Fe Öpa

Etj wull di ischt wobschier wot dischte,
schoine wied on die richte,
ha mot di en mi jerunge,
doch et es mi nich wertlich jelunge,
di mot rime to beschriwe,
di mot rime entukloide,
di mot rime entufute,
weien dit must etj et mest lute.
 
Fivensewentich wuscht dü fondug,
best noch gonz fit trotz dine sorje en dise jur`.
Sperst det eller uk en de knukes,
doch kroft en welle send enjebruke.
Hast noch vel fred en din lewe,
wöint Gott die oinst gnädig jejewe.
 
Hast seven tjinja grötjetroke,
en best mot vele enkel beschonke.
En nü sich ola freie,
dot du ons uk fondug noch best so jehöle.
 
Uk dank wi di ve ol de fred,
wönt du ons gowst en ol de jur`
- de spuß, de kroft en Gottes sein,
nü hup wie, dot dit sö bliewe wurd.
 
Dü sost noch vele jure sö lewe,
en dise tiet mot öma doile.
Dit wensch wi di vom gonzen hurt
 
- sö, dit wired, min schoinet wurd.

Natalia Reinke

 

Hiemet ertjlea etj uetdretjlich: Aule Rachschriewfehler send min, oda de Autoren ere  Jestlichea Ejentuma.
© by Webmaster: Viktor Sewautztje (Viktor, von Sewen)

Etj dank aulem, deu mi jeholpe haben diese Sied te buje. Etj dank uck aulem wea mi Jedichta, Jesichte Leuda .... toojeschetjt haft. Sool hie ne Sach bene sene, deu unja Copyright steht, dann schrift mi daut. Etj nem daut dann rüt.

Webstatistik