miene Tung woat von diene Jerajchtijchtjeit räde dem gaunsen Dach; dan beschämt, dan met Schaund send bedatjt worde, dee mien Onnjletj sätje.
 
Psalm 72
1 Von Salomo.
O Gott, jeff dem Tjeenijch diene Jerejchte, en diene Jerajchtijchtjeit dem Tjeenijchs Sän.
2 Hee woat dien Voltj enn Jerajchtijchtjeit rejchte, en diene Elende nom Rajcht.
3 De Boaj en de Hoajel woare dem Voltj derjch Jerajchtijchtjeit Fräd brinje.
4 Hee woat dem Elenden emm Voltj Rajcht schaufe, hee woat de Tjinja de Oame rade, en dem Bedretja woat hee veklunje.
5 See woare die ferjchte von Jeschlajcht too Jeschlajcht, soo lang de Sonn en Mon bestohne.
6 Hee woat rauf kohme aus Räajen oppe Wees, aus een Näwelräajen, Gusräajen oppem Laund.
7 Enn siene Doag woat de Jerajchta bläje, en väl Freid woat senne, bet de Mon nijch mea es.
8 En hee woat harsche vom Mäa too Mäa, en vom Stroom bet aun de Enj de Ead.
9 Fe ahm woare sich bäaje de Bewohna de Wieste, en siene Fiend woare dem Stoff letje,
10 de Tjeenijchs von Tarsus en vonne Insle woare Jeschentja reed moake, de Tjeenijchs von Schäba en Seba woaren Gowe doahan brinje.
11 En aule Tjeenije woare ver ahm dohlfaule, aule Veltja ahm deene.
12 Dan hee woat dem Oamen rade, dee omm Help roopt, en dem Elenden, dee tjeenen Helpa haft;
13 hee woat sich äwa dem Jerinjen en dem Oamen erboarme, en de Seele de Oame woat hee rade.
14 Von Bedretjung en Jewault woat hee äare Seele erleese, en äa Bloot woat dia senne enn siene Uage.
15 En hee woat läwe, en vom Gold Schäba woat hee ahm jäwe; en hee woat emma fe ahm bäde, dem gaunsen Dach ahm säajne.
16 Daut woat Äwafluss aun Jeträajd emm Laund senne, opp dem Boajspetze; aus oppem Libanon woat siene Frucht rüzhe; en see ##(de Mensche) woare üt de Städa aus daut Krüt üte Ead väabläje.
17 Sien Nome woat eewijch senne; soo lang de Sonn besteit, woat sien Nome bestohne; en enn ahm woat maun sich säajne; aule Veltja woare ahm jletjlijch preise.
18 Jesäajent es de Harrn, Gott, de Gott Iesraels, dee Wunda deit, hee auleen!
19 En jepriese es sien harlijcha Nome enn Eewijchtjeit! En de gaunse Ead woat erfällt met siene Harlijchtjeit! Amen, jo, Amen.
20 De Jebäda von Doft, dem Sän Isai, send too Enj.

Copyright © by
J.J. Friesen

 

Hiemet ertjlea etj uetdretjlich: Aule Rachschriewfehler send min, oda de Autoren ere  Jestlichea Ejentuma.
© by Webmaster: Viktor Sewautztje (Viktor, von Sewen)

Etj dank aulem, deu mi jeholpe haben diese Sied te buje. Etj dank uck aulem wea mi Jedichta, Jesichte Leuda .... toojeschetjt haft. Sool hie ne Sach bene sene, deu unja Copyright steht, dann schrift mi daut. Etj nem daut dann rüt.

Webstatistik