|
GROOTA GOOT
Groota Gott, wie louwe Die ! Herr, wie priese Diene Stoatjheit ! Ver Die bijt de Himmel sich In bewundat Diene Woatje. Wo Dü weascht ver aule Tiet, So bliwst Dü enn Ewijtjeit.
Aules, waut Die priese kaun, Cherbim in Serapfine Stemme Die een Louwleed aun; Aule Enjel, dee die deene, Roope die vewundat froh: Heilich, heilich, heilich ! to.
Dee Apostel Tjristi Choa, Dee Propfete feal do mank Scheatje Die tou Dienem Thron Nie et Louw in Dankjesang; Dee Bloottrüe groote Zoul Louwt in priest Die äweraul.
In enn aule Menschetjreise Louwe Groote in de Tjliene; Die, Gott Vouda, Die toum Priess Sinjt de heilije Jemeine; Dee äht uck opp seinem Thron Dienen enjebornen Sean;
Dee veeat deam Heilje Jeist, Woona ons met siene Lea In met Troost ons tjraftich fellt; Die, o Tjenich aule Eha, Eent met Die, Herr Jesu Tjrist, Eent uck met dem Vouda es ! Stou, Herr, Diene Tjinja bie, Woone Die enn Demoot bedde, Dee Dien Bloot do mucke frie, Wo Dü hast fe ons jeleade ! Nemm ons noude Piljaboun Tridj nou Die em Himmel aun.
Äwasat von H.D. 3. Adwent 2002
|