|
Jeft et ne Plautdietsche Upp? Ne jeschicht t´m nudentje
Houns, Peuta enn Heyn send dreu Frinde. Seu trofe sitj fuoken hinjre Schöl t´m büte speele. Wann seu vom speele meud wiere, fetalde seu sitj feschidne jeschichte oda wout seu freschet wiere enjeworde. Houns wie enn seuja nieschija Jung, houd uba uck ämma feel te fetale. Eumul, hinjrem speele, sed Peuta: "De Liera sed dout de Mensche, wi oulla, von Uppe stoume." "Wö jet sönd?, frug Houns, Etj seu doch nich üt ous ne Upp! Flecht Heyn, uba etj nich!" "Wout? Etj ous ne Upp...?" "Jou, sed Peuta, de Liera weut dout. Heu sed, dout houd enn kluka Onkel rütjefunge, deu heut … deu heut …" " ...Darvin, sed Heyn, uba etj tjan dem nich. Deu wunt nich enn ons Darp, enn duowejen weut etj nich ous etj dem jleuwe soul." "Etj stoum fon miene Elre, miene Ma enn Pa tjan ji doch oulla, enn dout send tjeune Uppe. Enn miene Elre stoume von ere Elre, enn deu von ere enn sö wieda. Enn wea von den soul ne Upp jewese sene? Ne, dout jleuw etj nich", sed Houns. " De Predja sed dout en´ne Biebel steht jeschrewe Gott haft de Mensche jemuokt, wea haft nü rachjt ? " De Junges rede noch wieda, uba kunne te tjeun schluß kumme. Nü koum Tina, Houns seine Sesta, noun. Seu horchjt iescht wout de Junges reden enn donn sed seu: "Dann wel wi doch mul kluo dentje: Wi send doch oulla Plautdietsche Mensche. Onse Elre send dout uck. Den ere Elre wiere uck Plautdietsch enn sö wieda. Wann deu Onkel sachjt dout de Mensche von Uppe stoume, dann mot et doch uck noch Uppe jewe wönt Plautdietsch rede. Wea haft mull ne Plautdietsche Upp jeseune? Bot nü noch tjeuna!" Dann berede de Junges sich: De Biebel haft rachjt. Deu Onkel wuot de Biebel noch nich jelest haben, sonst wued heu nich opp söne jedanken kumme.
(Viktor Sewautztje, Nr.7)
|