|
DET SONNTJE
Det Sonntje tjett rüta, En frentelt mie oun, Wou schein es dout büte Rann mie henjaroun
Etj wo ve die schiene, Dü freij die en lach, Dü best jo de tjliene, Etj – grout ous en Dach
Etj neem foutz en Pensel, Bemoul diene Nehs, Jenou sou ous Bloumtjes, Op sonnvolle Wehs.
Diene Hoo fow etj rout, De Hüt – donkel brün, Hie hast noch ne Sonnebloum, Wout woust henjerem Tühn.
Etj- Sonntje , en Tjenja Jie Mensche, en Ehd, „Lout eiwech doch hersche, Blous Leiw en noch Frehd-.
Tatjana Klassner
|