|
Maljtj en Honijch
"Daut Laund, wua Maljtj en Honijch rannt,
Wua Tjeena Noot en Hunga tjannt,
Daut schentj etj die en diene Tenja."
Sed Gott. En Obram twieweld nich;
Daut Frindschaft jaumad jemmalijch:
Jung! Waut moakst du fe kromme Dinja!
Dann jentj hee loos. Dee Wajch wea schmaul.
Daut wea soo heet. Am darschtad aul.
Wudd hee daut Laund noch mol erlewe?
Dann wea hee doa! Waut freid hee sijch!
Bloos eent vestunt Oom Obram nijch:
Wull Gott am tjeene Tinja jewe?
Dann haud de Harr sien Wensch erfellt-
Daut es mol soo op dise Welt:
Man saul nich aul to schwind vezoage
Hee tjrich en Tjint, en nich moa Eent,
Daut es een Twiewla, dee doa meent:
Gott haud jespost ooda jeloage!
Dee Tiet vejentj. Daut Voljtj word groot.
Dann kaum de Noot - man haud tjeen Broot.
Soo wull man no Ejipten gone.
Man jintj en socht ne Broot. En doa
Wort Obram´s Voljtj gauns wundaboa
Jerad. Dort bleewe see uck wone.
Aus feejahundat joa verannd
En Mooses ene Wieste rannd
Schetjd Gott am tridj (hee wull daut goanijch)
Nom oamen Voljtj: "Go hol den hea,
Doa es een Laund hinjerem Mea
Doa rannt noch emma Maljtj en Honijch."
See jentje met, met jieda Foot,
En jieda Knoss, en jieda Poot-
Man leet nuscht tridj; man wea schwind foadijch...
En wann de Nacht an ewakaum,
dreemd jieda Tjint en jieda Maun
Vom Kroostje Maltj, vom Lepel Honijch.
Nu lot etj mol daut Voljtj alleen-
Dee kaume aun, den jeit daut scheen.
Doch schient mie soo, daut derch daut biestre
Een poa veloare gone musst
En irjenwua aleen verussd.
Mank aul dee Heide ene Wieste.
See hilde toop en schaufde fel:
Boolt haud de Thiesse eene Mel,
De Jiesbrajcht schustad, en de Pana
Hild straume Pead, en Peeta Funk
Mok Burre vere Lied en sunk.
Daut were noch jescheide Mana.
Oba dee Droom von janem Laund,
Daut Gott met opjehowne Haund
Oom Obram frejoa had vesproake,
Leet an nich toch. Daut died nich lang,
Dann wort an emma dolla bang-
Dann holpe see sich ene Stoake.
Daut jentj no Kanada opptoo,
Doa tjrejch een jiedra eene Koo:
Maltj gaufet nu, feld bloos de Honijch,
Doch Ahornzieropp gaufet bloos.
"Daut tjemmt mie goaninich ene Moos!"
Sed Tliewa (am jefoll daut goanich).
Dann jentj een Rucks no Paraguay,
Doa gaufet freschen Mate-Tee,
Doch Maltj en Honnich, aus vesproake
Fung man uck doa nich. We daut finjt,
Hoolt daut nicht stell. Sajcht onnbedinjt,
Daut wie ons oppe Socke moake.
Viktor Janzen, 15.01.02
|
