|
JEBORSTAGWENSCH
Tjemt ne Zewentechounjekollat, Unjekrocht sech nopjeschollat, Die send te schpehre, eine wecht, Johre rande, stonde nech. Etj vestoo- ne Tiehen, Twentech, Es ve jonge Johre frendlech, Dartech, fehtech emmachahn, Ok nermall ve Mensche dann. Zastech, Zewentech – send oul fehl, Fe Mensche send die- oul en hodet sehl. Fe dehn dü oulet bastet welst, Fonn Hoote oulet retjtum jelst, Dout send de Ellere houh jedrogt, En jonge Johre fresch jekrogt Nech en die Johre woret schwo we, En Nout en Honga, oba ne, ne.. Doch en dei Johre wo de Farja bleid, Dout este Tjent ,wout Mama sehd, Stond ounfonk Lehwe oppe Schwall, Dout Lehwe houd noch wetje Schall, Fehl Tjenja schonk jie desse Welt, Jün retjtom Tjenja, nech dout elt, Oul bastet ha jie dehn jejehwe, Jeleht, wou schworet ewalehwe, De Grouttjenja send juhn stolz, Soues dout lehwe- Mensch, wout souls. De Tjenja send ousn Bloumestrouß, En sei ve dehn – en Wootaglouß. Met soune Ellere koun moun lehwe, Moch Gott junt eiwechtjeit doch jehwe.
Tatjana Klassner 2000
|