|
Morjeleet
Leewa Voda, huach em Himmel, Moatj de Bedd von dienem Tjint; Loht mie doch - enn aulem Dunkel, Stohne, Harr, en dienem Lijcht. Miene Sonn' - es diene Jnod - En dien Wuat aus Deiw vom Himmel, Dee mie noda tjeemt en helt, aus de Bloom - em Welt jetimmel. Aules hast Du enne Henj, En Du weetst, - etj weet daut nijch; O, soo jeff üt diene Menj, Jeff mie Harr, von dienem Lijcht! Mucht mie Harr, - dien Jeist rejeare; Leah mie - Jehuarsom senn'; Feah mie doch opp diene Spuare, Harr, enn dienem Himmel enenn!
|