|
Mien Lewe
A dur Fuoken, wann etj mien vegunet Lewe sö betracht, Etj mucht sö jiren dot det beeta wie. Etj lewd en unjehorsamtjet blöß wieder Dach fe Dach. Dot Sindenlewe tjeemt sö soja die.
Dann met eunmul schätjt de Herr ne gröte Furcht op mi. Etj wie bedretj, etj hod blöß teune Freed. Dot Lewe soll etj ändern, Leuwtulich röpt heu mi. Jesus, komm en halp mi nü - etj beed.
De Mensch, wot etj jeworden wie, doj wie be die sö schlacht. Mien Huat, dot wied sö diesta en so schwua. Uba Jesus hod mi dennoch Leuw. Heu holp mi duo`met tracht. Gott seine Jenuad, deu muck heu offenbua.
Jesus, etj jeleuw dü best jestorwe uk fe mi Fe de gonze Welt tulst dü den Pries. Min sindenlewe es mi leud, min Herr, etj pracher di Om vergebung derchj din dieret Blöt om Tjriez.
En´ne Schreft, duo steht jeschrewe, dot Jesus stunt uk opp Den 3. Dach duo komm heu üt den Groof Heu es bi Gott em Himmel nü, dot sacht, heu fur duo nop Nü wan etj bed, dann schetjt heu mie uk Kroft.
Jesus muok üt mie eun gonz nijen Mensch Halp mi, dot etj nü blöß leew fe die Doot etj mul wua em Himmel kummen, doot es min wuohra Wensch Fe de Leuw en Guwen - dank sai etj t´ die.
(Wea tjant d´m Autor?)
|