|
Fastgruß
Leewet Brutpoa, leewe Jast,
leewe Frind en dee Vewoonde,
en oak dee wenja ons Bekonde.
Wie jreeße junt ji leewe Jast,
to disem frohen Tjastenjsfast.
Jekume sent gaunz veel vendog,
daut feere es junt tjeene Plog.
Nu saat junt aun dee lange Deasche,
bevee dee Brut junt woat eent wesche,
wiels ji beleppat stune romm,
doavon woat mo dee Redje kromm.
Jeloode sent ji hea toom Eete,
daut es veel meeja aus vebiete.
met Wien guat seeja spoasam om,
sonst dreijt dee Kopp biem Daunze romm.
Vom Stolpasooft drenjt nich to veel,
daut lecht em Moage aus ne Tijl,
en Beeja moakt junt oak mo faat,
daut fenje Fruuhes goa nich naat.
Siet lostech en heet opp too schelle,
dee Brutlied doaf maun nich vejralle.
Dee toole hea vendog dee Tjast,
dromm sied jescheidt en moakt tjeen Mest.
Toom Lostjen koome es nu Tiet,
daut Schlachjte moak wie nich met Vliet.
Wie leede junt aunne Neese romm;
neemt ons vendog daut blos nich kromm.
Moakt schaaftich met, ji woare seene,
schwend, stallt junt hann opp june Beene,
denn jidren Daunz opp’em Parkett,
daut fenje Bruutlied sechje nett.
Welle huch dee Tausse heeve,
Lange sull daut Bruutpoa leeve!
Veel Sposs!
Peeta Peetkau
(dietsch aune 1999, ewasaat em Moaz 2003)
|
