|
MUTTALEEW
O Muttaleew, o Muttatrü, Dü freschst die emma opp von nie. Dü schaufst in meajst die bit to latzt, Doch woascht von feale nich jeacht.
We kaun dee Muttaleew betoule? We kaun de Muttatroune talle? Blos Gott aulen, dee aules weet, Dee daut betoult met hougem Priess. We kaun de Moot in Krauft nü weaje, Dee se velou de Tjinja weajen? Blos Gott aulen, dee aules jeft, In wiel he ahr von Hoate leewt. We kaun Jeduld in Langmoot meate, Dee tiet aum Tjinjabad jeseate? Blos Goot aulen, dee aules sitt, Ütt äschte Leew ahr nou sich nemt. We kaun de Wedoag aula feele Dee mette Johre sich vemeare? Blos Jesus kaun daut aules heele In leat ahr tjitje himmelhouch. We woogt daut soone Laust to drohge? We halpt enn aule Auldachsploage? Blos dee, dee emma bie ahr es De leewe Heiland Jesus Tjrist.
Blos Jesus kaun de Muttawehe Enn aule Faule rajcht beseene. In do rom, Mutta, tjitjt nou Am In holt enn Gottes Wotje han. Vemeedet nich enn jünem Striet. De Ewijtjeit es nich me wiet, Wo jie empfange jünen Lohn Ver Voudasch ewjem Gnoudetrohn.
Ütem dietsche äwasat von H. D. Febowoa 2003
|