|
Batjasch foare no de Tjinja tom Muttadach
Jo, enne Welt passire maunchmol sondaboare Dinja, daut eena staune mot, wo daut blos mejlich ess. So erlewde Batjasch, de en Bielefeld wohne, eenmol eenen Dach wo se ut dem Staune nich ruta kaume. Oba etj vetal junt de Jeschicht aum Basten von Aunfang.
De Tjinja von Batjasch de wohnde en Porta-Westfalica onn deede eare Elre tom Muttadach enlode. Daut heet, bie an word am Muttadach een scheenet Prograum jibrocht woare. Batjasch weare futz ennvestoone. See betjitjti sich den Foaploon, wo de paussenda Zug we fer an. Per Telephon eenijdi see sich, daut Batjasch mett dem Zug bat Minden kome wurde enn von doa wurde see an met dem Auto aufhoole. Von Minden bat Porta Westfalica es daut aul mau een Hoosesprung. See wulle so foahre, daut see noch to de Morjeaundacht, de Klock 10 es, reed kaume. Auls see nu aulles wisste, telephonede see no de Tjinja, daut see Klock nejen ahn vom Bohnhof en Minden aufhoole sulle. Auls dann de Muttadach kaum, weare Batjasch aul bie Tied oppem Bohnhof. See tjitjti noch eenmol num Ploon onn wachte opp earem Zug. Onn wertjlich, auls de Tied doa we tjemt de Zug met groate Jischwindichtjeit em Bohnhof nennjeprallt onn met eenem Ruck steit he uck aul. See stieje nu schwind enn. See sent noch mau jrotz benne onn habe sich doljesat, so foata uck aul wada los. On hee prallt futz wada met sone Jischwindichjtjeit utem Bohnhof rut auls wann hee jistole haud. Na, sajcht Ohm Batja to siene Frau, dit tjemt mie aules een bet schnorrich vea. So stoatj foat de doch sest nich. Onn eeja see sich besenne tjene, sent se uck aul enn Minden. Onn futz es uck aul de Bohnhof. Wie motte rut, sajcht Batja oba de Zug prallt wieda onn helt goanich aun. Gaunz oppjerecht sajcht Batja, waut bediet dann dit, hiea stemmt waut nich. Onn doarewa tjemmt uck aul de Schaufna de Belleta kontrolire. See kloage ahm futz eare Not. „Na wiest eenmol june Belleta.“ He tjitjt se aun, dann sajchta: „Jie habe junt enn faulschen Zug jesat. Dit es een Schnellzug onn de hellt eascht en Hannova aun. Jun Zug kaum foutz hinja dissem, opp dem haud jie wachte sullt. Opp dissem Zug mott jie nu noch 42 DM totoole. Daut we fe de oame Lied eene Ewarauschinj, von de see sich kaum erhole kunne. Oba doa holp tjeen Mulspetze, daut musst jipiept woare. Onn so betolde see dann de 42 Moatj onn foare gaunz jeschloagi no Hannova.
De Kondukta sed dann noch to ahn, wann see no Hannova kaume, sulle see doa utstieje. Doa wurd dann bolt een Zug komme enne entjejenjesate Rechtinj, numma so onn soveel, doa sulle see sich nenna satte, de hilt enn Minden aun. Daut wea dann doch een Trost. See wurde dann doch bat Minden koome, wann uck veel loota. Jletjlich kaume see dann entlich bat Hannova. Steje doa ut onn loode opp den Zug de ahn no Minden brinje sull.
Oba wo sach daut enn Porta Westfalica bie de Tjinja, de opp eare Elre loode? So auls bered, wea eena nom Bohnhof jefoare de Elre aufhoole. Auls de Zug kaum, musste de Elre doch ut irjent eenem Wagon rutakoome. Doa reje de Tjinja sich opp. Sull met de Elre woat pesset senne ? See rope derch dem Telephon en Bielefeld aun. Tjena hewt daut Truptje opp. De Tjinja gone dann to Tjoatj sent oba doch opjereacht. Auls see ute Tjoatj koome, tjlinjat daut Telephon. Schwind nehme see daut Truptje onn dann mald sich doa de Vooda, Ohm Batja. Tjinja so onn so jeitit ons onn nu sent wie en Hannova. Bolt tjemt een Zug mett dem foa wie tridj onn Klock 2 sent wie en Minden. De Tjinja belachte de Sach onn weari doch froh, daut de Elre noch aum Lewe weare.
Na jo, nu mott wie wada tjridj no Hannova. Mol seene waut Batjasch doa moake, auf see nu en den rejchtjen Zug enstije woare. Na Batjasch haude sich met de Tied gaunz beruhigt onn loode opp earem Zug, de ahn doch sool no Minden brinje. Onn endlich kaum de Tied waut de Kondukta jesajcht haud onn uck de Zug. Batjasch siemde nich lang onn steje enn. Boldt ruschelt de Zug loos onn de Oolasch were nu jletjlich onn tofred.
So aus emma, kaum uck nu wada de Schaufna de Belleta kontroliere. Auls Batjasch ahm eare Belleta gauwe, tjitjt hee onn tjitjt onn dann sajchta: „Jie sent em faulschen Zug enjesteje. Dies Zug jeit nich ewa Minden, jie motte enn Löhne omsette opp so enn so eenem Zug, de junt dann aul bat Minden brinjt. De Blitz haud nich schlemma kunnt enschloone, auls dise Norecht. Es dann Vendoag aules vehatjst? Nee, sajcht de Batjasche, vehatjst es daut nich oba wie haude nom Numma vom Zug tjitji sullt, eja wie ons nennsatte dede.
Na en Porta Westfalica foare de Tjinja dann nu tom Klock-2-Zug no Minden, Voda en Mutta aufhoole. De Zug tjemmt pintjlich aun oba Voda en Mutta stieje wada nich utem Zug rut. Na waut bediet dann dit aul wada, denjt Obraum, de met dem Auto jekoome wea. Es oba nusch to moake. He musst mau wada ladich no Huß foari. Auls de Obraum en Porta Westfalica oppem Hof nopp foa, kaume see aula rut, de Elre bejreese. “Oba“, sajcht Obraum, „de sent wada nich jekoome“. De Tjenja koone sich daut nich dietlich moake.
Na onn oale Batjasch foare dann so aus jesajcht, bat Löhne onn veleete dem Zug om opp den nächsten Zug to loare, de ahn no Minden brinje sool. Daut easchte jintj Batja nom Telephon onn tephoned no de Tjinja: „He es jun Voda. Wie sent enn Löhne. Bolt jemt ons Zug onn Klock 3 sent wie enn Minden. Wann jie noch eenmol ons aufhoole wurde, woa wie ons freje“. Na onn de Obraum foa wertjlich noch daut dredde Mol no Minden, ditmol oba nich vejewens. De Freid wea groat auls de Tjinja dann entlich wada de Elre lewendijch bie sich haudi. Klock 4 sool enne Tjotj een Muttadachprograum jebrocht woare onn doato kaume se noch got reed.
Daut wea daut Enj von de Reis. Jo, wem Gott well eene Gunst bewiese, den schetjt he eene wiede Welt.
Peeta Ap ut Bielefeld
|