|
Een Dank
Dit Fast es reed, wie danke Die, Fe daut, hia nü es oppjestalt - Fe Broot, fe Fleesch, fe Maltj en Brie, Fe aules - daut soo oppetietlijch lat.
Wie danke Die fe diene Leew, Jesuntheit en de goode Frind. Fe Schintjefleesch en uck de Jreew, Toofräd too senne en de Freid.
Fe Fräd, soo wijchtijch en soo knaup, Dee wie von Dach too Dach noch speare. Doch haud wie ons von Stoop too Stoop, Von Wee en Angst aum Aunfang wäare.
Wie danke, Harr, fe't Bloome Sot, Fe scheenet Wada en dem Schnee. Fe kloaret Wota ohne Modd, Fe fresche Fesch em willen See.
En Gott, aum measchten dank wie Die - daut Tjriets, de Kroon en diene Jnod. Dien Mäaje, Leew vejät wie nie, Daut halpt ons derjch - en emma Goot.
Bewoa Dü ons, met diene Haund, Dee hia - nü vesaumlt send. De Junge, Oole en dit Laund, En tjliene Tjinja - onnbedinjt.
Wie danke Die von Hoate jearn, Enn Deemut brinj wie dise Wead. De Haund, dee laj Dü ons aum Stearn, Dü weetst waut ons noch aules fält.
Herman Rampel
|