Uet dee Depression Tiet

Dee Welt, dee lag em deepen Schlop
Dee Daehren wieren aula op;
Dee Waichtasch aun’ne opne Daehren
Dee wieren blint enn ohn Uhren.

Enn groota jeist mett beesem Senn
Kaum stell enn dise Welt ennen;
Mett Luxus enn mett scheene Dingja
Dee Welt den Himmel haea too bringjen.

Enn waea nich fuats betohlen kaun,
Dem schriew ekj daut bott morjen aun;
Wuaromm nich aul fonndoag daut holen,
Waut due ieascht morjen bruckst betohlen.

Daut brocht onns aula oppe Been,
Wie randen aula, groot enn tjleen;
Raicht vael von aul dee scheene Dingja
Soo jenstig enn onns Hues too bringjen.

Wie borgden ohnen Ziel enn Mot,
Toom Paulaust wort dann dee oame Kot;
Enn aujelockt vom seeten Kjeeda
Drueag uck dee Pracha diere Kjleeda.

Dee groota jeist wisst siene tiet
Hee leet’et komen nich soo wiet;
Hee haud onns aula boolt enn Schlengen,
Onns irjent eene Tiet too hengjen.

Soo heng wie nue mett Ach enn Weeh,
Bott oppe Iead rieakt bloos dee Tee.
Nich foot jenueach, onns waich too bringjen.
Nich moot jenueach, onns loos too ringjen.

Waea well hia rechten? Kjeena kaun!
Wie aula sennt doch Schult doaraun;
Ieascht rannd wie blint enn aule Schlengen,
Enn motten hielen nue, enn hengjen.

Helena Wiebe
 

 

Hiemet ertjlea etj uetdretjlich: Aule Rachschriewfehler send min, oda de Autoren ere  Jestlichea Ejentuma.
© by Webmaster: Viktor Sewautztje (Viktor, von Sewen)

Etj dank aulem, deu mi jeholpe haben diese Sied te buje. Etj dank uck aulem wea mi Jedichta, Jesichte Leuda .... toojeschetjt haft. Sool hie ne Sach bene sene, deu unja Copyright steht, dann schrift mi daut. Etj nem daut dann rüt.

Webstatistik